مـــغـــنـــی دگـــر بــــاره بــــنـــواز رودبــه یـادآر از آن خــفــتــگــان در ســرودبــبــیـن سـوز مـن ســاز کـن سـاز تــومــگــر خــوش بـــخــفــ…
| مـــغـــنـــی دگـــر بــــاره بــــنـــواز رود | بــه یـادآر از آن خــفــتــگــان در ســرود |
| بــبــیـن سـوز مـن ســاز کـن سـاز تــو | مــگــر خــوش بـــخــفــتــم بـــرآواز تــو |
| *** | |
| چـو بــرگـل شـبــیـخـون کـنـد زمـهـریـر | بـه طـفـلـی شـود شـاخ گـلـبــرگ پـیـر |
| نـشــایـد شــدن مــرگ را چــاره ســاز | در چـــاره بـــرکـــس نـــکـــردنـــد بــــاز |
| تــب مــرگ چــون قــصــد مـردم کــنـد | عــلـاج از شــنـاســنـده پــی گـم کـنـد |
| چـو شـب را گـزارش درآمد بـه زیسـت | بـخـنـدید خـورشـید و شـبـنم گـریسـت |
| جــهـانــدار نــالــنـده تــر شــد ز دوش | ز بـــانــگ جــرســهــا بــرآمــد خــروش |
| ارســطــو جـــهــانــدیــده چــاره ســاز | بــه بــیـچــارگـی مـانـد از آن چـاره بــاز |
| کــامـیـد بــهـی در شــهـنـشــه نـدیـد | در انـــــــدازه کـــــــار او ره نــــــدیــــــد |
| بـه شه گفت کای شـمع روشـن روان | بـه تـو چـشـم روشـن همـه خـسـروان |
| چـــو پـــروردگــان را نــظــر شــد زکــار | نـــظــــر دار بــــر فـــیـــض پــــروردگـــار |
| از آن پــیـشـتـر کـامـد ایـن سـیـل تـیـز | چــرا بـــر نــیــامــد ز مــا رســتـــخــیــز |
| وزان پـیـش کـاین مـی بـریـزد بـه جـام | چـــرا جـــان مـــا بـــر نــیــامــد ز کـــام |
| نـخــواهـم کــه مــوئیـت لــرزان شــود | تـــرا مــوی افـــتـــد مــرا جـــان شـــود |
| ولـیـک از چــنـیـن شــربــتــی نـاگـزیـر | نــبــاشــد کــس ایـمــن زبــرنــا و پــیـر |
| نه دل می دهد گفتـن این می بـنوش | کــه مــیــخــوارگــان را بـــرآرد ز هــوش |
| نـه گـفـتـن تـوان کـاین صـراحـی بـریـز | کـه در بــزم شـه کـرد نـتــوان ســتــیـز |
| دریــغــا چــراغــی بـــدیــن روشــنــی | بــخــواهـد نـشـسـتــن ز بــی روغـنـی |
| مــدار از تــهــی روغــنــی دل بــه داغ | کـــه نــاگــه ز پـــی بـــرفـــروزد چـــراغ |
| جـــهــانـــدار گـــفـــتـــا ازیــن درگـــذر | کـــه آمـــد مـــرا زنــدگـــانــی بـــســـر |
| بـه فـرمـان مـن نیسـت گـردان سـپـهر | نــه مــن داده ام گــردش مــاه و مــهـر |
| کفـی خـاکم و قـطـره ای آب سـسـت | ز نــر مـــاده ای آفـــریــده نــخـــســـت |
| ز پـــــروردگــــیــــهــــای پـــــروردگــــار | بــه آنــجــا رســیـدم ســرانــجــام کــار |
| که چندان که شاید شدن پیش و پس | مــرا بــود بــر جــمــلــگــی دســتــرس |
| در آن وقــت کـردم جــهـان خــســروی | کـه هم جـان قـوی بـود و هم تـن قـوی |
| چــو آمــد کــنــون نــاتـــوانــی پـــدیــد | بــه دیـگـر کــده رخــت بــایـد کــشــیـد |
| مــده بـــیــش ازیــنــم شـــراب غـــرور | کـه هـسـت آب حـیـوان ازیـن چــاه دور |
| زدوزخ مـشـو تــشـنـه را چــاره جــوی | سـخـن در بـهشتـسـت و آن چـارجـوی |
