چـو یـوز شـکـاری بــه کـار آمـدشبــجــنـبــیـد و رای شـکـار آمـدشیکی بـاره یی تـیزرو بـر نشـسـتبـه هامون خرامید بـازی به دستیکی بـیشه پیش آمدش پـردرخت…
| چـو یـوز شـکـاری بــه کـار آمـدش | بــجــنـبــیـد و رای شـکـار آمـدش |
| یکی بـاره یی تـیزرو بـر نشـسـت | بـه هامون خرامید بـازی به دست |
| یکی بـیشه پیش آمدش پـردرخت | نـشـسـتـنـگـه مـردم نـیک بـخـت |
| بـسان بـهشتـی یکی سبـز جای | نــدیــد انــدرو مــردم و چــارپـــای |
| چنین گفت کاین جای شیران بـود | هــمــان رزمــگـــاه دلــیــران بـــود |
| کــمـان را بــه زه کــرد مـرد دلــیـر | پــدیـد آمـد انـدر زمـان نـره شــیـر |
| یکی نعره زد شیر چـون در رسـید | بـزد دسـت شـاه و کمان درکشید |
| بـزد تـیر و پـهلوش بـا دل بـدوخت | دل شـیـر مـاده بـدوبـر بـسـوخـت |
| هـمـان مـاده آهـنـگ بــهـرام کـرد | بـغـریـد و چـنـگـش بـه انـدام کـرد |
| یـکـی تـیـغ زد بـر مـیـانـش سـوار | فــرومــانـد جــنـگــی دران کــارزار |
| بـرون آمـد از بـیشـه مـردی کـهـن | زبـانش گشاده بـه شیرین سخـن |
| کــجــا نــام او مــهــربــنــداد بــود | ازان زخـم شـمـشـیر او شـاد بـود |
| یکـی مـرد دهـقـان یزدان پـرسـت | بدان بیشه بودیش جای نشست |
| چـــو آمــد بـــر شــاه ایــران فــراز | بــرو آفــریـن کــرد و بــردش نـمـاز |
| بــدو گـفــت کـای مـهـتــر نـامـدار | بــه کــام تــو بـــاد اخــتــر روزگــار |
| یکـی مـرد دهـقـانـم ای پـاک رای | خـداوند این جـا و کشت و سـرای |
| خــداونـد گـاو و خــر و گـوسـفـنـد | ز شیران شـده بـددل و مسـتـمند |
| کـنـون ایـزد این کـار بـر دسـت تـو | بــرآورد بــر قـبـضـه و شـسـت تـو |
| زمـانـی درین بـیـشـه آیی چـنـین | بـبـاشی بـه شیر و می و انگبـین |
| بـه ره هست چندانک بـاید به کار | درخـــتـــان بـــارآور و ســـایــه دار |
| فــرود آمــد از بــاره بــهـرامـشــاه | همی کرد زان بـیشـه جـایی نگاه |
| کـه بـاشـد زمین سـبـز و آب روان | چـنـانـچـون بــود جـای مـرد جـوان |
| بــشـد مـهـربـنـداد و رامـشـگـران | بــیـاورد چــنــدی ز ده مــهــتــران |
| بـسـی گوسـفندان فربـه بـکشت | بـیامد یکـی جـام زرین بـه مشـت |
| چـو نان خورده شد جـامهای نبـید | نهادنـد پـیشـش گـل و شـنـبـلـید |
| چـو شـد مـهربـنداد شـادان ز می | بـه بـهرام گـفـت ای گـو نـیک پـی |
| چـنان دان کـه مـاننده ای شـاه را | هـمـان تـخـت زریـن و هـم گـاه را |
| بــدو گـفـت بـهـرام کآری رواسـت | نـگـارنـده بـر چـهرها پـادشـاسـت |
| چـنـان آفـرینـد کـه خـواهـد همـی | مـر آن را گـزیند کـه خـواهد همی |
| اگـر من همی نیک مانم بـه شـاه | تــرا دادم ایـن بــیـشـه و جـایـگـاه |
| بگفت این و زان جایگه برنشست | بــه ایـوان خــرم خـرامـیـد مـسـت |
| بـخفت آن شب تـیره در بـوستـان | هـمـی یـاد کـرد از لـب دوسـتــان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
