خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٢

شماره ٢

ازان پـس بـه کـاووس گـویـنـده گـفـتکــه او دخــتـــری دارد انــدر نــهــفــتکــه از ســرو بــالــاش زیـبــاتــرســتز مشک سـیه بـر سـرش افسـرسـتبـه بــ…

ازان پـس بـه کـاووس گـویـنـده گـفـت	کــه او دخــتـــری دارد انــدر نــهــفــت
کــه از ســرو بــالــاش زیـبــاتــرســت	ز مشک سـیه بـر سـرش افسـرسـت
بـه بــالـا بــلـنـد و بـه گـیـسـو کـمـنـد	زبـانـش چـو خـنـجـر لـبـانش چـو قـنـد
بــهـشــتــیـســت آراســتــه پــرنـگـار	چـو خـورشـیـد تـابــان بــه خـرم بـهـار
نشـاید که بـاشد بـه جـز جـفت شـاه	چــه نـیـکـو بــود شــاه را جــفـت مـاه
بـــجــنــبــیــد کــاووس را دل ز جــای	چـنـیـن داد پــاسـخ کـه ایـنـسـت رای
گــزیــن کـــرد شـــاه از مــیــان گــروه	یــکـــی مـــرد بـــیــدار دانـــش پـــژوه
گــرانـمــایـه و گــرد و مـغــزش گــران	بـــفــرمــود تــا شــد بـــه هــامــاوران
چـنـین گـفـت رایش بـه مـن تـازه کـن	بـیـارای مـغـزش بــه شـیـریـن سـخـن
بــگـویـش کــه پــیـونـد مـا در جــهـان	بـــجـــویــنـــد کـــار آزمـــوده مـــهـــان
کـه خـورشـید روشـن ز تـاج مـنسـت	زمـیـن پــایـه تــخــت عــاج مــنـســت
هـرانـکــس کـه در ســایـه مـن پــنـاه	نـــیـــابـــد ازو کـــم شـــود پـــایــگـــاه
کـنـون بــا تــو پــیـونـد جــویـم هـمـی	رخ آشـــتـــی را بـــشـــویــم هــمــی
پــس پــرده تــو یــکــی دخــتــرســت	شــنـیـدم کــه گــاه مـرا درخــورســت
کـه پـاکـیزه تـخـم سـت و پـاکـیزه تـن	سـتـوده بـه هـر شـهـر و هـر انـجـمـن
چــو دامــاد یــابـــی چــو پــور قــبـــاد	چــنـان دان کـه خـورشـیـد داد تــو داد
بـــشـــد مـــرد بـــیــدار روشـــن روان	بـــه نـــزدیــک ســـالـــار هـــامـــاوران
زبـــان کـــرد گــویــا و دل کـــرد گـــرم	بــیـاراســت لــب را بــه گــفــتــار نـرم
ز کـــاووس دادش فــــروان ســــلـــام	ازان پــس بــگـفــت آنـچ بــود از پــیـام
چــو بــشــنــیـد ازو شــاه هـامــاوران	دلش گشـت پـر درد و سـر شـد گـران
همی گفـت هرچـند کاو پـادشـاسـت	جــهـانـدار و پــیـروز و فـرمـان رواسـت
مـرا در جـهـان این یـکـی دخـتـرسـت	کـه از جـان شـیـرین گـرامـی تـرسـت
فـرسـتــاده را گـر کـنـم سـرد و خــوار	نـــــدارم پـــــی و مـــــایـــــه کـــــارزار
هـمـان بـه کـه این درد را نـیز چـشـم	بــپـوشـم و بـر دل بــخـوابـیـم خـشـم
چـنین گـفـت بـا مـرد شـیرین سـخـن	کـه سـر نـیـســت ایـن آرزو را نـه بــن
همـی خـواهد از مـن گـرامی دو چـیز	کــه آن را ســه دیـگــر نــدانــیـم نــیـز
مـرا پــشـت گـرمـی بــد از خـواسـتـه	بــــه فـــرزنـــد بــــودم دل آراســـتـــه
بـه من زین سپـس جـان نماند همی	وگــر شــاه ایــران ســتــانــد هــمــی
سـپــارم کـنـون هـرچ خـواهـد بــدوی	نــتـــابـــم ســر از رای و فــرمــان اوی
غمی گشت و سودابه را پیش خواند	ز کــاووس بـــا او ســخــنــهــا بــرانــد
بـــدو گــفــت کــز مــهــتــر ســرفــراز	کـه هسـت از مـهی و بـهی بـی نـیاز
فـرسـتــاده ای چـرپ گـوی آمـدسـت	یکی نامه چـون زند و استـا بـه دست
همی خـواهد از من کـه بـی کـام من	بـــــبـــــرد دل و خـــــواب و آرام مــــن
چه گویی تـو اکنون هوای تـو چیست	بــدیـن کـار بــیـدار رای تــو چــیـســت
بـدو گفت سـودابـه زین چـاره نیسـت	ازو بــهـتــر امـروز غـمـخـواره نـیـسـت
کـســی کــاو بــود شــهـریـار جــهـان	بــروبــوم خــواهــد هـمــی از مــهــان
ز پــــیـــونــــد بــــا او چــــرایـــی دژم	کـسـی نـشـمـرد شـادمـانی بـه غـم
بـــدانـــســـت ســـالـــار هــامـــاوران	کــه ســـودابـــه را آن نــیــامــد گــران
فــرســتــاده شــاه را پــیـش خــوانـد	وزان نــامــدارانــش بـــرتـــر نــشــانــد
بــبـسـتـنـد بـنـدی بــر آیـیـن خـویـش	بران سان که بود آن زمان دین خویش
بــه یـک هـفــتــه ســالــار هـامـاوران	هـمـی سـاخــت آن کـار بــا مـهـتــران
بــیـاورد پــس خــسـرو خــســتــه دل	پــرسـتــنـده سـیـصـد عـمـاری چـهـل
هـزار اسـتــر و اســپ و اشـتــر هـزار	ز دیـــبــــا و دیـــنــــار کــــردنـــد بــــار
عـــمـــاری بـــه مـــاه نــو آراســـتـــه	پـس پـشت و پـیش اندرون خـواسـتـه
یکـی لشـکـر آراسـتـه چـون بـهشـت	تـو گفـتـی کـه روی زمین لاله کـشـت
چــو آمــد بــه نـزدیـک کــاووس شــاه	دل آرام بــــا زیـــب و بـــا فـــر و جـــاه
دو یـاقــوت خــنــدان دو نــرگــس دژم	سـتــون دو ابــرو چـو سـیـمـیـن قـلـم
نـگـه کــرد کــاووس و خــیـره بــمـانـد	بــه سـودابــه بــر نـام یـزدان بــخـوانـد
یـکـی انـجــمـن سـاخـت از بــخـردان	ز بـــیـــداردل پـــیـــر ســـر مـــوبـــدان
سـزا دیـد سـودابـه را جـفـت خـویش	بـبـسـتـنـد عـهـدی بـر آیـیـن و کـیـش