حــرفــهــا را بــه وقــت نــطــق و بــیـانشـــفـــه آمــد مــنــصـــه اعـــلــانگـــر تأمـــل کـــنـــی دریــن کـــلـــمـــهبــنـگـری حــال حــرفــهـ…
| حــرفــهــا را بــه وقــت نــطــق و بــیـان | شـــفـــه آمــد مــنــصـــه اعـــلــان |
| گـــر تأمـــل کـــنـــی دریــن کـــلـــمـــه | بــنـگـری حــال حــرفــهـاش هـمـه |
| بـــی گــمــان دانــمــت بـــه آن گــروی | که یکی نیسـت زان میان شـفـوی |
| مـخــرج حــرفـهـاش جــز شـفـه اســت | نسبت آن سوی شفه سفه است |
| ویــن اشـــارت بـــدان بـــود کـــه مــدام | بــایـدش در حــریـم ســتــر مـقــام |
| این سبق پیشه کن چه روز و چه شب | بــی فـغــان زبــان و جــنـبــش لـب |
| پـــیــش روشـــنــدلــان بـــحـــر صـــفــا | ذکـر حــق گـوهـر اسـت و دل دریـا |
| پـــرورش ده بــــه قـــعـــر آن گـــهـــری | کــه نــیــایــد بـــه لــب ازان اثـــری |
| تــا خــدا ســازدش بــه نـصــرت و عـون | گـوهری قـیمـتـش فـزون ز دو کـون |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
