لوگو پایگاه خبری شاعر www.shaer.ir

فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 30 تیر 1405

پایگاه خبری شاعر

رسیدن نوفل به مجنون

لـــیــلـــی پـــس پـــرده عـــمــاریدر پـــــــــــرده دری ز پـــــــــــرده داریاز پــــرده نـــام و نـــنـــگ رفـــتـــهدر پــــرده نـــای و چــــن…

لـــیــلـــی پـــس پـــرده عـــمــاریدر پـــــــــــرده دری ز پـــــــــــرده داری
از پــــرده نـــام و نـــنـــگ رفـــتـــهدر پــــرده نـــای و چــــنـــگ رفــــتــــه
نـــقـــل دهـــن غـــزل ســــرایـــانریــحـــانــی مــغــز عـــطـــر ســـایــان
در پـــرده عـــاشـــقــان خـــنــیــدهزخـــم دف مـــطـــربـــان چـــشـــیـــده
افـتــاده چــو زلـف خـویـش درتــاببــی مــونــس و بــیـقــرار و بــیـخــواب
مــجــنــون رمــیـده نـیـز در دشــتسرگشته چو بخت خویش می گشت
بـــی عـــذر هــمــی دویــد عـــذرادر مـــوکـــب وحـــشـــیـــان صـــحــــرا
بـــوری بـــه هــزار زور مـــی رانـــدبــیــتــی بــه هــزار درد مــی خــوانــد
بــر نــجــد شــدی ز تــیــر وجــدیشــیـخــانـه ولــی نـه شــیـخ نـجــدی
بــر زخـمـه عـشـق کـوفـتـی پــایوز صــــدمــــه آه روفــــتـــــی جـــــای
هـر عــاشــق کــاه وی شــنـیـدیهــر جـــامــه کــه داشــتـــی دریــدی
از نـــرم دلــــان مـــلـــک آن بــــومبــــود آهـــنـــی آب داده چـــون مـــوم
نـوفــل نـامـی کــه از شــجــاعــتبـــود آنــطـــرفــش بـــه زیــر طـــاعــت
لشـگر شـکنی بـه زخـم شـمشیردر مــهــر غــزال و در غــضــب شـــیــر
هم حـشـمت گیر و هم حـشم دارهـــم دولــــتــــمـــنـــد و هـــم درم دار
روزی ز ســـر قـــوی ســـلــاحـــیآمــــد بــــه شــــکــــار آن نــــواحــــی
در رخـــنـــه غـــارهــای دلـــگـــیــرمـی گـشـت بـه جـسـتـجـوی نخـجـیر
دیـــد آبــــلـــه پـــای دردمـــنـــدیبـــر هـــر مـــوئی ز مـــویـــه بـــنـــدی
مــحــنــت زده غــریــب و رنــجـــوردشـــمــن کـــامــی ز دوســـتـــان دور
وحــشــی شــده از مــیـان مــردموحـــشـــی دو ســـه اوفـــتـــاده دردم
پــرســیـد ز خــوی و از خــصـالـشگــفــتــنــد چــنــانــکــه بــود حــالــش
کــز مــهـر زنــی بــدیـن حــزیـنــیدیـوانـه شـد ایـن چــنـیـن کـه بــیـنـی
گــردد شــب و روز بــیــت گــویــانآن غـــــالــــیــــه را زیــــاد جـــــویــــان
هــر بـــاد کـــه بـــوی او رســـانــدصــد بـــیــت و غــزل بـــدو بـــخـــوانــد
هــــر ابــــر کــــزان دیـــار پــــویـــدشــعــری چــو شــکــر بـــدو بــگــویــد
آیــنـــد مـــســـافـــران زهــر بـــومبــیــنــنــد در ایــن غــریــب مــظــلــوم
آرنـــد شــــراب یـــا طــــعــــامـــیبـــاشـــد کــه بـــدو دهــنــد جـــامــی
گــیـرد بــه هـزار جــهــد یـک جــاموان نـــــیــــز بـــــه یـــــاد آن دلـــــارام
در کـار هـمـه شـمـارش ایـنـســتایـنــســت شــمــار کــارش ایـنـســت
نـوفـل چــو شـنـیـد حـال مـجــنـونگـفــتــا کـه ز مـردمـی اســت اکــنـون
کـایـن دل شـده را چــنـانـکـه دانـمکــوشــم کــه بـــه کــام دل رســـانــم
از پـشـت سـمـنـد خـیـزران دسـتران بــازگـشــاد و بــر زمـیـن جــســت
آنـگـاه ورا بــه پــیـش خــود خـوانـدبـا خـویشـتـنـش بـه سـفـره بـنشـانـد
