ای شــده شــیـفــتــه گــیــتــی و دورانــشدهـر دریـاسـت، بـینـدیـش ز طـوفـانـشنـفــس دیـویـســت فــریـبــنـده از او بــگـریـزسـر بــتـدبـیـر بــپـیـچ…
| ای شــده شــیـفــتــه گــیــتــی و دورانــش | دهـر دریـاسـت، بـینـدیـش ز طـوفـانـش |
| نـفــس دیـویـســت فــریـبــنـده از او بــگـریـز | سـر بــتـدبـیـر بــپـیـچ از خـط فـرمـانـش |
| حــلــه دل نــشــود اطــلــس و دیــبـــایــش | یــاره جــان نــشــود لؤلؤ و مــرجــانــش |
| نــامــه دیـو تــبــاهـیـســت هـمــان بــهــتــر | کـه نه این نامـه بـخـوانیم و نه عـنوانش |
| گـفــتــگـوهـاســت بــهـر کـوی ز تــاراجــش | داسـتـانهاسـت بـهر گوشه ز دستـانش |
| مــخــور ای یـار نــه لــوزیـنـه ونـه شــهـدش | مخـر ای دوست نه کربـاس ونه کتـانش |
| نه یکـی حـرف مـتـینی اسـت در اسـنـادش | نه یکی سنگ درستـی است بـمیزانش |
| رنـگـهـا کــرده در ایـن خــم کــف رنـگـیـنـش | خـنـده ها کـرده بـمـردم لـب خـنـدانـش |
| خـواندنی نیسـت نه تـقـویم و نه طـومـارش | مـانـدنی نیسـت نه بـنیاد و نه بـنیانـش |
| شـد سـیـه روزی نـیـکـان شـرف و جـاهـش | شـد پـریشـانی پـاکـان سـرو سـامانش |
| گــلــه نــفــس چــو درنــده پـــلــنــگــانــنــد | بــر حـذر بــاش ازیـن گـلـه و چـوپــانـش |
| عــلــم، پـــیــونــد روان تــو هــمــی جــویــد | تـو همـی پـاره کـنـی رشـتـه پـیمـانـش |
| از کــمــال و هـنـر جــان، تــو شــوی کــامـل | عیب و نقص تو شود پستی و نقصانش |
| جهل چو شب پره و علم چو خورشید است | نـکــنـد هـیـچ جــز ایـن نـور، گــریـزانـش |
| نــشـــود نــاخـــن و دنــدان طــمــع کــوتـــه | گر کـه هر لحـظـه نسـائیم بـسـوهانش |
| مــیـزبــانـی نــکــنــد چــرخ ســیـه کــاســه | مـنـشـیـن بـیـهـده بــر سـفـره الـوانـش |
| حــلـقــه صــدق و صــفــا بــر در دیـن مـیـزن | تــا کـه در بــاز کـنـد بــهـر تــو دربــانـش |
| دل اگـــر پــــرده شــــک را نـــدرد، هـــرگـــز | نـــبـــود راه ســـوی درگـــه ایــقـــانــش |
| کعـبـه مان عجـب شـد و لاشـه در آن قربـان | وای و صـد وای بـرین کـعـبـه و قـربـانش |
| گـــرگ ایــام نـــفـــرســـود بـــدیــن پـــیــری | هیچـگـه کـنـد نـشـد پـنـجـه و دنـدانش |
| نیست جـز خـار و خـسک هیچ درین گلشن | شـوره زاریسـت کـه نامند گـلـسـتـانش |
| چــشـم نـیـکـی نـتــوان داشـت از آن مـردم | کـه بـود راه سـوی مسـکـن شـیطـانش |
| هـمــه یـغــمــا گــر و دزدنــد دریـن مــعــبــر | کـیـسـت آنـکـو نـگـرفـتــنـد گـریـبــانـش |
| راه دور اســت بــســی مـلـک حــقـیـقـت را | کـوش کـاز پـای نـیـفـتـی بـه بـیـابـانـش |
| آنـــکـــه انـــدر ظــــلـــمـــات فــــرو مـــانـــد | چـه نصـیبـی بـود از چـشـمـه حـیوانـش |
| دامـــن عـــمـــر تـــو ایــام هــمـــی ســـوزد | مــزن از آتــش دل، دســت بــدامــانـش |
| ره مـخــوفـســت، بــپــرهـیـز ازیـن خــفـتــن | ابــر تـیـره اسـت، بـیـنـدیـش ز بــارانـش |
| شــیـر خــواری کــه ســپــردنـد بــدیـن دایـه | شیر یک قطره نخـوردسـت ز پـستـانش |
| شــخــصـی از بــحــر ســعـادت گـهـری آورد | خـفـت از خـسـتــگـی و داد بــزاغـانـش |
| چـه هـمـی هـیـمـه بـرافـروزی و نـان بـنـدی | بـه تـنوری کـه ندیدسـت کـسـی نـانش |
| خــرلــنــگ تــو ز بــس بــار کــشــیـدن مــرد | چــه بــری رنـج پــی وصــلـه پــالــانـش |
| گــر کــه آبــادی ایـن دهـکــده مـیـخــواهـی | بــایـد آبــاد کــنــی خــانــه دهـقــانــش |
| پــر ایـن مـرغ سـعـادت تــو چـنـان بــسـتـی | کـه گـرفــتــنـد و فــکــنـدنـد بــزنـدانـش |
| تــن بــدخــواه ز تــو لـقـمـه هـمـی خـواهـد | چـه همی یاد دهی حـکـمت لـقـمـانش |
| پــســت انـدیـشــه بــزرگـی نـکــنـد هـرگــز | گـر چـه یک عـمر دهی جـای بـزرگـانش |
| اگـــــرت آرزوی کـــــعـــــبـــــه بــــــود در دل | چـه شـکـایت کـنـی از خـار مـغـیلـانـش |
