فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 مرداد 1403

(مناجات اول) در سیاست و قهر یزدان

ای همـت هسـتـی زتـو پـیدا شـدهخــاک ضـعـیـف از تــو تــوانـا شــدهزیــرنــشــیــن عــلــمــت کــایـنــاتمـا بــتــو قـائم چـو تــو قـائم بــذاتهـســتـ…

ای همـت هسـتـی زتـو پـیدا شـدهخــاک ضـعـیـف از تــو تــوانـا شــده
زیــرنــشــیــن عــلــمــت کــایـنــاتمـا بــتــو قـائم چـو تــو قـائم بــذات
هـســتــی تــو صـورت پــیـونـد نـیتـو بـکـس و کـس بـتـو مـانـنـد نـی
آنــچــه تـــغــیــر نــپـــذیــرد تـــوئیوانـکـه نـمـردسـت و نـمـیـرد تـوئی
ما همه فـانی و بـقـا بـس تـراسـتمـلـک تـعـالـی و تـقـدس تــراسـت
خــاک بــه فـرمـان تــو دارد سـکـونقـبــه خـضـرا تــو کـنـی بــیـسـتـون
جـز تـو فـلـکـرا خـم چـوگـان کـه داددیـک جـسـد را نـمـک جـان کـه داد
چـون قـدمـت بــانـک بــر ابـلـق زنـدجـز تــو کـه یـارد کـه انـاالـحـق زنـد
رفـــتـــی اگـــر نـــامـــدی آرام تــــوطـاقـت عـشـق از کـشـش نـام تـو
تــا کــرمـت راه جــهـان بــرگــرفــتپـشـت زمـیـن بــار گـران بـرگـرفـت
گــرنـه زپــشــت کــرمــت زاده بــودنـاف زمـیـن از شـکـم افـتــاده بــود
عـقـد پــرسـتــش زتـو گـیـرد نـظـامجـز بـتـو بـر هست پـرستـش حرام
هـر کـه نـه گـویای تـو خـامـوش بـههـر چــه نـه یـاد تــو فـرامـوش بــه
ساقی شب دستـکش جام تـستمرغ سحـر دسـتـخـوش نام تـست
پـــرده بـــرانـــداز و بـــرون آی فـــردگــر مــنــم آن پــرده بــهـم در نـورد
عــجــز فـلـک را بــه فـلـک وانـمـایعـقـد جــهـانـرا زجــهـان واگـشـای
نـــســـخ کـــن ایــن آیـــت ایـــام رامـســخ کـن ایـن صــورت اجــرام را
حـــرف زبـــانــرا بـــه قــلــم بـــازدهوام زمـــیـــن را بـــه عـــدم بــــازده
ظــلــمـتــیـانـرا بــنـه بــی نـور کــنجـــوهــریــانـــرا زعـــرض دور کـــن
کرسی شش گوشه بهم در شکنمــنــبــر نــه پــایـه بــهـم درفــکــن
حــقــه مـه بــر گــل ایـن مـهـره زنســنــگ زحــل بــر قــدح زهــره زن
دانـه کـن ایـن عـقـد شــب افـروز راپــر بــشــکــن مــرغ شــب و روز را
از زمـی ایـن پـشـتـه گـل بـر تـراشقـالـب یکـخـشـت زمـین گـومـبـاش
گـرد شـب از جـبـهـت گـردون بـریـزجـبـهه بـیفـت اخـبـیه گـو بـرمـخـیز
تــــا کــــی ازیـــن راه نــــوروزگــــارپـــرده ای از راه قـــدیــمــی بـــیــار
طــرح بــرانـداز و بــرون کـش بــرونگـردن چــرخ از حــرکـات و ســکـون
آب بـــــریــــز آتـــــش بـــــیــــداد رازیــرتـــر از خـــاک نــشـــان بـــاد را
دفـتــر افـلـاک شـنـاســان بــســوزدیـده خــورشـیـد پــرسـتــان بــدوز
صــفـر کـن ایـن بــرج زطـوق هـلـالبـاز کـن این پـرده ز مشـتـی خـیال
تــا بـــه تــو اقــرار خــدائی دهــنــدبــر عــدم خــویـش گــوائی دهـنــد
غنچـه کمر بـسـتـه که ما بـنده ایمگل همه تن جان که به تو زنده ایم
بـی دیتـسـت آنکـه تـو خـونـریزیشبــی بــدلـسـت آنـکـه تـو آویـزیـش
مــــنـــزل شــــب را تــــو دراز آوریروز فـــرو رفــــتــــه تــــو بــــازآوری
گـرچـه کـنـی قـهـر بــسـی را ز مـاروی شـکـایـت نـه کـســی را ز مـا
روشــنـی عـقـل بــه جــان داده ایچــاشــنــی دل بــه زبــان داده ای
چـرخ روش قطـب ثـبـات از تـو یافتبــاغ وجـود آب حـیـات از تــو یـافـت
غـمـزه نسـرین نه ز بـاد صـبـاسـتکـز اثــر خـاک تــواش تــوتــیـاسـت
پـرده سـوسـن که مصابـیح تـسـتجـمله زبـان از پـی تـسبـیح تـست
بـنده نظـامی که یکی گوی تـسـتدر دو جـهان خـاک سر کوی تـست
خــاطــرش از مــعــرفــت آبــاد کــنگـــردنـــش از دام غــــم آزاد کــــن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج