بسم الله الرحمن الرحیمالــهــی غــنــچــه امــیــد بــگــشــایگــلــی از روضــه جــاویـد بــنـمــایبــخــنـدان از لــب آن غــنـچــه بــاغــموز این گـل…
| بسم الله الرحمن الرحیم | |
| الــهــی غــنــچــه امــیــد بــگــشــای | گــلــی از روضــه جــاویـد بــنـمــای |
| بــخــنـدان از لــب آن غــنـچــه بــاغــم | وز این گـل عـطـر پـرور کـن دمـاغـم |
| دریـن مــحــنـت ســرای بــی مـواســا | به نعمت های خویشم کن شناسا |
| ضـمـیـرم را سـپـاس انـدیـشـه گـردان | زبــانـم را سـتـایـش پـیـشـه گـردان |
| ز تــقــویــم خــرد بــهــروزیـم بــخــش | بـر اقـلـیم سـخـن فـیـروزیم بـخـش |
| دلــی دادی ز گــوهـر گــنـج بــر گــنـج | ز گـنـج دل زبـان را کـن گـهر سـنـج |
| گــشـــادی نــافــه طـــبـــع مــرا نــاف | معـطـر کن ز مشـکـم قـاف تـا قـاف |
| ز شــعـرم خــامـه را شــکـر زبــان کـن | ز عـطـرم نامه را عـنبـر فـشـان کـن |
| سخن را خود سرانجامی نمانده ست | وز آن نامه بـجـز نامی نمانده سـت |
| دریـن خــمـخــانـه شــیـریـن فـســانـه | نــمــی یـابــم صــدایـی زان تــرانـه |
| حـریـفـان بــاده هـا خـوردنـد و رفـتــنـد | تـهی خـم هـا رها کـردنـد و رفـتـنـد |
| نـبـیـنـم پـخـتـه ای زین بـزم و خـامـی | که بـاشد بـر کفش زان بـاده جامی |
| بــیـا جــامـی رهـا کـن شــرمـســاری | ز صـاف و درد پــیـش آر آنـچـه داری |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
