دزد تـــو شــد ایــن زمــانــه ریــمــنآن بــه کـه نـگـردیـش بــه پـیـرامـنگــر بــرتــریــت دهــد فــروتــن شــوور ایـمــنــیـت دهـد مــشــو ایـمــنک…
| دزد تـــو شــد ایــن زمــانــه ریــمــن | آن بــه کـه نـگـردیـش بــه پـیـرامـن |
| گــر بــرتــریــت دهــد فــروتــن شــو | ور ایـمــنــیـت دهـد مــشــو ایـمــن |
| کـشـتـه اسـت هماره خـنجـر گیتـی | نه دوسـت شناخـتـست نه دشمن |
| امــروز گـــذشـــت و بـــگــذرد فـــردا | دی رفـتـه و رفـتــنـی بــود بــهـمـن |
| بی نیش، عسل که خورد ازین کندو | بـی خـار، که چـید گل ازین گلشـن |
| ایــن بـــیــهــنــر آســیــای گــردنــده | ســـائیــده هــزارهــا ســر و گــردن |
| ایــام بــود چــو شــبـــروی چــابـــک | یـا هـمـچـو یـکـی سـیـاه دل رهـزن |
| مــا را بـــبـــرنــد بــی گــمــان روزی | زیـن کـهـنـه سـرای بــی در و روزن |
| روغـن بــچــراغ جــان ز عـلـم افـزای | کــم نــور بـــود چـــراغ کــم روغــن |
| از گـنـدم و کــاه خــویـش آگـه بــاش | تــو خــرمــنـی و ســپــهـر پــرویـزن |
| خـواهی که نه تـلخ بـاشـدت حـاصل | در مـزرعــه تــخــم تــلـخ مـپــراکـن |
| هنگـام زراعـت آنـچـه کـشـتـسـتـی | آنـت بــرســد بــمــوســم خــرمــن |
| گـر ســوی تــو دیـو نـفــس ره یـابــد | تـــاریــک نـــمـــایـــدت دل روشـــن |
| بـی شـبـهه فـرشـتـه اهـرمـن گـردد | چـنـدی چـو شـود رفـیـق اهـریـمـن |
| ابـلیس فروخـت زرق وبـا خـود گفـت | زین بـیش چـه میتـوان خـرید از من |
| زیـن بــاغ کـه بــاغــبــانـیـش کــردی | جــز خــار تــرا چــه مــانـد در دامـن |
| مـرغــان تــرا هـمـی کــشــد رو بــه | هــمــیـان تــرا هـمــی بــرد رهــزن |
| تــــا پــــای بــــود، راه ادب مــــیـــرو | تــا دســت بــود، در هــنــر مــیــزن |
| یـک جــامـه بــخـر کـه روح را شـایـد | بــس دیـبــه خــریـدی و خــز ادکـن |
| مــرجـــان خــرد ز بـــحــر جـــان آورد | مـیـنـای دل از شــراب عــقــل آکـن |
| بـــی دســت چــه زور بـــود بـــازو را | بــی گــاو چــه کــار کــرد گـاو آهـن |
| از چــــاه دروغ و ذل بـــــدنــــامــــی | بــایـد بــه طـنـاب راسـتـی رسـتـن |
| بـــایــد ز ســـر ایــن غــرور را رانــدن | بـــایــد ز دل ایــن غــبــار را رفــتــن |
| کـس شـمـع نسـوخـت زین فـروزینه | کس جامه ندوخت زین نخ و سوزن |
| خــواهـی کـه نـیـفــکـنـنـد در دامـت | دیــوان وجـــود را بـــه دام افـــکـــن |
| در دفـتــر نـفـس درســهـا خــوانـدی | در مـکـتــب مـردمـی شـدی کـودن |
| گـر مـســت هـنـوز کـوره هـســتــی | سـرد از چـه زنـیم مـشـت بـر آهـن |
| جــز بــاد نــبــیــخــتــیـم در غــربــال | جـــز آب نــکـــوفـــتـــیــم در هــاون |
| جـان گوهر و جـسـم معـدنسـت آنرا | روزی بـــبــرنــد گــوهــر از مــعــدن |
| گـر کـج روشـی، بــراسـتـی بـگـرای | آئیـنــه راســتــگــوی را مــشــکــن |
| از پــرده عــنــکــبــوت عــبــرت گــیـر | بـــر بـــام و در وجـــود، تـــاری تـــن |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
