قالب شعر: مثنوی

چه می‌کنی با دل؟ مرا کشاندی به جنون

رفت عقلم زِ سرم، رفت دل زِ دست کنون

شجاع در عشقی بی‌هراسی از دگران

ولی نگاهِ من از هر نگاهشان نگران

کمی به فکر دلِ بی‌قرار ما هم باش

ساعتی بیش کنارم تو بمانی ای‌ کاش

چشم‌انداز رُخت قلبِ مرا کند زِ بن

نکن اینقدر دلم تنگ تنگ، جگرگوشه نکن