سـوم روز کـیـن طـاق بــازیـچــه رنـگبـــــرآورد بـــــازیــــچـــــه روم و زنــــگبـــه ســـقـــراط فـــرمــود دانــای رومکــه مــهـری ز خــاتــم درآر…
| سـوم روز کـیـن طـاق بــازیـچــه رنـگ | بـــــرآورد بـــــازیــــچـــــه روم و زنــــگ |
| بـــه ســـقـــراط فـــرمــود دانــای روم | کــه مــهـری ز خــاتــم درآرد بــه مــوم |
| نــویــســـد خـــردنــامــه ارجـــمـــنــد | ز هـر نــوع دانــش ز هـر گــونــه پــنــد |
| خــردمــنـد روی از پــذیـرش نـتــافــت | بــه غــواصــی در بــه دریـا شــتــافــت |
| چـنـیـن رانـد بــر کـاغـذ سـیـم سـای | سـواد ســخــن را بــه فـرهـنـگ و رای |
| کـه فـهرسـت هر نقـش را نقـشـبـنـد | بـــنـــام خـــدا ســـربــــرآرد بــــلـــنـــد |
| جـــهـــان آفـــریـــن ایـــزد کـــارســـاز | کـــه دارد بــــدو آفــــریـــنـــش نـــیـــاز |
| پــس از نــام یــزدان گــیــتــی پــنــاه | طـراز ســخــن بــســت بــر نـام شــاه |
| کـه شـاهـا دریـن چـاه تـمـثـال پــوش | مشـو جـز بـه فـرمـان فـرهنگ و هوش |
| تــرا کــز بــســی گـوهـر آمـیـخــتــنـد | نــه از بــهــر بــازی بــرانــگــیـخــتــنــد |
| چــو بــا بــیــگــنــه رای جــنــگ آوری | بـــــه ار در مــــیــــانــــه درنــــگ آوری |
| بـــجــز خــونــی و دزد آلــوده دســت | بـبـخـشـای بـر هر گناهی کـه هسـت |
| ز دونـــان نـــگـــهـــدار پــــرخــــاش را | دلـــیــری مــده بـــر خـــود او بـــاش را |
| چــو شــه بــا رعـیـت بــه داور شــود | رعــیــت بـــه شـــه بـــر دلــاور شـــود |
| مـشــو نـرم گــفــتــار بــا زیـر دســت | کـه الـمـاس از ارزیـز گـیـرد شـکـســت |
| گـلـیـم کـســان را مـبــر سـر بــه زیـر | گلیم خـود از پـشـم خـود کن چـو شیر |
| کــفــن حــلــه شــد کــرم بــادامـه را | کـه ابــریـشـم از جــان تــنـد جــامـه را |
| ز پـــوشــیــدگــان راز پـــوشــیــده دار | وزیـشــان ســخــن نــانـیـوشــنــده دار |
| مـیـاور بــه افـسـوس عـمـری بــســر | کـه افـسـوس بــاشـد پــرافـسـوسـگـر |
| سـخـن زین نمط گر چـه دارم بـسـی | نـگـویـم کـه بــه زیـن نـگـویـد کــســی |
| تــــرا کــــایـــت آســــمـــانـــی بــــود | ازیــن بــیــش گــفــتــن زیــانــی بـــود |
| گــرم تــیـز شــد تــیـغ بــرمـن مـگـیـر | ز تـــیـــزی بـــود تـــیـــغ را نـــاگـــزیـــر |
| بـه تـیـغـی چـنـیـن تـیـز بــازوی شـاه | قــوی بــاد هــر جــا کــه رانــد ســپــاه |
| چــو پــرداخــت زیـن درج درخــامــه را | پـــذیــرفــت شـــاه آن خـــرد نــامــه را |
| پــلـنـگـســت در ره نـهـان گـفـتــمـت | دلـیـری مـکــن هـان وهـان گـفــتــمـت |
| بـه هر جـا که بـاشی ز پـیکار و سـور | مـــبـــاش از رفـــیـــقـــی ســـزاوار دور |
| چــو در بــزم شـادی نـشـسـت آوری | بـــه ار یــار خــنــدان بــه دســت آوری |
| مـکــن در رخ هـیـچ غــمـگـیـن نـگــاه | کــه تــا بــر تــو شــادی نـگـردد تــبــاه |
| چــو روز ســیـاســت دهـی بــار عـام | مــیـفــکــن نـظــر بــر حــریـفــان خــام |
| نــبــایـد کــزان لــهـو گــســتــاخ کــن | رود بــا تــو گـســتــاخــیـی در سـخــن |
| چـو دریـا مـکـن خـو بــه تـنـهـا خـوری | کـه تـلخـسـت هرچ آن چـو دریا خـوری |
| بـه هر کس بـده بـهره چون آب جـوی | کـه تـا پـیش مـیرت شـود هـر سـبـوی |
| طـعـامـی کـه در خـانـه داری بـه بـنـد | بــه هـفـتــاد خــانـه رســد بــوی گـنـد |
| چـو از خـانه بـیرون فرسـتـی بـه کوی | در و درگــهـت را کــنــد مــشــگ بــوی |
| بـنفـشـه چـو در گـل بـود نـاشـکـفـت | عــفــونــت بـــود بــوی او در نــهــفــت |
| ســر زلــف را چــون درآرد بــه گــوش | کــنــد خــاک را بـــاد عــنــبـــر فــروش |
| حـریصی مکن کاین سرای تـو نیست | وزو جـز یـکـی نـان بــرای تــو نـیـسـت |
| بـه یک قرصـه قانع شـو از خـاک و آب | نئی بــــهـــتـــر آخـــر تـــو از آفـــتـــاب |
| خـدائیـسـت روی از خـورش تــافـتــن | کـه در گـاو و خــر شــایـد ایـن یـافـتــن |
| کسی کو شکم بنده شد چون ستور | ســـتـــوری بـــرون آیـــد از نـــاف گـــور |
| چــو آیـد قــیـامــت تــرازو بــه دســت | ز گـاوی بـه خـر بـایـدش بـر نـشـسـت |
| زکــم خــوارگـی کـم شــود رنـج مـرد | نـه بـسـیـار مـانـد آنـکـه بـسـیـار خـورد |
| هـمـیـشــه لـب مـرد بــســیـار خــوار | در آروغ بـــــد بـــــاشــــد از نــــاگــــوار |
| چـو شیران بـه اندک خـوری خوی گیر | کــه بــد دل بــود گـاو بــســیـار شــیـر |
| خــر کــاهـلـان را کـه دم مـیـکـشــنـد | از آنـسـت کـابـی بــه خـم مـیـکـشـنـد |
| بــه قـطـره سـتــان آب دریـا چـو مـیـغ | بـــه هــنــگـــام دادن بـــده بـــیــدریــغ |
| همـان مـشـک سـقـا کـه پـر میشـود | از افـــشـــانـــدن آب پـــر مـــیـــشـــود |
| چـنان خـورتـر و خـشک این خـورد گاه | کــــه انـــدازه طــــبــــع داری نـــگــــاه |
| بــبــخــش و بــخــور بــازمـان انـدکـی | که بـر جـای خـویشست ازین هر یکی |
| چـو دادی و خـوردی و مـانـدی بـجـای | جــهـان را تــوئی بــهـتــریـن کـدخـدای |
| زهـر طـعـمـه ای خـوشـگـواریش بـین | حــلــاوت مـبــیـن ســازگــاریـش بــیـن |
| چـو بـا سرکه سازی مشو شیر خـوار | کــه بــا شــیــر ســرکــه بــود نــاگــوار |
| مــده تــن بــه آســانـی و لــهـو و نـاز | سـفـر بــیـن و اسـبــاب رفـتـن بــسـاز |
| بـه کار اندر آی این چـه پـژمردگیسـت | کـه پــایـان بــیـکـاری افـسـردگـیـسـت |
| بـه دسـت کـسـان کـان گـوهـر مـکـن | اگـــر زنــده ای دســـت و پـــائی بـــزن |
| تـرا دسـت و پـای آن پـرسـتـشـگـرنـد | کــه تـــا نــگــذری از تــو در نــگــذرنــد |
| پــرســتــنـدگــان گـر چــه داری هـزار | پــرســتــشــگـران را مـیـفــکــن ز کــار |
