نـقــاب از رخ خــوب آن خــوش پــســربـــرانــداز و در صــورت جـــان نــگــرچو رنگ و چو بوی اندرو حسن و لطفدر آمــیــخــتــه هــردو بــا یـکــدگــرخــر…
| نـقــاب از رخ خــوب آن خــوش پــســر | بـــرانــداز و در صــورت جـــان نــگــر |
| چو رنگ و چو بوی اندرو حسن و لطف | در آمــیــخــتــه هــردو بــا یـکــدگــر |
| خــرد مــســت آن نـرگــس دلــفــریـب | دلـم صـیـد آن غـمـزه جــان شــکـر |
| ایـــا مــــیـــوه بــــوســــتــــان وجــــود | درخـتـیـسـت قـد تــو و حـسـن بــر |
| بـــخـــورشــیــد مــانــی بآن نــور روی | بــطــاوس مـانـی بــایـن زیـب و فـر |
| کــجــا ایـن مـعــالـی بــود در کـســی | کــجــا ایـن مــعــانــی بــوددر صــور |
| دهــان تـــو آن پـــســـتـــه قـــنــدبـــار | در آتــش نـهـان کــرده لــولــوی تــر |
| بــهـای شــکـر جــان شـیـریـن دهـیـم | اگــر ایـن حــلــاوت بــود در شــکــر |
| تـــو انــدر مــیــان نــکـــویــان چـــنــان | کـــه در آب لـــولـــو و در خــــاک زر |
| چــــو زر بــــا تــــو انـــدر مـــیـــان آورد | اگـــر کـــوه دارد گــهــر بـــر کـــمــر |
| بـر آن روی همـچـون گـل تـو شـگـفـت | عـرق همـچـو شـبـنـم بـود بـر زهـر |
| ز شــمـع رخ تــو جــهـان روشـنـســت | چـو مشـکـاة چـشـم از چـراغ بـصـر |
| وصـالـت بــتــن جـان دهـد بــی درنـگ | فـراق تـو دل خـون کـنـد بــی جـگـر |
| بــجــز ذکــر تــو صــوتــهـا جــمـلـه یـاد | بـجـز عشـق تـو خـیرها جـمله شـر |
| چـو مـن عـاشـق رویـت ار ذره ییسـت | نــیــاورد خـــورشـــیــد را در نــظـــر |
| نه عـاشـق کـنـد سـوی غـیر الـتـفـات | نـه عـنـقـا کـنـد آشـیـان بــر شـجـر |
| سـر بــرج خـورشـیـد از آن بــرتـرسـت | کـه نـور اســتــفــادت کـنـد از قـمـر |
| گـر از خــانـه چــون سـگ بــرانـی مـرا | بــریـن آســتــانـه نـشـیـنـم چــو در |
| کـنـون چـشـم مـن آب بـینـد نه خـواب | که عشـق آتـشـین کرد میل سـهر |
| فــفـی قـلـب عــشــاقـکـم شــوقـکـم | بـــلـــاء وایـــوبـــهـــم مـــا صـــبــــر |
| کمان تـو ای جـان چنان سخت نیست | کــه تــیــر تــرا مــانــع آیــد ســپـــر |
| ز عـشـق تـو هسـتـی مـا را فـناسـت | زوالــســت مـلـک عــجــم را عــمـر |
| وصــال تــو پــیـش از فــنـا مـلــتــمـس | چو صبحیست پیش از سحر منتظر |
| ز مـا نـفـس بــی عــشــق و از آدمـی | عــرق بـــی حــرارت نــیــایــد بـــدر |
| اگـرچــه خــبــیـرسـت عـقـل از عـلـوم | ز مــعــلــوم عــاشــق نـدارد خــبــر |
| کـــلـــیــد در اوســـت دســـت نـــیـــاز | سـرســت انـدریـن راه پــای سـفـر |
| دریـــن کــــوی آوارگــــان را مــــقــــام | درین حـرب اشـکـسـتـگـان را ظـفـر |
| بــرو سـیـف فـرغـانـی از خــویـشـتــن | سـخــن را اگـر هـسـت در تــو اثــر |
| در انــداز خـــود را بـــدریــای عــشــق | چـو غـواص بـر سـاحـل افـگـن گـهر |
| گــهــردار گــردد چـــو مــعـــدن دلــش | صـدف را چــو دریـا بــود مـســتــقـر |
| اگـر خــیـر خــواهـی ز عـشــاق بــاش | کـه هسـتـند عـشـاق خـیرالـبـشـر |
| وگـر عــاشــقـی در دو عـالـم مـبــاش | چـو بــالـت بـرآمـد چـو مـرغـان بـپـر |
| دمـــــــت آب بـــــــر روی دوزخ زنــــــد | ازیــن آتــش ار در تــو افــتــد شــرر |
| دریــن ره ســر خــود بـــنــه زیــر پــای | که پـای تـو خـود هسـت در زیر سر |
| اگــر مــرد راهــی قـــدم پـــس مــنــه | سـپـه دار شـاهـی عـلـم پـیش بـر |
| بــجــانــان رســد بــی درنــگ اردمــی | ز هـمــت کــنـد مــرغ جــان تــو پــر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
