جانان

من از عالم همی دانم که تو یکتای جانانی

به غیراز تو نمیابم که تو عشقی و خاقانی

هرآن کس خواب و تاریک است ز نورت بی خبرماند

به نام و مهرتو سوگند پناه بی پناهانی

دلم میسوزد از زندانیان خانه ظلمانی ابلیس

رها از بند و زنجیرش نمیخواهند که تو خوبان خوبانی

نمیدانند که میبخشی و میرانی همه اجزای ظلمت را

سیاهی پیشه گان را کی روا باشدکه تو شاهان شاهانی

خوشا دلهای آگاه سلوکی مسلکان خوش سعادت را

نمیخواهند به جز وصلت که خود منّان و رحمانی

پریشانی، تباهی ها، گرفتاری و رنجوری و بدعهدی

همه از غفلت یاد تو برخیزد ببخش مارا که سلطانی و غُفرانی

برای خاکیان تو چه تدبیری به جز نیکی بخواهم من

الهی دوست و یارمن جدا خواهیم به محصور و پریشانی

چه خوش باشد بیابیم جملگی آغوش گرمت را

به خوش نامی شرف یابت شویم آخر به حال و ساز عرفانی