تـا تـوانی مـکـش ز مـردی دسـتکه به سستی کسی ز مرگ نجستماهی ار شـسـت نگـسـلد در آببـسـتـه او را بـه خـشکی آرد شسـتهـر کــه او را بــلــنـد مـردی کــردت…
| تـا تـوانی مـکـش ز مـردی دسـت | که به سستی کسی ز مرگ نجست |
| ماهی ار شـسـت نگـسـلد در آب | بـسـتـه او را بـه خـشکی آرد شسـت |
| هـر کــه او را بــلــنـد مـردی کــرد | تـــا بـــه روز اجـــل نــگــردد پـــســـت |
| روی نـنـمـود خــوب در مـجــلــس | تــا نـدیـدنـد در مـصـافـش شـکـســت |
| هر کـه بـا جـان نـایسـتـاد بـه رزم | دان که در پـیشگه بـه حـق ننشسـت |
| ســر فـرازد چــو نـیـزه هـر مـردی | کـه مـیان جـنـگ را چـو نـیزه بـبـسـت |
| ای بـــســا رزمــگــاه چـــون دوزخ | کــه قــضــا انــدر او درســت نــرســت |
| دل مردان ز تـرس چـون دل طـفـل | سـر گـردان ز حـمله چـون سـرمسـت |
| چـرخ گردان ز گرد کـان چـو شـبـه | تـیـغ بـران ز خـون چـو شـاخ کـبـسـت |
| نیزه چـون حـمله خـواستـم بـردن | گـشـت پـیچـان مرا چـو مار بـه دسـت |
| گفتم این شاخ مرگ راست گرای | کـه بــسـی دل بــه خـواهـم خــسـت |
| کـنـی ار احـتـراز وقـتـش نـیـسـت | ور کـنـی اضــطـراب جــایـش هـســت |
| یا بـجـنبـی همـی ز شـادی خـون | یـا بــلـرزی هـمـی ز بــیـم شـکـسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