| دعــــا را بــــه آمـــرزش آور بــــه کـــار | مـگــر رحــمــتــی بــخــشــد آمــرزگــار |
| چــو رخــت از بـــر کــوه بـــرد آفــتــاب | سـر شـاه شـاهـان در آمـد بــه خــواب |
| شـب آمد چـه شـب کـاژدهائی سـیاه | فـرو بــسـت ظـلـمـت پـس و پـیـش راه |
| شبـی سخـت بـی مهر و تـاریک چـهر | بــه تــاریـکـی انـدر کـه دیـدسـت مـهـر |
| ســتــاره گــره بــســتــه بـــر کــارهــا | فــرو دوخــتــه لــب بــه مــســمــارهــا |
| فـــلـــک دزد و مــاه فـــلــک دزدگـــیــر | بـــهــم هــردو افــتـــاده در خـــم قــیــر |
| جـهـان چـون سـیـه دودی انـگـیـخـتــه | بـــــه مــــوئی ز دوزخ درآویــــخــــتـــــه |
| در آن شـب بـدانگـونه بـگـداخـت شـاه | که در بـیست و هفتم شب خویش ماه |
| چـــو از مــهــر مــادر بـــه یــاد آمــدش | پـــریــشـــانــی انـــدر نـــهــاد آمـــدش |
| بـــفــرمــود کــز رومــیــان یــک دبــیــر | کـه بــاشــد خــردمـنـد و بــیـدار و پــیـر |
| بــه دود ســیــه در کــشــد خــامــه را | نــویــســـد ســـوی مــادرش نــامــه را |
| در آن نــامــه ســـوگــنــدهــای گـــران | فـــریــبـــنـــده چـــون لـــابـــه مـــادران |
| کـــه از بـــهــر مــن دل نــداری نــژنــد | نـکــوشــی بــه فــریـاد نــاســودمــنــد |
| دبــــیـــر زبــــان آور از گـــفـــت شـــاه | جــهـان کـرد بــرنـامـه خــوانـان ســیـاه |
| دو شـاخــه ســرکـلـک یـک شـاخ کـرد | فــلــک را بــه فــرهـنــگ ســوراخ کــرد |
| چــو بــر شــقــه کــاغــذ آمــد عــبــیـر | شـد انـدام کـاغـذ چـو مـشـگـین حـریـر |
| ز پــرگــار مــعــنــی کــه بــاریـک شــد | نــویـســنــده را چــشــم تــاریـک شــد |
| پــــس از آفــــریـــن آفـــریـــنـــنـــده را | کـــه بـــیــنـــائی او داد بـــیــنــنـــده را |
| یــکـــی و بـــدو هــر یــکـــی را نــیــاز | یــکــایــک هــمــه خــلــق را کــارســاز |
| چـنـیـن بــسـتـه بــود آن فـروزان نـگـار | از آن پـــرورشـــهــا کــه آیــد بـــه کـــار |
| کـه ایـن نـامـه از مـن کـه اســکــنـدرم | ســـوی چـــار مـــادر نـــه یــک مـــادرم |
| که گر قـطـره شـد چـشـمه بـدرود بـاد | شــکــســتــه ســبــو بــرلــب رود بــاد |
| اگــر ســرخ ســیـبــی درآمـد بــه گـرد | ز رونـــق مــــیـــفــــتــــاد نــــارنـــج زرد |
| بــر ایـن زرد گـل گــرســتــم کــرد بــاد | درخـــت گــل ســرخ ســرســبـــز بـــاد |
| نــه ایــن گــویــم ای مــادر مــهــربــان | کـــه مــهــر از دل آیــد فـــزون از زبـــان |
| بــسـوزی یـکـی گـر خــبــر بــشـنـوی | که چـون شـد بـه بـاد آن گل خـسـروی |
| مـسـوز از پــی دسـت پــرورد خـویـش | بــنـه دسـت بــر سـوزش درد خــویـش |
| ازیــــن ســــوزت ایــــام دوری دهــــاد | خــدایــت دریــن غــم صــبــوری دهــاد |
| بـه شـیـری کـه خـوردم ز پـسـتـان تـو | بــه خـواب خـوشـم در شـبــسـتـان تـو |