مـی گـفــت فـســانـهـای گـرمـشچــنــدانـکــه چــو مــوم کــرد نــرمــش
گــویـنـده چــو دیـدگــان جــوانـمـردبــی دوســت نـوالــه ای نـمـی خــورد
هرچـه آن نه حـدیث دوست بـودیگـر خــود هـمـه مـغـز پــوســت بــودی
از هر نمطـی که قـصـه می خـواندجــز در لــیـلــی ســخــن نـمــی رانــد
وان شــــیـــفـــتــــه زره رمـــیـــدهزآنـــهـــا کـــه شــــنـــیـــده آرمـــیـــده
خــوشــدل شــد و آرمــیــده بــا اوهــم خـــورد و هــم آشـــمــیــد بـــا او
بــا او بــه بــدیـهــه خــوش درآمــدچـــون دیــد حـــریــف خــوش بـــرآمــد
می زد جـگـرش چـو مغـز بـرجـوشمـی خـوانـد قـصـیـدهـای چــون نـوش
بـر هر سـخـنـی بـه خـنـده خـوشمــی گــفــت بــدیـهــه ای چــو آتــش
وان چرب سخن بـه خوش جـوابـیمــــی کــــرد عــــمــــارت خــــرابــــی
کـــــز دوری آن چـــــراغ پـــــرنــــورهـان تــا نـشـوی چــو شــمـع رنـجــور
کــــورا بـــــه زر و بـــــه زور بـــــازوگــــردانــــم بـــــا تـــــو هــــم تـــــرازو
گـــر مــرغ شـــود هــوا بـــگـــیــردهــم چــنــگ مــنــش قــفــا بــگــیــرد
گـر بــاشـد چــو شـراره در سـنـگاز آهــــنـــــش آورم فـــــرا چـــــنـــــگ
تــا هـمــســر تــو نـگــردد آن مــاهاز وی نـــکـــنـــم کـــمـــنـــد کـــوتـــاه
مـــجــــنـــون ز ســـر امـــیـــدواریمـی کــرد بــه ســجــده حــق گــزاری
کاین قصه که عطر سـای مغزستگـر رنـگ و فـریـب نـیـســت نـغـزســت
او را بــه چــو مــن رمــیـده خــوئیمــــادر نــــدهــــد بــــه هـــیـــچ روئی
گـــل را نـــتــــوان بــــه بــــاد دادنمــــــــه زاده بــــــــه دیــــــــو زاد دادن
او را ســوی مـا کـجــا طـوافـســتدیـــوانـــه و مـــاه نـــو گـــزافـــســــت
شسـتـند بـسی بـه چـاره سـازیپــــیـــراهـــن مـــا نـــشـــد نـــمـــازی
کـردنـد بــسـی سـپــیـد سـیـمـیاز مــا نــشــد ایـن ســیـه گــلــیـمــی
گـر دسـت تــرا کـرامـتــی هـسـتآن دســتــرسـی بــود نـه زیـن دســت
انــدیـشــه کــنـم کــه وقــت یـاریدر نــــیــــمــــه رهــــم فــــروگــــذاری
نـاآمـده ایـن شــکــار در شــســتداری زمــــن وز کـــــار مــــن دســـــت
آن بـــاد کـــه ایــن دهــل زبـــانــیبـــاشــد تـــهــی از تــهــی مــیــانــی
گـر عـهـد کـنـی بــدانـچـه گـفـتـیمـــزدت بــــاشــــد کـــه راه رفـــتــــی
ور چـشمه این سخـن سرابـسـتبــــگــــذار مـــرا تــــرا ثــــوابــــســــت
تـا پــیـشـه خـویـش پــیـش گـیـرمخـــیــزم پـــی کـــار خـــویــش گــیــرم
نـــــوفـــــل ز نـــــفـــــیــــر زاری اوشـــد تــــیـــز عـــنـــان بــــه یـــاری او
بـخـشـود بـر آن غـریـب هـمـسـالهـم سـال تـهـی نـه بـلـکـه هـم حـال
مـیـثــاق نـمـود و خــورد ســوگـنـداول بـــــــه خـــــــدائی خــــــداونــــــد
وانــگــه بــه رســالــت رســولــشکــایـمــان ده عــقــل شــد قــبــولــش
کـز راه وفـا بــه گـنـج و شـمـشـیـرکـوشـم نه چـو گرگ بـلکـه چـون شـیر
نـه صـبــر بــود نـه خـورد و خـوابــمتـــا آنــچـــه طــلــب کــنــم بـــیــابـــم
لـیـکـن بــه تـوام تـوقـعـی هـسـتکــز شــیـفــتــگـی رهـا کـنـی دســت
بــنـشـیـنـی و ســاکـنـی پــذیـریروزی دو ســه دل بــه دســت گــیـری
از تــــو دل آتــــشـــیـــن نـــهـــادنوز مــــن در آهـــنــــیـــن گــــشــــادن
