صـاحـب دیـوان نـظـمـم مـشـرف مـلـک سـخـنعـقـل مـسـتـوفـی لـذتـهای روحـانـی مـراگـر بـخـوانی شـعـر من از حـالـت صـاحـب دلـانمر تـرا نبـود شـعور ار شـاع…
| صـاحـب دیـوان نـظـمـم مـشـرف مـلـک سـخـن | عـقـل مـسـتـوفـی لـذتـهای روحـانـی مـرا |
| گـر بـخـوانی شـعـر من از حـالـت صـاحـب دلـان | مر تـرا نبـود شـعور ار شـاعری خـوانی مرا |
| در بـدی من مرا عـلم الیقین حـاصـل شـدسـت | وین نه از جـهل تـو بـاشـد گر نکـودانی مرا |
| غـیرت دین در دلـم شـمـشـیر بـاشـد کـرده تـیز | گر ز چین خشم بـینی چهره سوهانی مرا |
| دانـه دل پــاک کـردم هـمـچــو گـنـدم بــا هـمـه | آسـیا سـنـگـی اگـر بـر سـر بـگـردانی مـرا |
| چـون بـرنج و راحـتـم راضی از ایزد، فرق نیست | گـر بـسـعـد اور مـزدار نـحـس کـیوانی مـرا |
| از حـقـیـقـت اصـل دارد وز طـریقـت رنـگ و بـوی | میوه مذهب که هسـت از فرع نعمانی مرا |
| از بــرای فــتــنـه یأجــوج مــعــقــولــات نــفــس | سـد اسـلـام اسـت منقـولـات ایمـانی مـرا |
| بـا اشـاراتـی کـه پـیـران راسـت در قـانـون دیـن | حـق نجـاتـی داده از رنج شـفـاخـوانی مـرا |
| خـود مرا شمشیر حـجـت قاطعست از بـهر آنک | سنت خـتـم رسـل علمیسـت بـرهانی مرا |
| از مـعـارف چـون تـوانـگـر نـفـس بــاشـد بـه بـود | از جـهانی خـلـق یک درویش خـلقـانی مرا |
| ای ز شمع فیض تو مشکات دل روشن، ببخش | از مـصــابــیـح هـدایـت جــان نـورانـی مــرا |
| دفــتــری دارم ســیـاه از کــردهـای نــاپــســنـد | زاین سـیاقت نی فذلک جـز پـشیمانی مرا |
| حـلـه رحـمـت بـپـوشـم گـر لـبــاس جـان کـنـی | انـدرین دور دورنـگ از لـون یـکـسـانـی مـرا |
| زر مغشوش عمل دارم، سـنجـش زآنک نیسـت | بــهـر بــازار قــیـامــت نـقــد مـیـزانـی مــرا |
| خوش بـخـسبـم در فراش خـاک تـا صبـح نشور | از رقــاد غــفــلــت ار بــیـدار گــردانـی مـرا |
| آب رو بــردن بــنـزد خـلـق دشـوارسـت سـخـت | تــو ز خـوان لـطـف ده نـانـی بآسـانـی مـرا |
| مـــرغ جـــانــم را بـــتـــرک آرزو دل جـــمـــع دار | دور کـن از دانـه قـسـمـت پـریـشـانـی مـرا |
| تــا زمـان بــاشـد رهـی را بــر صـلـاحـیـت بــدار | چـون اجـل آید بـمیران بـر مسـلـمـانی مـرا |
| چـون چـراغ عـمـر را فـیـض تــو روغـن کـم کـنـد | آن طـمـع دارم کـه بـا ایمـان بـمـیرانی مـرا |
| در ریــاض قــربــت تــو آســتــیـن افــشــان روم | گر نه دامن گیر بـاشـد سـیف فرغـانی مرا |
| عشـق سـلطـان کرد بـر ملک سـخـن رانی مرا | زآن کـنند اربـاب معـنی بـنده فـرمـانی مـرا |
| خــطـبــه شـعـر مـرا شــد پــایـه مـنـبــر بــلـنـد | زآنک بـر زر سخـن شد سکه سلطانی مرا |
| بــر در شـاهـان کـزیـشـان بـیـدق شـطـرنـج بـه | حرص قایم خواست کرد از پیل دندانی مرا |
| اسـب همت سرکشید و بـهر جـو جـایز نداشت | خوار همچـون خر در اصطبـل ثـناخوانی مرا |
| خـواسـت نهمت تـا نشـاید چـون دوات ظـالمان | بـا دل تـنـگ و سـیـه در صـدر دیـوانـی مـرا |
| شیر دولت پـنجـه کرد و همچـو سـگ لایق ندید | بــهـر مـرداری دوان در کــوی عــوانـی مـرا |
| خـاک کوی فقرلیسم زآن چـو سـگ بـر هر دری | تــیـره نـبــود آب عــز ازذل بــی نـانـی مــرا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
