دانـسـتـم از صـفـات کـه ذاتــت مـنـزهـسـتاز شــرکــت مـشــابــه و از شــبــهـت نـظــیـردر دسـت من کـه قـاصـرم از شـکـر نعـمـتـتذکــر تــو مــی کــنــد…
| دانـسـتـم از صـفـات کـه ذاتــت مـنـزهـسـت | از شــرکــت مـشــابــه و از شــبــهـت نـظــیـر |
| در دسـت من کـه قـاصـرم از شـکـر نعـمـتـت | ذکــر تــو مــی کــنــد بـــزبـــان قــلــم صــریــر |
| هـرچــنــد غــافــلــم ز تــو لــکــن ز ذکــر تــو | در و کـر ســیـنـه مـرغ دلـم مـی زنـد صــفــیـر |
| انـدر هـوای وصـف تــو پــرواز خــواسـت کـرد | از پــر خــویـش طــایــر انــدیـشــه خــورد تــیـر |
| مــنـظــومــه ثــنــای تــو تألــیـف مــی کــنـم | بــاشــد کـه نـافــع آیـدم ایـن نـظــم دل پــذیـر |
| تــو هـادیـی، بــفــضــلـت تــنـبــیـه کــن مـرا | تـــا از هــدایــه تـــو شـــوم جـــامــع کــبـــیــر |
| کـس را سـزای ذات تـو مـدحـی نـداد دسـت | گــر بـــنــده حــق آن نــگــزارد بـــر او مــگــیــر |
| گــر کــس حــق ثــنـای تــو هـرگــز گــزاردی | لـا احـصـی از چـه گـفـتـی پـیـغـمـبــر بــشـیـر |
| در آرزوی فـــقــر بـــســـی بـــود جـــان مــن | عــشــق از رواق غــیـب نـدا کـرد کـای فـقـیـر |
| رو تـرک سـر بـگـیـر و ازیـن حـبـیـب سـر بـرآر | رو تــرک زر بـــگــو وا زیــن ســکــه نــام گــیــر |
| گر زندگی خواهی چو شهیدان پس از حیات | بــر بــسـتــر مـجـاهـده پــیـش از اجـل بــمـیـر |
| ای جـان بـنفـس مـرده شـو و از فـنا مـتـرس | وی دل بــعـشــق زنـده شـو و تــا ابــد مـمـیـر |
| روزی کـه حـکـمـت از پـی تـحـقـیـق وعـدهـا | تــغــیــیــر کــایــنــات بـــفــرمــایــد ای قــدیــر |
| گــهــواره زمــیـن چــو بــجــنــبــد بــامــر تــو | گــردد در آن زمــان ز فــزع شــیــرخــواره پــیـر |
| بــا اهــل رحــمــت تــو بــرانــگــیـز بــنــده را | کـان قـوم خـورده انـد ز پــسـتـان فـضـل شـیـر |
| مـن جــمـع کـرده هـیـزم افـعـال بــد بــسـی | وآنــگــه گــذر بـــر آتـــش قــهــر تــو نــاگــزیــر |
| از بــهــر صــیــد مــاهــی عــفــو تــو در دعــا | از دســـت دام دارم و از چـــشـــم آبــــگـــیـــر |
| نـومـیـد نـیسـتـم ز در رحـمـتـت کـه هـسـت | کــشــت امـیـد تــشــنـه و ابــر کــرم مــطــیـر |
| تــو عــالـمـی کــه حــاصــل ایـام عــمـر مـن | جرمی است، رحمتم کن و؛ عذریست، درپذیر |
| فـردا کـه هیچ حـکـم نـبـاشـد بـدسـت کـس | ای دســتــگـیـر جــمـلـه مـرا نـیـز دسـت گـیـر |
| ای پـــادشــاه عــالــم، ای عــالــم خــبـــیــر | یک وصـف تـسـت قـدرت و یک اسـم تـو قـدیـر |
| فــضــل تــو بــر تــواتــر و فـیـض تــو بــر دوام | حــکـم تــو بــی مـنـازع و مـلـک تــو بــی وزیـر |
| بــر چــهـره کــواکــب از صــنــع تــســت نـور | بــر گــردن طــبــایــع از حــکــم تــســت نــیــر |
| چــون آفـتــاب بــر دل هـر ذره روشـن اسـت | کــز زیـت فــیـض تــســت چــراغ قــمـر مـنـیـر |
| از آفــتــاب قــدرت تــو ســایـه پــرتــویـســت | کــورســت آنــکــه مــی نـگــرد ذره را حــقــیـر |
| از طــشــت آبــگــون فــلـک بــر مـثــال بــرق | در روز ابــــر شـــعـــلـــه زنـــد آتــــش اثــــیـــر |
| بــا امــر نــافــذ تــو چــو ســلــطــان آفــتــاب | نـبــود عــجــب کـه ذره ز گـردون کـنـد ســریـر |
| بــرخــوان نـان جــود تــو عـالـم بــود طـفـیـل | بـــهــر تـــنــور صــنــع تـــو آدم بـــود خــمــیــر |
| در پـیش صـولـجـان قـضـای تـو همـچـو گـوی | مـیـدان بـسـر هـمـی سـپـرد چـرخ مـسـتـدیـر |
| عـلـم تـرا خـبــر کـه ز بـهـر چـه مـنـزویـسـت | خــلــوت نــشــیـن فــکــر بــیـغــولــه ضــمــیـر |
| اجـــزای کـــایــنـــات هــمـــه ذاکـــر تـــوانــد | ایـن گـویـدت کــه مـولـی، وآن گـویـدت نـصــیـر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