| گــر چـــه دشــوار بـــود کــار و بـــرومــنــدی | هـمـت و کـارشـنـاسـی کـنـد آسـانـش |
| ســـزد ار پـــر کـــنـــد از در و گـــهــر دامـــن | آنـکـه انـدیـشـه نـبــودسـت ز عـمـانـش |
| گـــهــری گـــر نــرود خـــود بـــســـوی دریــا | بـــبـــرد روشـــنــی لؤلؤ رخـــشـــانــش |
| آنـکـه عـمـری پــی آســایـش تــن کـوشـیـد | کـاش یک لحـظـه بـدل بـود غـم جـانش |
| گـوی عـلـم و هنر اینـجـاسـت، ولـی بـیرنـج | دسـت هـرگـز نـتـوان بــرد بــچـوگـانـش |
| وقـت فـرخـنـده درخـتـی اسـت، هـنـر مـیوه | شـب و روز و مه و سـالند چـو اغصانش |
| روح را زیـــب تــــن ســـفـــلـــه نـــیـــارایـــد | رو بــیــارای بـــه پــیــرایــه عــرفــانــش |
| نــشــود کــان حــقــیـقــت ز گــهـر خــالــی | بـرو ای دوسـت گـهر میطـلـب از کـانش |
| بـــگــشـــا قــفـــل در بـــاغ فـــضـــیــلــت را | بــخــور از مــیـوه شــیــریــن فــراوانــش |
| ریـم وســواس بــصــابــون حــقـایـق شــوی | نـبــری فــایـده زیـن گــازر و اشــنــانـش |
| جـهـل پـای تـو بــبــنـدد چـو بــیـابــد دسـت | فرصـتـت هسـت، مده فرصـت جـولانش |
| تـنگ میدان شدن عقل ز سـسـتـی نیسـت | مــا نــدادیـم گــه تــجــربــه مــیـدانــش |
| بــره هـا گـرگ کــنـد مـکــتــب خــودبــیـنـی | گـر بــتــدبــیـر نـبــنـدیـم دبــســتــانـش |
| نـفـس بـا هـیچ جـهـانـدیده نـخـواهـد گـفـت | راز سـر بـسـتـه و رسـم و ره پـنـهانـش |
| ره اهـریـمـن از آن شــد هـمـه پــیـچ و خــم | تـا نـپـرسـنـد ز سـر گـشـتـه حـیـرانـش |
| دهـر هـر تــلــه نــهــد، بــگــذر و بــگــذارش | چـرخ هر تـحـفه دهد، منگر و مستـانش |
| تـــیــره روزیــســت هــمــه روز دل افــروزش | سـنگریزه اسـت همه لعل بـدخـشانش |
| آهـن عـمـر تــو شــمـشـیـر نـخــواهـد شــد | نـبــری تــا بــسـوی کـوره و سـنـدانـش |
| مـعـبــد آنـجــا بــگـشـودی کـه زر آنـجـا بــود | سـجـده کـردی گه و بـیگـاه چـو یزدانش |
| پــاســبــانـی نـکــنــد بــنـده چــو ایـمــان را | دیـو زان بـنـده چـه دزدد بـجـز ایـمـانـش |
| جـز تـو کس نیست درین داد و ستـد مغبـون | دین گـران بـود، تـو بـفـروخـتـی ارزانـش |
| گــرگ آســود، نــجــســتـــیــم چــو آثــارش | درد افــزود، نــکــردیــم چـــو درمــانــش |
| ســالـهـا عــقــل دکــان داشــت بــکـوی مـا | بــهـچ تــوشــی نـخــریـدیـم ز دکــانـش |
| خــیـره ســر گــر نــپــذیـرفــت ادب، بــگــذار | تــا کــه تــادیـب کــنـد گــردش دورانـش |
| طـبــع دون زان نـشــد آگـه ز پــشــیـمـانـی | کـه چـو بـد کـرد، نـکـردیم پـشـیمـانـش |
| دل پــریـشــان نــبــد آنــروز کــه تــنـهـا بــود | کـرد جــمـعــیـت نـا اهـل پــریـشــانـش |
| شـیـر و روبــاه شـکـاری چــو بــدســت آرنـد | روبـهش پـوسـت بـرد، شیر خـورد رانش |
| کــشــور ایــمــن جــان خــانــه دیــوان شــد | کـس ندانسـت چـه آمد بـه سـلـیمانش |
| نـفـس گـه بـیت نـمـیگـفـت و گـهـی چـامـه | گـر نمـیخـوانـد کـسـی دفـتـر و دیوانـش |
| روح عــریـان و تــو هـم درزی و هـم نـســاج | جـامـه کـن زین دو هنر بـر تـن عـریانش |
| لـشــکـر عــقـل پــی فـتــح تــو مـیـکـوشــد | چـه همی کـند کنی خـنجـر و پـیکـانش |
| خــرد از دام تـــو بـــگــریــخــتـــه، بـــاز آرش | هنـر از نـزد تـو بـرخـاسـتـه، بـنـشـانـش |
| کــــار را کــــارگــــر نــــیـــک دهــــد رونــــق | چــه کـنـد کــاهـل نـادان تــن آســانـش |
| هـمـه دود اســت کـبــاب حــسـد و نـخــوت | نـخـورد کـس نـه ز خـام و نـه ز بـریانـش |
| ســـود دلــال وجـــود تـــو خـــســـارت شــد | تــاجــر وقــت بـــگــیــرد ز تــو تــاوانــش |
| گـنـج هـسـتــی بــسـتــانـنـد ز مـا، پــرویـن | مـا نـبــودیـم، قــضــا بــود نـگــهـبــانـش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
