ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان خریدی بحیف و توانگرانرا دادی بطرح صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت:مـاری تــو کــه هـر کــرا بــیـنـی بــزنـییـا بـوم ک…
| ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان خریدی بحیف و توانگرانرا دادی بطرح صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت: | |
| مـاری تــو کــه هـر کــرا بــیـنـی بــزنـی | یـا بـوم کـه هـر کـجـا نـشـینـی بـکـنـی |
| زورت ار پــــیــــش مــــیــــرود بــــا مــــا | بـــــا خــــداونــــد غــــیــــب دان نــــرود |
| زورمــنــدی مـــکـــن بـــر اهــل زمــیــن | تــــا دعــــائی بــــر آســــمــــان نــــرود |
| ظالم از این سخن برنجید و روی درهم کشید و بر او التفات نکرد که گفته اند: اخذته العزة بالاثم تا شبی آتش مطبخ در انبار هیزمش افتاد و سایر املاکش بسوخت و از بستر نرمش بخاکستر گرم نشاند. | |
| اتفاقا همان شخص بر او بگذشت و دیدش که با یاران همیگفت: ندانم این آتش از کجا در سرای من افتاد؟ گفت: از دود دل درویشان | |
| حــــذر کــــن ز دود درونـــهـــای ریـــش | کــه ریـش درون عــاقــبــت ســر کــنــد |
| بـــهــم بـــر مــکــن تـــا تـــوانــی دلــی | کــه آهـی جــهــانــی بــهــم بــر کــنــد |
| بر تاج کیخسرو نبشته بود | |
| چـه سـالـهـای فـراوان و عـمـرهـای دراز | که خلق بر سر ما بر زمین بخواهد رفت |
| چنانکه دست بدست آمدست ملک بما | بـدستـهای دگر همچـنین بـخـواهد رفت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
