خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / فخرالدین عراقی / فخرالدین عراقی،عشاق نامه / سر آغاز

سر آغاز

آن غـــریــبـــان مـــنـــزل دنـــیــیآن عــــزیـــزان جــــنـــت الـــمـــاویمــحــرمــان ســراچـــه قــدســیلــوح خـــوانــان ســر نــه کــرســیســـ…

آن غـــریــبـــان مـــنـــزل دنـــیــی	آن عــــزیـــزان جــــنـــت الـــمـــاوی
مــحــرمــان ســراچـــه قــدســی	لــوح خـــوانــان ســر نــه کــرســی
ســـالــکــان طـــریــقـــه عـــلــیــا	راه داران جــــــاده ســــــفــــــلــــــا
زنــده جــانــان مــرده در غــم یــار	مـسـت حـالـان جـان و دل هـشـیـار
پـــادشــاهــان تــخــت روحــانــی	غــوطــه خـــواران بـــحـــر نــورانــی
شــاهــبــازان در قــفــس مــانــده	پــیــش بــیــنــان بــازپــس مــانــده
از حـــدود وجـــود گــم گــشــتـــه	وز عــقــول و نـفــوس بــگــذشــتــه
به کسی شان، ز دوست پروا، نه	سـوخـتــه، چـون ز شـمـع، پــروانـه
همـچـو پـروانـه ز اشـتـیاق رخـش	خــویـشــتــن را فــگــنــده در آتــش
در ره دوســـت پـــا ز ســـر کــرده	ابــــجـــد عـــشـــق را ز بـــر کـــرده
چـون ز کـتـاب دهـر جـیـفـه شـده	بــر ســریـر صــفــا خــلـیـفـه شــده
یـــار خـــود دیــده در پـــس پـــرده	تـن بـه جـان مانده، جـان فـدا کـرده
می نخورده شده به بـویی مست	دوسـت نـادیـده دل بــداده ز دسـت
بـــر ره یــار مـــنــتـــظـــر مـــانــده	نــمــک شــوق بــر دل افــشــانــده
بـار مـحـنـت کـشـیـده چـون ایـوب	زهر فـرقـت چـشـیده چـون یعـقـوب
نـظـر جـان ز جـسـم بـگـسـسـتـه	صــدق «مــیـعــاد» بــاز دانــســتــه
کرده از جان بـسوی کوش چوروی	«لیس فی جبتی سوی الله » گوی
جـان «اناالحـق » زنان و تـن بـردار	فــارغ از جــنـت و گــذشــتــه ز نــار
عـــلــم اتـــحـــاد بـــر بـــســـتـــه	لـشـکـر خــشـم و آز بــشـکـسـتــه
بـــن و بـــیــخ خــیــال بـــرکــنــده	گــشــتــه آزاد و هـم چــنـان بــنـده