| بـــه ســـوز دل مـــادر پـــیــش مـــیــر | کـه بـاشـد جـوان مـرده و او مـانـده پـیر |
| بـــه فــرمــان پـــذیــران دنــیــا و دیــن | بـــه فـــرمـــانــده آســـمــان و زمــیــن |
| بــه حــجــت نــویــســان دیـوان خــاک | بـــه جــاویــد مــانــان مــیــنــوی پـــاک |
| بــه زنــدانــیــان زمــیـن زیــر خــشــت | بــه نـزهـت نـشـیـنـان خـاک بــهـشـت |
| بــه جــانـی کــزو جــانـور شــد نـبــات | بــه جــان داوری کــارد از غــم نــجــات |
| بــه مـوجـی کـه خـیـزد ز دریـای جــود | بـــه امــری کــزو ســـازور شــد وجـــود |
| بــه آن نــام کــز نــامــهـا بــرتــرســت | بــه آن نـقــش کــارایـش پــیـکــرســت |
| بــه پــرگــار هـفــت آســمــان بــلــنـد | بــه فـهـرسـت هـفـت اخـتــر ارجــمـنـد |
| بـــه آگــاهــی مــرد یــزدان شـــنــاس | بــه تــرســائی عـقـل صـاحــب قـیـاس |
| بــه هـر شـمـع کـز دانـش افـروخـتـنـد | بـه هـر کـیـسـه کـز فـیض بـر دوخـتـنـد |
| بـه فـرقـی کـه دولـت بـراو تـافـتـسـت | بـــه پــائی کــه راه رضــا یــافــتــســت |
| بـــه پـــرهــیــز گــاران پـــاکـــیــزه رای | بــه بــاریـک بــیـنـان مـشـکـل گـشـای |
| بــه خــوشــبــوئی خــاک افــتــادگــان | بـــه خـــوش خـــوئی طـــبـــع آزادگــان |
| بــه آزرم ســلــطــان درویـش دوســت | به درویش قانع که سلطان خود اوست |
| بــه ســرســبـــزی صــبـــح آراســتــه | بــه مــقــبـــولــی نــزل نــاخــواســتــه |
| بــه شــب زنــده داران بــیـگــاه خــیــز | بــه خــاکــی غــریـبــان خــونــابــه ریـز |
| بـــه شـــب نــالــه تـــلــخ زنــدانــیــان | بـــه قــنــدیــل مــحـــراب روحـــانــیــان |
| بـه محـتـاجـی طـفل تـشـنه بـه شـیر | بـــه نـــومـــیـــدی دردمـــنـــدان پـــیــر |
| بـــه ذل غـــریــبـــان بـــیــمــار تـــوش | بــه اشـک یـتــیـمـان پــیـچــیـده گـوش |
| بــه عــزلـت نـشــیـنـان صــحــرای درد | بــه نـاخــن کــبــودان ســرمــای ســرد |
| بــه نـاخــفــتــگـیـهـای غــمـخــوارگـان | بـــه درمــانــدگــیــهــای بـــیــچــارگــان |
| بـه رنـجـی کـه خـسـبــد بـرآسـودگـی | بـه عـشـقـی کـه پـاکـسـت از آلودگـی |
| بــه پــیــروزی عــقــل کــوتــاه دســت | بــه خــرسـنـدی زهـد خـلـوت پــرسـت |
| بـه حـرفـی کـه در دفـتـر مـردمـیسـت | بـه نقـشـی که محـمل کش آدمیسـت |
| بـه دردی کـه زخـمـش پـدیدار نیسـت | بـه زخـمی که بـا مرهمش کـار نیسـت |
| بــه صــبــری کـه در نـاشــکـیـبــا بــود | بــه شــرمــی کــه در روی زیــبـــا بــود |
| بـــه فـــریــاد فــریــاد آن یــک نــفــس | کـــه نــومــیــد بـــاشـــد ز فـــریــادرس |
| بــه صــدقــی کــه رویـد زدیـن پــروران | بــه وحــیـی کـه آیـد بــه پــیـغــمـبــران |
| بــدان ره کــزو نـیـســت کـس را گـزیـر | بـــدان راهــبـــر کــو بــود دســتــگــیــر |
| بـه آن در کزین درگذشتـن بـه دوسـت | مــرا و تــرا بــازگــشــتــن بــه دوســت |
