خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٥

شماره ٥

چـو نه ماه بـگـذشـت بـر دخـت شـاهیکـی پـورش آمـد چـو تـابـنـده مـاهتـو گـفـتـی گـو پـیلـتـن رسـتـم سـتوگر سام شیرست و گر نیرم ستچـو خـندان شـد و چـهره…

چـو نه ماه بـگـذشـت بـر دخـت شـاه	یکـی پـورش آمـد چـو تـابـنـده مـاه
تـو گـفـتـی گـو پـیلـتـن رسـتـم سـت	وگر سام شیرست و گر نیرم ست
چـو خـندان شـد و چـهره شـاداب کرد	ورا نـام تــهـمــیـنـه ســهـراب کــرد
چـو یک ماه شد همچـو یک سال بـود	بــرش چــون بــر رســتــم زال بــود
چو سه ساله شد زخم چوگان گرفت	بـه پـنجـم دل تـیر و پـیکـان گـرفـت
چو ده ساله شد زان زمین کس نبـود	کــه یــارســت یــا او نــبــرد آزمــود
بـــر مـــادر آمـــد بـــپـــرســـیـــد زوی	بـدو گـفـت گـسـتـاخ بـامـن بـگـوی
کـه مـن چـون ز هـمـشـیرگـان بـرتـرم	هـمـی بـه آسـمـان انـدر آید سـرم
ز تــخــم کــیــم وز کــدامــیــن گــهــر	چـه گویم چـو پـرسد کسی از پـدر
گـر این پـرسـش از مـن بـمـانـد نـهان	نــمــانــم تــرا زنــده انــدر جــهــان
بــدو گـفـت مـادر کـه بـشـنـو سـخـن	بـدین شـادمان بـاش و تـندی مکن
تــو پـــور گــو پــیــلــتــن رســتــمــی	ز دســتــان ســامـی و از نـیـرمـی
ازیـرا ســرت ز آســمــان بــرتــرســت	کـه تـخـم تـو زان نامور گـوهرسـت
جــهــان آفــریــن تــا جــهــان آفــریــد	سـواری چـو رسـتـم نـیـامـد پــدیـد
چـو سـام نـریـمـان بـه گـیـتـی نـبــود	سـرش را نیارسـت گـردون بـسـود
یـکـی نـامـه از رسـتــم جــنـگ جـوی	بــیـاورد وبــنــمــود پــنـهـان بــدوی
سـه یاقوت رخـشان بـه سـه مهره زر	از ایــران فــرســتــاده بــودش پــدر
بــدو گـفـت افـراسـیـاب ایـن ســخــن	نـبــایـدکـه دانـد ز سـر تــا بــه بــن
پـدر گـر شـنـاسـد کـه تـو زین نـشـان	شـدسـتـی سـرافـراز گـردنگـشـان
چـو دانـد بــخـوانـدت نـزدیـک خـویـش	دل مــــادرت گــــردد از درد ریـــش
چـنـین گـفـت سـهراب کـانـدر جـهـان	کـسـی این سـخـن را نـدارد نـهان
بـــزرگــان جـــنــگ آور از بـــاســتـــان	ز رسـتـم زنـنـد این زمـان داسـتـان
نــبـــرده نــژادی کــه چــونــیــن بـــود	نـهـان کـردن از مـن چـه آیـیـن بـود
کــنــون مــن ز تــرکــان جــنــگ آوران	فــراز آورم لــشــکــری بــی کــران
بــــرانـــگـــیـــزم از گـــاه کــــاووس را	از ایـــران بـــبـــرم پـــی طـــوس را
بـه رسـتـم دهم تـخـت و گـرز و کـلاه	نـشـانـمـش بـر گـاه کـاووس شـاه
از ایـران بـه تـوران شـوم جـنـگ جـوی	ابــــا شـــاه روی انـــدر آرم بـــروی
بــگــیــرم ســر تــخــت افــراســیــاب	ســـر نــیــزه بـــگــذارم از آفــتـــاب
چـو رسـتـم پــدر بــاشـد و مـن پـسـر	نـبــایـد بـه گـیـتـی کـسـی تـاجـور
چـو روشـن بـود روی خـورشـید و مـاه	ســـتـــاره چـــرا بـــرفـــرازد کــلــاه
ز هـر سـو سـپــه شـد بــرو انـجــمـن	کـه هـم بــاگـهـر بـود هـم تـیـغ زن