بــــه تــــیـــغ از ســــر بــــی مـــغـــز آرزو نـــرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرودبـــه پـــیــر مــیــکـــده هــر کـــس ارادتـــی داردبــه آ…
| بــــه تــــیـــغ از ســــر بــــی مـــغـــز آرزو نـــرود | که بوی باده به یک شستن از کدو نرود |
| بـــه پـــیــر مــیــکـــده هــر کـــس ارادتـــی دارد | بــه آســتــان خــرابــات بــی وضـو نـرود |
| ز پــنـبــه ســر مــیـنـا بــه حــلــقــم آب چــکــان | کــه بــی شــراب مـرا آب در گــلـو نـرود |
| هـمـیـشـه مـنـفـعـل از خــوی خــودبــود بــدخـو | کــه زردی آتــش ســوزنــده را زرو نــرود |
| ســراب تــشــنـه لـبــان را کــنـد بــیـابــان مـرگ | خــوشـا دلـی کـه بــه دنـبــال آرزو نـرود |
| بــه جــوی خــویـشـتــن ایـن آب بــرنـمـی گـردد | بــهـوش بــاش کــه چــهــره آبــرو نــرود |
| ز وصـــل کـــم نــشـــود خـــارخـــار درد طـــلــب | کــه در مــحــیـط روانـی ز آب جــو نــرود |
| کــشــیــده دار ز ســـودایــیــان عــشـــق زبـــان | بـه شانه پـیچ وخم از زلف مشکبـو نرود |
| مـنـم کـه قـسـمـتـم از تـیـغ یـار خـمـیـازه اسـت | و گـرنه تـشـنه کـسـی از کـنار جـو نرود |
| نــشـــاط فــرش بـــود در حـــریــم تـــنــگــدلــان | ز هیچ غـنچـه نشـکـفـتـه رنگ وبـو نرود |
| ز ســفــلـگـان کــهـنـســال چــشــم جــود مـدار | که چـون سـفال شـود کهنه آب ازو نرود |
| نـمـی شـونـد خـسـیـسـان بـه مـال زاهـل کـرم | بـه بـاده کـوتـهـی دسـت از سـبـو نـرود |
| چه شد که گرم سخن ساخته است عشق مرا | شـکر ز خـاطـر طـوطـی بـه گفتـگو نرود |
| شـــکــر بـــه شــیــر گــراز مــهــر دایــه آمــیــزد | بــهـانـه از دل طــفـل بــهـانـه جــو نـرود |
| چــــو مـــوج صـــائب اگـــر پــــربــــرآورد غـــواص | نمی رسـدبـه گهر تـا بـه خـود فـرو نرود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
