الـا ای صــبــا ســاعــتــی بــار بــرز بـنده سلامی سوی یار بـربـدان دل ستان ره بـپـرسش طلببـدان گـلـسـتـان بـو بآثـار بـربـبـر جـان و بـر خـاک آن درف…
| الـا ای صــبــا ســاعــتــی بــار بــر | ز بـنده سلامی سوی یار بـر |
| بـدان دل ستان ره بـپـرسش طلب | بـدان گـلـسـتـان بـو بآثـار بـر |
| بـبـر جـان و بـر خـاک آن درفـشـان | چـو ابــر بـهـاری بـگـلـزار بــر |
| چـو آنجـا رسی آسـتـان بـوسه ده | در آن بارگه سجده بسیار بر |
| در او بـهـشـتـسـت آن جـا مـبـاش | بــرو ره ز جـنـت بــدیـدار بــر |
| بـــبــیــن روی و آب لــطــافــت درو | چـو آثـار شـبـنـم بــازهـار بـر |
| عــرق بــر رخ او ز عــکـس رخــش | چـو آب بـقـم دان بـگـلـنار بـر |
| بـر آن زلـف جـعـد مسـلمان فـریب | شکن چون صلیبـی بـزنار بـر |
| دمـی از مـصــابــیـح بــی زیـت مـا | شـعاعی بـمشـکات انوار بـر |
| بـکوی تو زآن سان پریشان دلست | که زلف تو بـر روی رخسار بر |
| نـــشـــان غـــمـــت بــــر رخ زرد او | بـه از نام سـلطان بـدینار بـر |
| چـنـانـسـت غـمـهای تـو بـر دلـش | که دمهای عیسی بـبیمار بر |
| ســـخـــنــهــای او قــصــه درد دل | چـو خـط غـریـبـان بـدیـوار بـر |
| در اســحــار افــغــان او بـــهــر تــو | به از سجع بلبل بـاشجار بـر |
| زانـدوه تــو هـر نـفـس زخـمـه یـی | زده بـر طـرب روذ اشـعـار بـر |
| شـده همچـو حـلاج مغلوب عشق | زده خویشتـن گنج اسرار بـر |
| غـم تـو بـبـاطـل کسـی را نکشـت | اناالحـق زنانش سوی دار بـر |
| همی گوید این نکتـه بـا هرکسـی | که دارذ نوشـتـه بـطـومار بـر |
| بر افراز تن جان بی عشق هست | چو زاغی نشسته بمردار بـر |
| خـرد در سـر بــی مـحـبــت چـنـان | که خـر را جـواهر بـافسار بـر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
