کـــل مــا کـــان عـــنــدکـــم یــنــفـــددام مـــا عـــنــده الـــی الـــســـرمــدوضــــع آن انـــدر آب و گــــل نـــبــــودمــوضــعــش غــیـر جــان…
| کـــل مــا کـــان عـــنــدکـــم یــنــفـــد | دام مـــا عـــنــده الـــی الـــســـرمــد |
| وضــــع آن انـــدر آب و گــــل نـــبــــود | مــوضــعــش غــیـر جــان و دل نـبــود |
| نـــشـــود حــــبــــه ای ازان ضـــایـــع | روز مــحـــشـــر شــود بـــه او راجـــع |
| خــانــه تــن خــرابــه ایـســت کــهــن | لــلــه و فــی الــهـش عــمــارت کــن |
| لقـمه هایی که مشـتـهای دل اسـت | بـهر این خـانه مشت های گل اسـت |
| چون کفایت همی کند دو سه مشت | چند گل می کشی به گردن و پشت |
| گــل مـزن مـی نـگـویـمـت بــه گــزاف | گـل هـمـی زن ولـی بــه قـدر کـفـاف |
| هسـت چـندان بـس از شراب و طعام | کـه بــه طــاعــت تــوان نـمـود قــیـام |
| ور فــزایــی بـــر آن ســـرف بـــاشـــد | کــی ســرف مــایــه شــرف بــاشــد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
