یا رب این عید همیون چـه مبـارک عید استکـه بـدین واسـطـه دل دسـت بـتـان بـوسـیده سـتگـرنـه آن تــرک ســپــاهـی سـر غـوغـا داردپـــس چـــرا از گـــره زل…
| یا رب این عید همیون چـه مبـارک عید است | کـه بـدین واسـطـه دل دسـت بـتـان بـوسـیده سـت |
| گـرنـه آن تــرک ســپــاهـی سـر غـوغـا دارد | پـــس چـــرا از گـــره زلـــف زره پـــوشـــیــده ســـت |
| شـاخـی از سـرو خـرامنده او شمشادسـت | عـکـسـی از عـارض رخــشـنـده او خــورشـیـدســت |
| نـگــه ســیـر بــر آن روی نـکــو نــتــوان کــرد | بـس کـه از خـوی بـدش چـشـم دلم تـرسـیده سـت |
| دوش در بـزم صـفـا تـنگ دهان تـو چـه گفت | کــه از آن خــاطــر هـر تــنـگ دلــی رنـجــیـده ســت |
| مطرب از گوشه چـشمت چه نوایی سر کرد | که به هر گوشه بسی کشته به خون غلطیده ست |
| تـنگ شـد در شـکـرسـتـان دل طـوطـی گویا | دهـن تــنـگ تــو بــر تــنـگ شــکــر خــنـدیـده ســت |
| دل یک سـلسـله دیوانه بـه خـود می پـیچـد | تــا کـه بــر گـردنـت آن مـار ســیـه پــیـچــیـده ســت |
| حـلقه زلف تـو را دسـت صـبـا نگرفتـه اسـت | ذکـر سـودای تــو را گـوش کـسـی نـشـنـیـده ســت |
| بــا وجــود تــو نـمـانـده اسـت امـیـدی مـا را | کـــه رخ خـــوب تـــو دیــبـــاچـــه هــر امـــیــدســـت |
| عـیـد فـرخـنـده عـشـاق بـه تـحـقـیق تـویی | کـه سـحــرگـه نـظـرت مـنـظـر سـلـطـان دیـده سـت |
| انــبـــســاط دل آفــاق مــلــک نــاصــر دیــن | کـه بــسـاط فـلـک از بــهـر نـشـاطـش چــیـده سـت |
| آن که از بخت جوان تا به سر تخت نشست | خــاک پــایـش ز شــرف تــاج ســر جــمـشـیـدســت |
| تـیغ او روز وغـا گـردن خـصـم افـکـنـده سـت | دســت او گــاه ســخــا مـخــزن زر پــاشــیـده ســت |
| آفــتــاب فـلـک جــود فـروغــی شــاه اســت | کـه فـروغـش بــه هـمـه روی زمـنـی تـابــیـده سـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