| بــــه نـــادیـــدن روی دمـــســــاز تــــو | بــــه مـــحـــرومـــی گـــوش از آواز تـــو |
| بــه آن آرزو کــز مــنــت بـــس مــبـــاد | بـدین عـاجـزی کـاین چـنین کـس مبـاد |
| بــه داد آفــریـنـی کــه دارنـده اوســت | همـان جـان ده و جـان بـرآرنـده اوسـت |
| کـه چـون این وثـیقـت رسـد سـوی تـو | نـــگـــیـــرد گـــره طـــاق ابــــروی تــــو |
| مـصــیـبــت نـداری نـپــوشــی پــلـاس | بــه هـنـجــار مـنـزل شـوی ره شـنـاس |
| نــپــیــچــی بــه نــالــه نــگــردی ز راه | کــنـی در ســرانــجــام گــیـتــی نـگــاه |
| اگـر مـانـدنـی شـد جـهـان بـر کـسـی | بــمـان در غــم و ســوگــواری بــســی |
| ور ایـدونـکـه بــر کــس نـمـانـد جــهـان | تــو نــیـز آشــنــا بــاش بــا هـمــرهــان |
| گــرت رغــبــت آیــد کــه انــده خــوری | کـــنــی ســـوگــواری و مــاتـــم گـــری |
| از آن پــیـش کــانــده خــوری زیـنــهــار | بـــرآرای مـــهـــمـــانـــیــی شـــاهـــوار |
| بـخـوان خـلق را جـمله مهمان خـویش | مـنـادی بــرانـگــیـز بــر خــوان خــویـش |
| که آن کس خـورد این خورشهای پـاک | کــه غــایــب نــبـــاشــد ورا زیــر خــاک |
| اگــر زان خــورشــهـا خــورد مـیـهـمـان | تـــو نــیــز انــده مــن بـــخــور در زمــان |
| وگـر کــس نـیـارد نـظــر ســوی خــورد | تـــو نـــیـــز انـــده غـــایـــبـــان درنـــورد |
| غـم مـن مـخــور کـان مـن در گـذشـت | بــه کـار غـم خــویـش کـن بــازگـشــت |
| چـنـان دان کـه پـایـم دوچـنـدین درنـگ | نـه هـم پـای عـمـرم درآیـد بـه سـنـگ؟ |
| چـو بــسـیـاری عـمـر مـا انـدکـیـسـت | اگـر ده بـود سـال و گـر صـد یـکـیـسـت |
| چــرا تــرســم از رفـتــن هـشــت بــاغ | کـه در بــا کــلـیـدســت و ره بــا چــراغ |
| چــرا ســر نــیــارم ســوی آن ســریــر | کــه جــاویــد بــاشــم بــر او جــایـگــیـر |
| چــرا خــوش نــرانـم بــدان صــیـدگــاه | کـه بــی دود ابــرســت و بــی گـرد راه |
| چـو بـر مـن نـمـانـد این سـرای فـریـب | زمــن بـــاد وامــانــدگــان را شــکــیــب |
| چـو شبـدیز من جـست از این تـند رود | زمـــن بــــاد بــــر دوســــتــــداران درود |
| رهــانــیــد مــا را فــلــک زیـن حــصــار | کـه بــادا هـمـه کـس چـو مـا رسـتـگـار |
| چـو نـامـه بـسـر بـرد و عـنوان نبـشـت | فـرسـتـاد و خـود رفـت سـوی بـهشـت |
| بــه صـد مـحـنـت آورد شـب را بــه روز | هــمـــه روز نـــالـــیــد بـــا درد و ســـوز |
| دیگر شـب که شـب تـخـت بـر پـیل زد | زمـیـن چــون فــلـک جــامـه در نـیـل زد |
| چــو خــورشـیـد گـردنـده بــر گـرد روی | در آن شـــب ز نــاخـــن بـــرآورد مـــوی |
| ســتــاره فـروریـخــت نـاخــن ز چــنـگ | هــوا شــد پــر از نــاخــن ســیـم رنــگ |
| ز دیــده فـــرو بـــســـتـــن روی شـــاه | بـــه نــاخـــن خـــراشـــیــده روی مـــاه |
| پـلـاسـی ز گـیسـوی شـب سـاخـتـند | زمــیــن را بـــه گــردن درانــداخــتـــنــد |
