خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٥

شماره ٥

بــیـامـد بــه شـبــگـیـر دسـتـور شـاههمی کرد کودک بـه میدان سـپـاهیـکـی جــامـه و چــهـر و بــالـا یـکـیکــه پــیـدا نـبــد ایـن ازان انـدکــیبـه مید…

بــیـامـد بــه شـبــگـیـر دسـتـور شـاه	همی کرد کودک بـه میدان سـپـاه
یـکـی جــامـه و چــهـر و بــالـا یـکـی	کــه پــیـدا نـبــد ایـن ازان انـدکــی
بـه میدان تـو گفـتـی یکـی سـور بـود	مـیـان انـدرون شــاه شــاپــور بــود
چــو کـودک بــه زخـم انـدر آورد گـوی	فزونی همی جست هر یک بدوی
بــیـامـد بــه مـیـدان پــگــاه اردشــیـر	تــنـی چــنــد از ویـژگــان نــاگــزیـر
نـگـه کـرد و چــون کـودکــان را بــدیـد	یکـی بـاد سـرد از جـگـر بـرکـشـید
بــه انـگـشـت بــنـمـود بــا کـدخـدای	کـه آمـد یکـی اردشـیری بـه جـای
بــدو راهــبــر گــفــت کــای پــادشــا	دلـت شـد بـه فـرزند خـود بـر گـواه
یـکـی بــنـده را گـفـت شـاه اردشـیـر	که رو گوی ایشان بـه چوگان بـگیر
هـمـی بــاش بــا کـودکـان تــازه روی	بـه چوگان بـه پـیش من انداز گوی
ازان کـــودکـــان تـــا کـــه آیــد دلــیــر	مــیـان ســواران بــه کــردار شــیـر
ز دیـــدار مـــن گـــوی بـــیــرون بـــرد	ازین انجـمن کس بـه کس نشمرد
بــود بــی گــمــان پــاک فــرزنـد مــن	ز تــخــم و بــر و پــاک پــیـونـد مـن
بــه فـرمـان بــشــد بــنـده شــهـریـار	بــزد گـوی و افـگـنـد پــیـش سـوار
دوان کــودکــان از پـــی او چــو تــیــر	چـو گـشـتـنـد نـزدیـک بـا اردشـیـر
بــمـانـدنـد نـاکـام بــر جــای خـویـش	چـو شـاپـور گرد اندر آمد بـه پـیش
ز پــیــش پــدر گــوی بـــربــود و بـــرد	چـو شـد دور مر کودکـان را سـپـرد
ز شــادی چــنـان شــد دل اردشــیـر	کـه گـردد جـوان مردم گشـتـه پـیر
ســوارانــش از خــاک بــرداشــتــنــد	همی دست بـر دست بـگذاشتـند
شـهنشـاه زان پـس گـرفـتـش بـه بـر	هـمـی آفــریـن خــوانـد بــر دادگــر
سر و چشم و رویش ببوسید و گفت	که چـونین شگفتـی نشـاید نهفت
بــه دل هـرگـز ایـن یـاد نـگـذاشــتــم	کـه شـاپـور را کـشـتـه پـنداشـتـم
چــو یــزدان مــرا شــهــریــاری فــزود	ز مــن در جــهـان یـادگــاری فــزود
بـــه فــرمــان او بـــر نــیــابـــی گــذر	وگـر بــرتــر آری ز خــورشـیـد ســر
گهر خـواست از گنج و دینار خـواست	گـرانمایه یاقـوت بـسـیار خـواسـت
بــرو زر و گــوهـر بــســی ریـخــتــنـد	زبـر مشک و عنبـر بـسی بـیخـتـند
ز دیــنــار شـــد تـــارکــش نــاپـــدیــد	ز گـوهـر کــســی چــهـره او نـدیـد
بــه دسـتـور بــر نـیـز گـوهـر فـشـانـد	بـه کـرسـی زر پـیکـرش بـرنشـانـد
بــبــخـشـیـد چــنـدان ورا خـواسـتــه	کـه شـد کـاخ و ایـوانـش آراسـتــه
بــــفــــرمــــود تــــا دخــــتــــر اردوان	بـه ایوان شود شـاد و روشـن روان
بـــبـــخـــشـــیــد کـــرده گـــنـــاه ورا	ز زنـــــگــــــار بــــــزدود مــــــاه ورا
بــیـاورد فــرهـنــگــیـان را بــه شــهـر	کسـی کو ز فـرزانگی داشـت بـهر
نـوشــتــن بــیـامـوخــتــش پــهـلــوی	نشـسـت سـرافـرازی و خـسـروی
هـمـان جــنـگ را گــرد کــرده عــنـان	ز بـالـا بـه دشـمـن نمـودن سـنـان
ز می خـوردن و بـخـشـش و کار بـزم	سـپـه جـسـتـن و کوشش روز رزم
وزان پــــس دگـــر کـــرد مـــیـــخ درم	همـان میخ دینار و هر بـیش و کـم
بــه یـک روی بــد نـام شـاه اردشـیـر	بــــه روی دگـــر نـــام فـــرخ وزیـــر
گـران خــوار بــد نـام دســتــور شــاه	جــهـانـدیـده مـردی نـمــایـنـده راه
نـوشـتـنـد بــر نـامـه هـا هـم چـنـیـن	بــدو داد فــرمـان و مـهـر و نـگــیـن
بـبـخـشـیـد گـنـجـی بـه درویش مـرد	کـه خـوردش نبـودی بـجـز کـارکـرد
نـگـه کـرد جـایـی کـه بـد خـارسـتـان	ازو کـرد خــرم یـکـی شـارســتــان
کــجــا گــنــدشــاپـــور خــوانــدی ورا	جــزیـن نــام نــامــی نــرانــدی ورا