جانست وتن در آتـش عشق ودرآب چشمآتـش چـو تـیز شد بـگذشـت از سـرآب چـشمای از خــیــال رســتـــه دنــدان چــون درتچـون سـینه صـدف شـده پـرگوهر آب چـشـمصـ…
| جانست وتن در آتـش عشق ودرآب چشم | آتـش چـو تـیز شد بـگذشـت از سـرآب چـشم |
| ای از خــیــال رســتـــه دنــدان چــون درت | چـون سـینه صـدف شـده پـرگوهر آب چـشـم |
| صـیـاد وار بــا دل صـد رخــنـه هـمـچــو دام | جــان مـاهـی خـیـال تــو جـویـد در آب چـشـم |
| وقتـسـت اگر رخ تـو تـجـلی کند که هست | مـارا بــهـشــت کـوی تــو وکـوثــر آب چــشــم |
| هـم مـا کـدیـه کـرده ازآن چــهـره نـور روی | هـم ابـر وان خـواسـتـه زین چـاکـر آب چـشـم |
| خـاص ازبـرای پـخـتـن سودای وصل تـست | گــر آتــش دلـســت رهـی را گــر آب چــشــم |
| سرگشته ام چو چرخ ازین چشم سیل بار | ایـن آســیـانــگــر کــه نــهـادم بــرآب چــشــم |
| بــیـمـاری هـوای تــو تــن را ضــعــیـف کـرد | گـر نـبــض او نـمـی نـگـری بــنـگـر آب چـشـم |
| در ملک عـشـق خـطـبـه بـنام دلسـت ازآن | شـاید کـه همچـو سـکه رود بـر زر آب چـشـم |
| در بـزم عشق تـو که غمسـت اندرو شراب | چون ساغری شد ستـم ودر ساغر آب چـشم |
| پـــیــچــیــد دودآه و چــو آتــش زبـــانــه زد | پـیوسـت وگـرم گـشـت بـیـکـدیگـر آب چـشـم |
| چـندانکـه بـیش گـریم غـم کـم نمی شـود | فـرزنـد غـصـه راســت مـگـر مـادر آب چــشــم |
| خـلـقـی گـریـسـتــنـد ودر آن دل اثـر نـکـرد | آن سـنگ کـی کـنـد حـرکـت از هر آب چـشـم |
| گـریـم زجـور هـجــر تــو در پــیـش روی تــو | مــظــلــوم را گــواســت بـــر داور آب چــشــم |
| در گـرمـی فـراق لـب سـیـف خـشـک دیـد | گفت اربوصل تشنه شدی می خور آب چشم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
