آب آن روضـــــــه دیـــــــن افـــــــروزدتـــاب ایــن خـــرمــن ایــمــان ســوزددر سخـن نیست بـه زر کس محـتـاجســـکــه زر ز ســـخـــن یــافــت رواجای…
| آب آن روضـــــــه دیـــــــن افـــــــروزد | تـــاب ایــن خـــرمــن ایــمــان ســوزد |
| در سخـن نیست بـه زر کس محـتـاج | ســـکــه زر ز ســـخـــن یــافــت رواج |
| ای بـــســا قــفــل دریــن کــاخ دو در | کـه کــلـیـدش نـتــوان ســاخــت ز زر |
| لـب چــو ز افـســون ســخــن آرایـنـد | آن گــره در نـفــســی بــگــشــایـنــد |
| ای قــوی ربـــقــه اخــلــاص بـــه تــو | خـلـعـت لـطـف سـخـن خـاص بـه تـو |
| بـحـر معـنی ز سـخـن پـر گهر اسـت | هــر یـک آویـزه گــوش هــنــر اســت |
| در بـــلــوریــن صـــدف چـــرخ کــهــن | نـیـســت والـاگــهـری بــه ز ســخــن |
| ســخــن آواز پـــر جـــبـــریــل اســت | روح بــخــش از دم اسـرافـیـل اســت |
| سـخـن از عـرش بــریـن آمـده اسـت | بــهـر پــاکـان بــه زمـیـن آمـده اسـت |
| نـیـسـت در کـان گـهـری بــهـتـر ازان | یــا در امــکــان هــنــری بــهــتــر ازان |
| نامه کـون بـه وی طـی شـده اسـت | آدمــی آدمــی از وی شـــده اســـت |
| فضـل کلک و شـرف نامه بـه اوسـت | عـقـل را گـرمی هنگـامـه بـه اوسـت |
| گــر نــبـــودی ســـخـــن تـــازه رقــم | نـشــدی لــوح و قــلــم لـوح و قــلــم |
| قــلــم و لــوح بــه کــار ســخــن انـد | روز و شـب نقـش و نگـار سـخـن انـد |
| بــه ســخــن زنـده شــود نـام هـمـه | بـه سـخـن پـخـتـه شـود خـام هـمـه |
| دل که لب تشنه به آب سخن است | پــخـتــه و خـام خـراب سـخـن اسـت |
| طـبــع مـا خــرم از انـدیـشـه اوسـت | خرم آن کس که سخن پیشه اوست |
| شب که از فکر سخن پـشت خـمیم | فـــرق را کـــرده رفـــیــق قـــدمـــیــم |
| حــلـقــه خــاتــم صــدقـیـم و یـقـیـن | دل نگـین حـرف سـخـن نـقـش نگـین |
| گـه کـشــد در تــه ران مـرکــب جــم | گــه بـــه روم آورد از هــنــد حــشــم |
| گــوش از آن کــوکــبـــه جــم نــگــرد | چــشــم ازیـن غــالــیـه هــنــد چــرد |
| زیـــر ایــن دایـــره بـــی ســـر و بـــن | نـتــوان مـدح سـخـن جـز بــه سـخـن |
| مـدح گـویـان کـه فــلـک مـعــراج انـد | گـاه مـدحـت بـه سـخـن مـحـتـاج اند |
| جـز سـخـن کـو بـه غـنا نامـزد اسـت | مدحـت و مـادح و ممدوح خـود اسـت |
| چـون سـخـن راه سـفر پـیش گرفـت | قـوت و قـوت هـمـه از خـویش گـرفـت |
| رخــــت بــــر راحــــلــــه راز نــــهـــاد | پـــای بــــر طـــارم اعـــجـــاز نـــهـــاد |
| قــیـمــت نــرخ گــرانــان هـمــه بــرد | نــامــه ســحــر بــیــانــان بــســتــرد |
| حــامـل سـر ودیـعـت سـخــن اسـت | رهـبــر راه شـریـعـت سـخــن اســت |
| شـرع دســتــور کـمـال از وی یـافـت | دســت بـــر امــن زوال از وی یــافــت |
| نــکــتــه اصــل بــیـان کــرده اوســت | چــشــمــه فــرع روان کــرده اوســت |
| گــلــی از بــاغ وفــا ریـخــتــه اســت | در نـســیـم نـفـس آویـخــتــه اســت |
| گــوش را آمـده بــویـش بــه مـشــام | ســخــنـش کــرده لـب نـاطــقــه نـام |
| هـســت ازیـن گــل چــمـن دل تــازه | بــــلـــبــــل شــــوق بــــلـــنـــد آوازه |
| مـا کــه خــجــلــت زده از روی ویـیـم | رو دریــن بــاغــچــه بــر بــوی ویــیــم |
| هـسـت بـر بـوی وی ایـن بـالـش مـا | وز تــک و پــوی وی ایـن نــالــش مــا |
| جــلـوه حــســن ز وصــافـی اوســت | ســکـه عــشــق ز صــرافـی اوســت |
| ســخــن آنــجـــا کــه زنــد لــاف ادب | خـامـشـی از زر صـامـت چـه عـجــب |
| مــس او بـــه ز زر ده دهــی اســـت | ذکـــر زر در ره او بـــیــرهـــی اســـت |
| سـخـن و سـحـر بـه یـک آهـنـگ انـد | زر و زرنــیــخ بــه هــم یـکــرنــگ انــد |
| سـخـن از چــشـمـه جــان گـیـرد آب | زر رخـــشـــان ز شـــرر یــابـــد تـــاب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
