خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / فخرالدین عراقی / فخرالدین عراقی،عشاق نامه / حکایت

حکایت

بـــود مـــعـــروف زاده ای عـــاقـــلمـســتــعـد و مـحــصـل و فـاضـلکرده تـحـصیل علم حـکمت و شرعطــالـب اصــل کـار و تــارک فــرعمـرد ســالـک، جــوان …

بـــود مـــعـــروف زاده ای عـــاقـــل	مـســتــعـد و مـحــصـل و فـاضـل
کرده تـحـصیل علم حـکمت و شرع	طــالـب اصــل کـار و تــارک فــرع
مـرد ســالـک، جــوان صـاحــب درد	رخ سـوی خـانقـاه شـبـلـی کـرد
بــــــــــه ارادت درآمـــــــــد از در او	تــا رهــانــد ز بـــار خــود ســر او
شـیـخ شـبــلـی ز عـالـم تــجــریـد	عــشــق فــرمـود اولـا بــه مـریـد
گفتش: اول بـه حسن عاشق شو	وندر آن عـشـق نیک صـادق شـو
پـس بـیا، چـون صفات شـد حـاصل	تــا رســانـم تــو را بــه عـالـم دل
چون مرید آن سخن شنید از شیخ	این اشارت به جان خرید از شیخ
امـر شـیـخـش چـو آن چــنـان آمـد	بــه خــرابـــات عــاشــقــان آمــد
گـوش کـن تــا:، چــهـا مـقـدر فــرد	در کـرامـات شـیـخ تــعـبــیـه کـرد
چــون کــه از خــانـقــه بــرون آمــد	بــوی شــوقـش بــه انـدرون آمـد
در گــذرگـه کــســی کــه اول دیـد	دل بـدو داد و عـشـق او بــخـریـد
حسن او را بـه چشم عشق بـدید	عشـق او بـر وجـود خـویش گزید
زو دمــاغ دلـــش مــعـــطـــر شـــد	در دلـش عـشــق او مـقـرر شــد
گــشـــت نــاگــاه از هــوای دلــش	بـسـتـه در دام عشق پـای دلش
وان کــه بــربــود نــاگــهـان دل وی	بــه خــرابــات رفــت و او در پــی
بــخــرابــات رفــت و ســر بــنــهــاد	بــا خــرابــاتــیــان خــراب افــتــاد
قـرب سـالی مرید عـاشـق مسـت	در خـرابــات بـود بــاده بـه دسـت
ز آتش عشق دوست می جوشید	بـاده عـشـق او هـمـی نـوشـیـد
چـون خـودی خـودش ز یـاد بــرفـت	خـرمنش جـملگی بـه بـاد بـرفت
عــشــق «اویــی » او ازو بـــربـــود	او نه مـعـدوم مـانـد و نه مـوجـود
شیخ شبـلی بـه چـشم حال بـدید	کـه بـه غـایـت رسـیـد کـار مـریـد
از خــرابــاتــیــش طــلــب فــرمــود	نـقـد آن عــشــق را عــیـار افـزود
زان مـجــازش حــقــیـقـی بــنـمـود	قـفـل غـم از در دلـش بــگـشــود
زان مـیانش بـه خـلـوتـی بـنشـانـد	کاندر آن لوح سـر عشق بـخـواند
مـرد عـاشـق چـو پـیر خـلـوت شـد	از می مهر مسـت حـضـرت شـد
چـون که در راه عشـق صادق شـد	مـقــتــدای هـزار عــاشــق شــد