ای بــه صــوفــیــگــری آوازه بـــلــنــدکـرده زیـن شـغـل بــه آوازه پـسـنـددل چــو خــم چــنــد بــر آوازه نــهـینـــایــد آوازه جـــز از خـــم تـــه…
| ای بــه صــوفــیــگــری آوازه بـــلــنــد | کـرده زیـن شـغـل بــه آوازه پـسـنـد |
| دل چــو خــم چــنــد بــر آوازه نــهـی | نـــایــد آوازه جـــز از خـــم تـــهـــی |
| چون دهد کوس بـرون بـانگ ز پوست | بـانگ او شـاهد بـی مغـزی اوسـت |
| نیسـتـی صـوفی ازین نام چـه سـود | دعـوی پـخـتـگـی از خـام چـه سـود |
| کـی ســیـاهـی شــود از زنـگـی دور | گـر چـه خـوانـنـد بـه نـامـش کـافـور |
| جـامه فوطـه چـه پـوشـی چـو مگس | پر به هر خوان چه گشایی ز هوس |
| طـوطـی قـدسـی و از هـیـچ کـسـی | مـی زنـی پـر بــه هـوای مـگـسـی |
| دین که صد پـاره ز بـی بـاکی توست | نـکـنـدش خـرقـه صـد پــاره درسـت |
| چــاک در تــارکــت از تــیــغ حــســود | بـخـیـه بـر پـاشـنـه مـوزه چـه سـود |
| گـردی انـداخـتــه سـجـاده بــه دوش | گــرد بـــازار چــو ســجــاده فــروش |
| لـــیـــک بـــازاریـــگـــان دیـــده ورنـــد | صـد ازین جـنس بـه یک جـو نـخـرند |
| در ره اهــل دل از هــمــت پـــســـت | جز عصا نیست تو را هیچ بـه دست |
| آن کــه در چــه فــتــد از لــغــزش پــا | دســتــگــیـریـش نــیــایــد ز عــصــا |
| هسـت مـسـواک بـه کـف سـوهانت | کــز طــمــع تـــیــز کــنــد دنــدانــت |
| تــرسـم از بــیـخ بــرد چــون شـجــره | تـــیــز دنـــدانـــیـــت آخـــر چـــو اره |
| رشـتـه سـبـحـه بـرانـگـشـت مـپـیـچ | کـه ازان حــلـقـه بــرون نـایـد هـیـچ |
| مـهـره ای چـنـد بـود بـی سـر و بــن | کــف ازان طــاســچــه نــرد مــکــن |
| تـات ازان چـشم بـود بـسـت و گشاد | هـرگــزت رو نــدهــد نــقــش مــراد |
| گر حـسـاب حـسـناتـت هوس اسـت | عقد انگشت تو تسبـیح بـس است |
| چــون زنـان مـوی بــه صــد رعـنـایـی | ریـــشـــت از شـــانـــه زدن آرایـــی |
| شــانـه بــفــکــن چــو نـیـی مـردانـه | کـه بــه ایـن دسـت جــدا از شـانـه |
| جـمعـی از نان لـبـی آورده بـه چـنگ | همچـو دندان پـی آن صف زده تـنگ |
| بـهـر کـم بـهـره ای آن هم نـه حـلـال | در زنی سر بـه میانشان چـو خـلال |
| دسـتـت از حـرص و شـره کـوتـه کـن | در صـــف اهــل قــنــاعـــت ره کــن |
| نـیـســت زیـبــنـده دریـن دیـر مـجــاز | آســتــیـن کـوتــهـی از دســت دراز |
| ذوق صــوفــیـگـری ار هـســت تــو را | بــایـد از خـویـش نـظـر بـسـت تـو را |
| صوفی آنست که از خود رسته ست | ز نکو جـسـتـه و از بـد رسـتـه ست |
| بــنـد هـسـتـی و ز هـسـتـی سـاده | زاده کــــــــــون و ز کــــــــــون آزاده |
| بـــا اضـــافـــت ز اضـــافــت بـــیــرون | در مـســافــت ز مـســافـت بــیـرون |
| در مــکــان نــی و مــکــان از وی پـــر | در زمـــان نـــی و زمـــان از وی پـــر |
| ابـــدش را بـــه ازل جـــنـــگـــی نـــه | ازلـــش را ز ابــــد نـــنـــگــــی نـــه |
| نــــــــه ز ادوار در او تأثــــــــیــــــــری | نـــه در اطــــوار ازو تــــغــــیـــیـــری |
| گـر حــضــیـض ســمـک و اوج ســمـا | وانـچــه مـحــصــور بــود بــیـنـهـمــا |
| گـــیــرد انـــدر دل پـــاکـــش خـــانــه | نکند احـسـاس که هسـت آن یا نه |
| دل او مـــوج زنـــان دریـــایــیـــســـت | کش فـزون از دو جـهان پـهناییسـت |
| هفـت دریا چـو یکی شـبـنم ازوسـت | بــلـکـه یـک در کـره عـالـم ازوســت |
| گـنج عـرفـان بـودش حـاصـل کـسـب | قبـله اش نیست بـجـز ذات فحسب |
| جـلـوه گـر گـشـتـه بـر او وحـدت ذات | نـکــشــد رنـج تــقــابــل ز صــفــات |
| پـیـش او لـطـف هـمـان قـهـر هـمـان | نـوشــداروش هـمــان زهـر هـمــان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