چـون شیفتـه شـربـتـی چـنان دیددر خـــوردن آن نـــجــــات جــــان دیـــد
آســـود و رمــیــدگـــی رهــا کـــردبــــا وعـــده آن ســـخــــن وفـــا کـــرد
مـی بــود بــه صـبــر پـای بــسـتـهآبــــی زده آتـــشـــی نـــشـــســـتـــه
بـــا او بـــه قــرار گــاه او تـــاخـــتدر ســـایـــه او قـــرارگـــه ســـاخــــت
گــرمــابــه زد و لــبــاس پــوشــیـدآرام گــــرفــــت و بــــاده نـــوشــــیـــد
بـر رسـم عـرب عـمـامه در بـسـتبــا او بــه شــراب و رود بــنـشــســت
چــنــدیـن غــزل لــطــیـف پــیـونــدگــفــت از جــهــت جـــمــال دلــبـــنــد
نـوفــل بــه ســرش ز مــهـربــانـیمـــی کـــرد چـــو ابـــر درفـــشـــانــی
چون راحت پوشش و خورش یافتآراســتـــه شــد کــه پـــرورش یــافــت
شـــد چـــهــره زردش ارغـــوانـــیبــــالـــای خــــمـــیـــده خـــیـــزرانـــی
وآن غـالـیـه گـون خــط ســیـاهـشپـــرگـــار کـــشـــیــد کـــرد مـــاهـــش
زان گـل کــه لـطــافــت نـفــس دادبــــاد آنـــچـــه ربــــود بــــاز پــــس داد
شــد صــبــح مــنـیـر بــاز خــنــدانخــــورشـــیـــد نـــمـــود بــــاز دنـــدان
زنـجــیـری دشــت شـد خــردمـنـداز بـــنـــدی خـــانــه دور شـــد بـــنـــد
در بــــاغ گـــرفـــت ســــبــــزه آرامدادنــد بـــدســـت ســـرخ گـــل جـــام
مـجــنـون بــه سـکـونـت و گـرانـیشـــد عـــاقــل مــجـــلــس مــعــانــی
وان مــهــتــر مــیــهــمــان نــوازشمــی داشـــت بـــه صــد هــزار نــازش
بــی طـلـعـت او طــرب نـمـی کـردمـی جــز بــه جــمــال او نـمـی خــورد
مـاهـی دو ســه در نـشــاط کـاریکـــردنـــد بـــه هـــم شـــراب خـــواری
***
روزی دو بــدو نـشـســتــه بــودنـدشـــادی و نـــشـــاط مـــی فـــزودنـــد
مــجـــنــون ز شـــکــایــت زمــانــهبــیـتــی دو ســه گـفــت عــاشــقـانـه
کـــــای فـــــارغ از آه دودنــــاکــــمبــــر بـــــاد فــــریــــب داده خــــاکــــم
صــد وعــده مــهــر داده بــیـشــیبـــا نــیــم وفــا نــکــرده خـــویــشـــی
پــذرفـتـه کـه پــیـشـت آورم نـوشپـــذرفــتــه خــویــش کــرده فــرمــوش
آورده مـــرا بــــه دلـــفــــریـــبــــیوا داده بـــدســـت نـــاشـــکـــیـــبـــی
دادیــم زبــان بــه مــهــر و پــیـونــدو امــروز هــمــی کــنــی زبـــان بــنــد
صــد زخــم زبــان شــنــیـدم از تــویـــک مــــرهـــم دل نــــدیـــدم از تــــو
صبـرم شد و عقل رخـت بـربـسـتدریــاب و گـــرنـــه رفـــتـــم از دســـت
دلــــداری بــــی دلـــی نـــمـــودنوانـــگـــه بـــه خـــلـــاف قـــول بــــودن
دور اوفـــــتـــــد از بــــــزرگـــــوارییـــاران بــــه از ایـــن کـــنـــنـــد یـــاری
قــولــی کــه در او وفــا نـه بــیـنــماز چــون تــو کــســی روا نــه بــیــنــم
بــی یـار مـنـم ضــعــیـف و رنـجــورچـــون تـــشـــنــه ز آب زنـــدگـــی دور
شـرطـسـت بــه تــشـنـه آب دادنگــــنــــجـــــی بـــــه ده خــــراب دادن
گــر ســلـســلـه مـرا کــنـی ســازورنـه شــده گــیـر شــیـفــتــه ای بــاز
گــر لــیـلــی را بــه مــن رســانـیورنـــه نـــه مـــن و نـــه زنـــدگـــانـــی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج
آخرین اخبار شعر و ادبیات