خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٦

شماره ٦

خـبـر شـد بـه نـزدیـک افـراسـیـابکـه افـگـنـد سـهراب کـشـتـی بـر آبهـنـوز از دهـن بــوی شـیـر آیـدشهـمـی رای شـمـشـیـر و تـیر آیـدشزمـین را بـه خـنجـر…

خـبـر شـد بـه نـزدیـک افـراسـیـاب	کـه افـگـنـد سـهراب کـشـتـی بـر آب
هـنـوز از دهـن بــوی شـیـر آیـدش	هـمـی رای شـمـشـیـر و تـیر آیـدش
زمـین را بـه خـنجـر بـشـوید همی	کــنــون رزم کــاووس جــویـد هـمــی
سـپـاه انجـمن شد بـرو بـر بـسی	نـیـایـد هـمـی یـادش از هـر کـســی
سخـن زین درازی چـه بـاید کشید	هــنــر بــرتــر از گــوهــر آمــد پــدیــد
چـو افراسـیاب آن سـخـنها شـنود	خـوش آمـدش خـندید و شـادی نمود
ز لـشــکــر گــزیـد از دلـاور ســران	کــســی کــاو گــرایـد بــه گـرز گـران
ده و دو هـــزار از دلـــیـــران گــــرد	چـو هـومـان و مـر بــارمـان را سـپــرد
بـه گـردان لشـکـر سـپـهدار گفـت	کـه ایـن راز بــایـد کـه مـانـد نـهـفــت
چــو روی انــدر آرنـد هـر دو بــروی	تـهمـتـن بـود بـی گـمـان چـاره جـوی
پــدر را نــبــایــد کــه دانــد پــســر	کـه بــنـدد دل و جــان بــه مـهـر پــدر
مـگــر کــان دلـاور گـو ســالـخــورد	شـود کشـتـه بـر دسـت این شیرمرد
ازان پــس بــســازیـد ســهــراب را	بــبــنــدیـد یـک شــب بــرو خــواب را
بـــرفــتــنــد بــیــدار دو پــهــلــوان	بــه نــزدیـک ســهــراب روشــن روان
بـه پـیـش انـدرون هـدیه شـهـریـار	ده اسپ و ده استـر بـه زین و بـه بـار
ز پــیـروزه تـخـت و ز بــیـجـاده تـاج	ســـر تـــاج زر پـــایــه تـــخـــت عــاج
یـکـی نـامـه بـا لـابـه و دلـپـسـنـد	نـبــشــتــه بــه نـزدیـک آن ارجــمـنـد
کـه گر تـخـت ایران بـه چـنگ آوری	زمــــانــــه بـــــرآســـــایــــد از داوری
ازین مرز تـا آن بـسـی راه نیسـت	سـمنگان و ایران و تـوران یکـی سـت
فـرسـتـمـت هـرچـنـد بـاید سـپـاه	تـو بـر تـخـت بـنـشـیـن و بـرنـه کـلـاه
بـه توران چو هومان و چون بـارمان	دلـیـر و سـپــهـبــد نـبــد بــی گـمـان
فـرسـتــادم ایـنـک بــه فـرمـان تــو	کـه بــاشـنـد یـک چـنـد مـهـمـان تــو
اگـر جـنـگ جـویی تـو جـنگ آورنـد	جــهـان بــر بــدانــدیـش تــنـگ آورنـد
چـنـیـن نـامـه و خـلـعـت شـهـریـار	بــبــردنــد بـــا ســاز چــنــدان ســوار
بــه ســهـراب آگــاهـی آمــد ز راه	ز هــومــان و از بـــارمــان و ســـپـــاه
پـذیـره بـشـد بــانـیـا هـمـچـو بــاد	سـپـه دید چـندان دلش گشت شـاد
چـو هومان ورا دید بـا یال و کـفـت	فــرومـانـد هـومـان ازو در شــگــفــت
بــدو داد پــس نــامــه شــهــریــار	ابــا هـدیـه و اسـپ و اسـتـر بــه بــار
جـهانجـوی چـون نامه شاه خـواند	ازان جــایـگــه تــیـز لــشــکــر بــرانـد
کـسـی را نـبـد پـای بـا او بـجـنـگ	اگـر شــیـر پــیـش آمـدی گـر پــلـنـگ
دژی بـود کـش خـوانـدندی سـپـید	بـــران دژ بـــد ایــرانـــیـــان را امـــیــد
نــگــهــبــان دژ رزم دیـده هــجــیـر	کـه بــا زور و دل بــود و بــا دار و گـیـر
هنوز آن زمـان گـسـتـهم خـرد بـود	بـــه خــردی گــرایــنــده و گــرد بـــود
یکـی خـواهـرش بـود گـرد و سـوار	بــدانـدیـش و گــردنـکــش و نــامــدار
چـو سـهـراب نـزدیـکـی دژ رسـیـد	هــجـــیــر دلـــارو ســـپـــه را بـــدیــد
نـشـسـت از بـر بــادپـای چـو گـرد	ز دژ رفــت پــویـان بــه دشــت نـبــرد
چـو سـهـراب جـنـگ آور او را بـدید	بـرآشـفت و شـمشـیر کین بـرکشـید
ز لشکر بـرون تـاخـت بـرسان شیر	بــه پــیـش هـجــیـر انـدر آمــد دلــیـر
چـنـین گـفـت بـا رزم دیـده هـجـیر	کـه تـنها بـه جـنگ آمـدی خـیره خـیر
چـه مردی و نام و نژاد تـو چیست	کـه زایـنـده را بـر تـو بــایـد گـریـسـت
هجیرش چنین داد پاسخ که بـس	بــه تــرکــی نــبــایـد مــرا یــار کــس
هـجــیـر دلـیـر و ســپــهـبــد مـنـم	ســرت را هـم اکـنـون ز تــن بــرکـنـم
فـرسـتـم بـه نـزدیک شـاه جـهـان	تــنــت را کــنــم زیــر گــل در نــهــان
بـخـندید سهراب کاین گفت وگوی	بــه گـوش آمـدش تــیـز بــنـهـاد روی
چـنـان نـیزه بـر نـیزه بـرسـاخـتـنـد	کــه از یـکــدگــر بــازنـشــنــاخــتــنـد
یکـی نـیزه زد بـر مـیـانـش هـجـیر	نــیــامــد ســنــان انــدرو جــایــگــیــر
سـنان بـاز پـس کرد سـهراب شیر	بـــن نـــیــزه زد بـــر مـــیـــان دلـــیــر
ز زیـن بــرگـرفـتـش بـه کـردار بــاد	نـیـامــد هـمــی زو بــدلــش ایـچ یـاد
ز اسـپ اندر آمد نشست از بـرش	همی خـواسـت از تـن بـریدن سرش
بپیچید و برگشت بر دست راست	غمی شد ز سهراب و زنهار خواست
رهـا کــرد ازو چــنــگ و زنــهـار داد	چـو خـشـنـود شـد پـنـد بــسـیـار داد
بـبـسـتـش بـبـند آنگهی رزمجـوی	بــه نـزدیـک هـومـان فــرســتــاد اوی
بـه دژ در چـو آگـه شـدند از هجـیر	کــه او را گـرفــتــنـد و بــردنـد اســیـر
خـــروش آمــد و نــالــه مــرد و زن	کـه کـم شـد هجـیر انـدر آن انـجـمـن