| ز کــام ذنــب زهــری انــگــیــخــتـــنــد | مـــه چـــرخ را در گـــلـــو ریــخـــتـــنـــد |
| دگـرگـونـه شـد شـاه از آیـیـن خـویـش | کــاجــل دیـد بــالــای بــالـیـن خــویـش |
| بـــیــفــشــرد خــون رگــش زیــر پـــی | ز جـــوشــیــدن خـــون بـــر آورد خــوی |
| ســـیــاهــی ز دیــده بـــدزدیــد خـــال | ســــپــــیـــده دمــــش را درآمــــد زوال |
| بــه جــان آمـد و جــانـش از کـار شــد | دم جـــان ســـپـــردن پــــدیـــدار شـــد |
| بـخـنـدید و در خـنده چـون شـمـع مـرد | بـدان کـس که جـان داد جـان را سـپـرد |
| ز شــمــع دمــنــده چــنــان رفــت نـور | کــز او مــانــد بــیـنـنـده را چــشــم دور |
| شـتــابــنـده مـرغ آن چـنـان بــر پــریـد | کــه تــا آشــیـان هـیـچ مـرغــش نـدیـد |
| نــدیــدم کـــســـی را زکـــار آگـــهــان | کـــه آگـــه شـــد از کـــارهــای نــهــان |
| دریـن کـار اگـر چــاره کـس شـنـاخــت | چـــرا چـــاره کــار خــود را نــســاخـــت |
| سکندر چـو بـربـست ازین خـانه رخـت | زدنـدش بـه بــالـای ایـن خـیـمـه تـخـت |
| چـه نـیـکـی کـه انـدر جــهـان او نـکـرد | جــهــانــش بـــیــازرد و نــیــکــو نــکــرد |
| سـرانـجــام چـون در پــس پــرده رفـت | ز بـــیـــداد گـــیـــتـــی دل آزرده رفـــت |
| اگــر چــه ز ره تــافــتــن تــفــتــه بــود | رهــی رفــت کــان راه نــارفــتـــه بـــود |
| ره انـــجـــام را هــر کـــجـــا ســـاز داد | از آن ره بـــه گــیــتــی خــبـــر بـــاز داد |
| چــرا چــون بـــه کــوچ عــدم راه رفــت | خــبــرهــای آن راه بــا کــس نــگــفــت |
| مـگـر هـر کــه درگـیـرد ایـن راه پــیـش | فــرامــش کــنـد راه گــفــتــار خــویـش |
| اگـر گـفـتــنـی بــودی ایـن قـصــه بــاز | نــهــفــتــه نــمــانــدی دریــن پــرده راز |
| بــهـار ســکـنـدر چــو از بــاد ســخــت | بــه خــاک اوفــتــاد از کــیـانـی درخــت |
| زدنــــد از کـــــمــــرهــــای زرکـــــار او | یـــکــــی مــــهــــد زریـــن ســــزاوار او |
| پـــــرنــــد درونــــش ز کــــافــــور پــــر | بـــه دیـــبـــای بـــیـــرون بـــرآمـــوده در |
| از انــدودن مــشـــک و مــاورد و عـــود | بــه جــودی شــده مـوج طــوفـان جــود |
| رقـیبـی که عـطـرش کفـن سـای کـرد | بـــه تـــابـــوت زریــن درش جــای کــرد |
| چـو تـن مرد و اندام چـون سـیم سـود | کفن عطـر و تـابـوت سـیمین چـه سـود |
| ز تـــابـــوت فــرمــوده بـــد شــهــریــار | کــه یـک دســت او را کــنـنــد آشــکــار |
| در آن دسـت خــاکـی تــهـی ریـخـتــه | مــنــادی ز هــر ســو بــرانــگــیــخــتــه |
| کـه فــرمـانـده هـفــت کـشــور زمـیـن | هـمـین یک تـن آمـد ز شـاهـان هـمـین |
| ز هـر گــنــج دنـیـا کــه دربــار بــســت | بــجــز خـاک چــیـزی نـدارد بــه دسـت |
| شــمـا نـیـز چــون از جــهـان بــگـذریـد | ازیـن خــاکــدان تــیـره خــاکــی بــریــد |
