گـر کـسـی از نعـمـت این مـنعـمـان ادرار خـوردهمچـو گربـه کاسـه لیسید و چـو سـگ مردار خـوردهمچـو مارش سـر همی کوبـند امروز ای پـسرهـرکـه روزی دانـه یی …
| گـر کـسـی از نعـمـت این مـنعـمـان ادرار خـورد | همچـو گربـه کاسـه لیسید و چـو سـگ مردار خـورد |
| همچـو مارش سـر همی کوبـند امروز ای پـسر | هـرکـه روزی دانـه یی چـون مـوش ازین انـبـار خـورد |
| چـون ز کسب خـود ندارد نان قسمت و آب رزق | همـچـو اشـتـر مرغ آتـش همـچـو لـکـلـک مـار خـورد |
| کـاشــکـی پــیـر ار ازیـن ادرار بــودی بــی نـیـاز | چـون بـبـاید دادن امسـال آنچـه مسـکـین پـار خـورد |
| کـار کـن گر پـیشـه دانی زآنکه مرد کـار اوسـت | کآب روی دیــن نــبـــرد و نـــان ز مـــزد کـــار خـــورد |
| نزد درویشـان ز شیرینی ایشـان خـوشتـرسـت | هـمـچـو شـوره گـر کـسـی خـاک از بـن دیوار خـورد |
| بــر ســر خــوان قـنـاعــت شــوربــای عــافـیـت | آنـکـس آشـامـد کـه نـان جــو ســلـیـمـان وار خــورد |
| رو بآب صــبــر تــر کــن پــس بآســانـی بــخــور | نان خشکی را که سگ چون استخوان دشوار خورد |
| کآنچـه درویشان صاحـب دل بـخـرسندی خورند | نـی مـگـس از شــکــر و نـی نـحــل از گـلـزار خــورد |
| رو غـم دین خـور درین دنیا که فـردا در بـهشـت | نوش شـادی آن خـورد کین نیش غـم بـسـیار خـورد |
| پـــاک دار آیــیــنــه دل روی جــان بـــیــن انــدرو | روی نــنــمــایــد بـــکـــس آیــیــنــه زنــگـــار خـــورد |
| خـوردن حـل و حـرام از اخـتـلـاف قـسـمـتـسـت | هـرکـه دارد قـســمـتــی از حــضــرت جــبــار خــورد |
| انـدریـن ویـرانـه گــاو و خــر گـیـاه و نـحــل گــل | وآدمــی خــرمــا تــنـاول کــرد و اشــتــر خــار خــورد |
| یارب این ساعت چو تـایب از گنه مستـغفرست | ســیـف فــرغــانــی کــه ایـن ادرار از نــاچــار خــورد |
| خوردنش را چون گنه دانست اگر چه نعمتست | یـک درم از وی بــده الـحــمـد و اســتــغــفــار خــورد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