| چـو تـو خـدمـت پـای و نـیروی دسـت | حـوالـت کـنـی سـوی پــائیـن پــرسـت |
| چـو پــائیـن پـرسـتـت نـمـانـد بــجـای | نـه آنـگـه بــمـانـی تـو بـیـدسـت وپـای |
| چـو یـابــی پـرسـتـنـده ای نـغـز گـوی | ازوبــیـش از آن مــهــربــانــی مــجــوی |
| پــرســتــار بــد مـهـر شــیـریـن زبــان | بــه از بــدخــوئی کــو بــود مــهــربــان |
| بـه گـفـتـار خـوش مـهـر شـاید نـمـود | زبـان نـاخـوش و مـهـربـانـی چـه سـود |
| ســخــن تــا تــوانــی بـــه آزرم گــوی | کــه تــا مـســتــمـع گــردد آزرم جــوی |
| سـخــن گـفـتــن نـرم فـرزانـگـیـسـت | درشــتــی نــمــودن زدیـوانــگــیـســت |
| ســخــن را کـه گـویـنـده بــد گـو بــود | نــه نــیـکــو بــود گــر چــه نـیـکــو بــود |
| ز گــفــتــار بــد بــه بــود فــرمــشــی | پــشـیـمـان نـگـردد کـس از خـامـشـی |
| ز شـغـلـی کـزو شـرمـســاری رســد | بـه صـاحـب عـمـل رنج و خـواری رسـد |
| ز هـرچ آن نـیـابـی شـکـیـبـنـده بـاش | بــه امــیـد خــود را فــریــبــنــده بــاش |
| امـیـد خـورش بــهـتـرسـت از خـورش | بــــه وعــــده بــــود زیـــره را پــــرورش |
| نــبـــیــنــی کــه در گــرمــی آفــتــاب | حـــرامــســت بـــرزیــره جـــز زیــره آب |
| چــو زیـره بــه آب دهـن مـیـشــکـیـب | بـــه آب دهـــم زیــره را مـــیــفـــریـــب |
| گــلــی کــز نــم ابـــر خــوابــش بــرد | چــو بــاران بــه ســیـل آیـد آبــش بــرد |
| ســـتـــمــکــارگــان را مــکــن یــاوری | کـــه پـــرســـنـــد روزیــت ازیــن داوری |
| بـه خـون ریـخـتـن کـمـتـر آور بـسـیـج | در انــدیــش ازیــن کــنــده پــای پــیــچ |
| چـه خـواهی ز چـنـدین سـرانداخـتـن | بــدیـن گــوی تــا کــی گــرو بــاخــتــن |
| بــســا آب دیـده کـه در مـیـغ تــسـت | بــسـا خـون کـه در گـردن تـیـغ تـسـت |
| نـتـرسـی کـه شـمـشـیر گـردن زنـت | بــگـیـرد بــه خــون کــســی گــردنـت؟ |
| کـژاوه چــنـان ران کـه تــا یـکـدومـیـل | نــیــنـــدازدت نـــاقـــه در پـــای پـــیــل |
| بـبـین تـا چـه خون در جـهان ریخـتـی | چــه ســرهـا بــه گـردن در آویـخــتــی |
| بــسـا مـمـلـکـت را کـه کـردی خـراب | چـو پــرسـنـد چـون دادخـواهـی جـواب |
| بـدیـن راسـت نـایـد کـزیـن سـبـز بـاغ | گــلــی چـــنــد را ســـردرآری بـــه داغ |
| منه دل بـر این سـبـز خـنگ شـموس | که هست اژدهائی به رخ چون عروس |
| دلـــی دارد از مــهــربـــانــی تـــهــی | چـه دل کـز تـنـش نـیسـت نـیز آگـهـی |
| چو خاک از سکونت کمر بـسته بـاش | شـتـابـان فـلک شـد تـو آهسـتـه بـاش |
| تـو شـاهی چـو شاهین مشو تـیز پـر | بـه آهـسـتـگـی کـوش چـون شـیـر نـر |
| عـنـانـکـش دوان اســب انـدیـشــه را | کـه در ره خـسـکهاسـت این بـیشـه را |
| بـه کـاری کـه غـم را دهی بـسـتـگی | شــتــابــنـدگـی کـن نـه آهـســتــگـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