| ســوی مـصـر بــردنـدش از شــهـر زور | کــه بــود آن دیــار از بـــد انــدیــش دور |
| بــه اسـکـنـدریـش وطـن ســاخــتــنـد | ز تــخـتــش بــه تــخـتـه در انـداخـتــنـد |
| ز داغ جــهـان هـیـچ کـس جــان نـبــرد | کـس ایـن رقـعـه بــا او بـه پـایـان نـبــرد |
| بــــرابــــر در ایـــوان آن تـــخـــتـــگـــاه | نــهــادنــد زیــرزمــیــن تـــخـــت شـــاه |
| نـدارد جــهـان دوســتــی بــا کـســی | نــیــابـــی درو مــهــربـــانــی بـــســی |
| بـه خـاکـش سـپـردنـد و گـشـتـنـد بـاز | در دخــــمـــه کـــردنـــد بــــر وی فـــراز |
| جـهـان را بـدینـگـونـه شـد رسـم و راه | بــــه آرد بـــــگــــاه و نــــدارد نــــگــــاه |
| بــه پــایـان رســانـدنـد چــنـدیـن هـزار | نـیـامـد بــه پــایـان هـنـوز ایـن شــمــار |
| نه زین رشـتـه سـر مـی تـوان تـافـتـن | نـه ســر رشـتــه را مـی تــوان یـافـتــن |
| تـجـسس گری شرط این کوی نیسـت | درین پـرده جـز خـامـشـی روی نیسـت |
| بــبـیـن در جـهـان گـر جـهـان دیـده ای | کـــز و چـــنــد کــس را زیــان دیــده ای |
| جـهانـی کـه بـا این چـنین خـواریسـت | نـه در خـورد چـنـدین سـتـمـگـاریـسـت |
| چـه بــیـنـی دریـن طـارم سـرمـه گـون | کــه مــی آیـد از مـیـل او ســیـل خــون |
| چـو خـورشـیـد شـد آتـشـیـن مـیـل او | در انــداز ســـنــگــی بـــه قــنــدیــل او |
| درین مـیـل مـنـگـر کـه زرین وشـسـت | کـه آن زر نـه از ســرخــی آتــشـســت |
| ســـر ســـازگـــاری نــدارد ســـپـــهــر | کـمـر بـسـتـه بــر کـیـن مـا مـاه و مـهـر |
| مـشـو جــفـت ایـن جــادوی زرق سـاز | کـه پــنـهـان کـشــســت آشــکـارا نـواز |
| بــرون لــاف مــرهــم پــرســتــی زنــد | درون زخـــمـــهــای دو دســـتـــی زنــد |
| ز شغل جـهان درکش ایدوسـت دست | که ماهی بـدین جـوشـن از تـیغ رسـت |
| چــو طــوفــان انـصــاف خــواهـی بــود | نـتــرســد ز غــرق آنـکــه مــاهـی بــود |
| جـهان چـون دکان بـریشـم کشیسـت | ازو نــیـمــی آبــی دگــر آتــشــیـســت |
| دهـد حــلــقــه ای را ازیـنـســو بــهـی | وزان ســو کــنـد حــلـقــه ای را تــهـی |
| بــه گـیـتـی پــژوهـی چـه پــائیـم دیـر | کـه دودیـســت بــالـا و گـردیـسـت زیـر |
| بـــدان مــانــد احــوال ایــن دود و گــرد | کـه هسـت آسـمـان بـا زمـین در نـبـرد |
| اگــر آســمــان بــا زمـیـن ســاخــتــی | ز مـــا هــر زمـــانــش نــپـــرداخـــتـــی |
| نــظــامــی گــره بـــرزن ایــن بـــنــد را | مــتــرس و مــتــرســان تــنـی چــنـد را |
| بــه مـهـمـانـی بــزم ســلـطـان شـدن | نـشــایـد بــره بــر پــشــیـمــان شــدن |
| چـو سـلـطـان صـلـا دردهد گـوش کـن | مـــی تـــلـــخ بـــر یــاد او نـــوش کـــن |
| سـکندر کـزان جـام چـون گل شـکفـت | سـتـد جـام و بــر یـاد او خـورد و خـفـت |
| کـسـی را کـه آن می خـورد نوش بـاد | بــجــز یــاد ســلــطــان فــرامــوش بــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
