غـــوطـــه در دریــا دهــد آتـــش عـــنـــانـــی آب رارزق خــاک مـرده مـی ســازد گـرانـی آب رازنـگ بــنــدد تــیـغ چــون بــســیـار مــانـد در نـیـامم…
| غـــوطـــه در دریــا دهــد آتـــش عـــنـــانـــی آب را | رزق خــاک مـرده مـی ســازد گـرانـی آب را |
| زنـگ بــنــدد تــیـغ چــون بــســیـار مــانـد در نـیـام | مـانـع اسـت از سـبــز گـردیـدن روانـی آب را |
| ســرعـت سـیـلـاب مـی گـردد ز ســنـگـیـنـی زیـاد | مـانـع از رفــتــن نـمـی گــردد گــرانـی آب را |
| صـاف کـن دل را کـه بــر خـار و گـل ایـن بــوسـتـان | حـکـم جـاری بــاشـد از روشـن روانـی آب را |
| چـرب نـرمـی پـیـشـه خـود کـن کـه بـر روی زمـیـن | سـبـز مـی گـردد سـخـن از تـرزبــانـی آب را |
| از شـکـایـت نـیـسـت گـر آهـی کـشـم در زیـر تـیغ | گرد می خـیزد بـه هر جـا می فشانی آب را |
| تـیره بـخـتـی نیل چـشـم زخـم جـان روشن اسـت | در سـیـاهـی بـیـش بـاشـد زنـدگـانـی آب را |
| چــشـم دلـســوزی مـدار از هـمـرهـان روز ســیـاه | کـز سـکـندر خـضـر مـی نوشـد نهانی آب را |
| خـاکـسـاران فـیض بـیش از آب رحـمـت مـی بـرنـد | در زمین پـسـت بـاشـد خـوش عـنانی آب را |
| نشأه حسن این قدر سرشار هم می بوده است؟ | می شود صهبا، به لب تا می رسانی آب را |
| سـخــتــی ایـام کـرد از کـاهـلـی جــان را خــلـاص | ســنــگــلــاخ آورد بــیــرون از گــرانــی آب را |
| خـامـشـان را مـی شـود از غـیـب پــیـدا تــرجـمـان | مـی شـود مـاهی زبـان از بـی زبـانی آب را |
| مـی پــرسـتـی مـی رسـانـد خـانـه تــن را بــه آب | در عــمــارت ره مــده تــا مـی تــوانـی آب را |
| می کـند کـثـرت جـهان در چـشـم روشـندل سـیاه | تــیـره مــی ســازد هـجــوم کــاروانـی آب را |
| دســت نـتــوان شـسـت صـائب زود از روشـنـدلـان | در گـــره بـــنــدد گــهــر از قـــدردانــی آب را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
