گوهرتنهایی
جان ز تنها چو بلا دید و ندید بهره بسی
ره تنهایی گرفت و نگرفت هم نفسی
چه تمنا کنی از جان به جان آمدهام
که دهد گوهر تنهایی خود را به کسی


گوهرتنهایی
جان ز تنها چو بلا دید و ندید بهره بسی
ره تنهایی گرفت و نگرفت هم نفسی
چه تمنا کنی از جان به جان آمدهام
که دهد گوهر تنهایی خود را به کسی