عـرق چـو بـر رخـت از گرمی شـراب آیدشــفـق بــه ســاغــر زریـن آفــتــاب آیـدخیال خـال تـو آمد بـه دل ز روزن چـشمچـنـان کـه دزد بـه گـلـشـن ز راه آب آی…
| عـرق چـو بـر رخـت از گرمی شـراب آید | شــفـق بــه ســاغــر زریـن آفــتــاب آیـد |
| خیال خـال تـو آمد بـه دل ز روزن چـشم | چـنـان کـه دزد بـه گـلـشـن ز راه آب آید |
| بــه زیــر تــیــغ تــو آهــی بــرآورم از دل | کــه آب در دل آهــن بــه اضــطــراب آیـد |
| ز کــوه نـالـه مـا بــی جــواب بــرگـردیـد | چــگــونــه نــامــه مــارا ازو جـــواب آیــد |
| شــراب گــرد کــدورت نــبـــرد از دل مــا | چو دانه سوخته بـاشد چه از سحاب آید |
| اگر بـه سـیخ کـشـندم نمی روم بـیرون | ازان حــریــم کــه بــوی دل کــبــاب آیــد |
| تـرا ز گـریـه اربــاب درد رنـگـی نـیـسـت | مـگـر بـه چـشـم تـو از زور خـنـده آب آید |
| دل تــرا نـفـشـرده اسـت پــنـجـه دردی | چگونه اشک به چشم تو بی حجاب آید |
| بـرون کـنند بـه چـوب گل از گلسـتـانش | بـه سیر بـاغ حـریفی که بـی شراب آید |
| در آن محـیط که اوراق شد سـفینه نوح | چــه دســتــگـیـری از زورق حــبــاب آیـد |
| عنان وحـشی رم کرده در کف بـادسـت | چـو دل رمـیـده چـه از زلـف نـیمـتـاب آید |
| ترا که نیست خیالی به خواب رو صائب | من آن نیم کـه مرا بـی خـیال خـواب آید |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
