در آن مقام که شاهی بـه هر گدا بـخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشندســعــادت ازلـی جــو کــه در گـذر بــاشــدسـعـادتــی کـه ز بــال وپــر هـمـا …
| در آن مقام که شاهی بـه هر گدا بـخشند | چه دولتی است که مارا همان به ما بخشند |
| ســعــادت ازلـی جــو کــه در گـذر بــاشــد | سـعـادتــی کـه ز بــال وپــر هـمـا بــخـشـنـد |
| فــریـب جــودفــرومــایـگــان مــخــور زنـهـار | کـه مـی کـنـنـد تـرا خـرج تـا عـطـا بـخـشـنـد |
| هـزار پــیـرهـن گــل بــه خــار بــخــشــنــد | چه می شود دل صدپاره ای به ما بـخشیدند |
| مکن ز بـخت شکایت که می شود خودبین | بـه پـشـت آینه چـون رو اگـر صـفـا بـخـشـنـد |
| دهند اگر به تو دربسته خلد چندان نیست | کـه گوشـه ای بـه تـو از عـالم رضـا بـخـشـند |
| اگر بـه تـنگدلی همچـو غـنچـه صـبـر کـنی | تــرا هـم از گـره خـود گـرهـگـشـا بــخــشـنـد |
| فـلـک چـو مـهره مـومین بـود بـه فـرمـانش | بــه هـر کـه قـوت سـرپـنـجـه دعـا بــخـشـنـد |
| تـن سـفـالـی خـود را بـهـم شـکـن صـائب | که در عوض بـه تـو جـام جـهان نما بـخـشـند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
