وان دگــر آن کــه صــحـــبـــت مــولــاکـــرد ایــثـــار بـــر هــمـــه دنـــیــاروز و شـب صـحــبــت خــدای گـزیـددل ز پــیــونــد مــاســوا بـــبـــر…
| وان دگــر آن کــه صــحـــبـــت مــولــا | کـــرد ایــثـــار بـــر هــمـــه دنـــیــا |
| روز و شـب صـحــبــت خــدای گـزیـد | دل ز پــیــونــد مــاســوا بـــبـــریــد |
| کــرد خـــالــی ز مــا خــلــق خــود را | داد یـکـبــارگـی بــه حــق خــود را |
| دسـت و دل از هـر آرزو بــگـسـسـت | هر چـه شد قید او ازو بـگسـسـت |
| صـحـبــتـی در گـرفـت تـنـگ بــسـی | کـه نـگـنـجــیـد در مـیـانـه کـسـی |
| مگر آن کس که محو خود کرده ست | تـرک پـیونـد نیک و بـد کـرده سـت |
| کرده بـر خویش جـیب هستـی شق | بـر زده سر ز جـیب هسـتـی حـق |
| خــاک بــر حــرف خـویـش پــاشـیـده | بــل کــزیـن دفــتــرش تــراشــیـده |
| از مــن و مــا نــهــاده بـــیــرون پــای | سـر مـویـی نـمـانـده زو بــر جــای |
| یکسـر از موی هسـتـی خـود رسـت | موی را نیست جای و او را هست |
| بـس کـه خـود را ز موی سـنجـد کـم | گـنـجـد آنـجـا کـه مـو نگـنـجـد هم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
