چـــو هــنــگــامــه زادن آمــد فـــرازازان کـــار بـــر بـــاد نــگـــشـــاد رازپــــســـر زاد پـــس دخـــتـــر اردوانیـکـی خــسـروآیـیـن و روشـن روا…
| چـــو هــنــگــامــه زادن آمــد فـــراز | ازان کـــار بـــر بـــاد نــگـــشـــاد راز |
| پــــســـر زاد پـــس دخـــتـــر اردوان | یـکـی خــسـروآیـیـن و روشـن روان |
| از ایـوان خـویـش انـجــمـن دور کـرد | ورا نــام دســـتـــور شـــاپـــور کــرد |
| نهانش همی داشت تـا هفت سال | یکـی شـاه نـو گـشـت بـا فـر و یـال |
| چــنـان بــد کــه روزی بــیـامـد وزیـر | بـــدیـــد آب در چـــهـــره اردشـــیــر |
| بــدو گـفـت شــاهـا انـوشــه بــدی | روان را بــه انـدیـشـه تـوشـه بــدی |
| ز گـیـتــی هـمـه کـام دل یـافــتــی | سـر دشـمـن از تــخـت بــرتــافـتـی |
| کنون گاه شادی و می خـوردنسـت | نه هنـگـام انـدیشـه ها کـردنـسـت |
| زمین هفت کشور سراسر تـراست | جهان یکسر از داد تو گشت راست |
| چــنــیـن داد پــاســخ ورا شــهـریـار | کــــه ای پــــاک دل مـــوبــــد رازدار |
| زمانه بـه شمشیر ما راست گشت | غـم و رنج و ناخـوبـی اندر گـذشـت |
| مـرا سـال بــر پـنـجـه و یـک رسـیـد | ز کـافـور شـد مـشـک و گـل ناپـدید |
| پـسـر بـایدی پـیشم اکنون بـه پـای | دلـــارای و نــیــروده و رهــنـــمـــای |
| پـدر بـی پـسر چـون پـسر بـی پـدر | کــه بــیـگــانـه او را نـگـیـرد بــه بــر |
| پس از من بدشمن رسد تاج و گنج | مــرا خــاک ســود آیـد و درد و رنــج |
| بــه دل گــفــت بــیـدار مــرد کــهـن | کــه آمــد کــنــون روزگــار ســخـــن |
| بــدو گـفـت کـای شـاه کـهـتــر نـواز | جــوانـمــرد روشــن دل و ســرفــراز |
| گـر ایـدونـک یـابـم بـه جـان زیـنـهـار | مــن ایـن رنـج بــردارم از شــهـریـار |
| بـدو گـفـت شـاه ای خـردمـنـد مـرد | چــرا بــیـم جــان تــرا رنــجــه کــرد |
| بــگــوی آنــچ دانـی و بــفــزای نـیـز | ز گـفـت خـردمـنـد بــرتــر چـه چـیـز |
| چـنـیـن داد پــاسـخ بــدو کـدخـدای | که ای شـاه روشـن دل و پـاک رای |
| یـکـی حـقـه بــد نـزد گـنـجـور شـاه | سـزد گـر بـخـواهد کـنون پـیش گـاه |
| بــه گـنـجـور گـفـت آنـک او زیـنـهـار | تـــرا داد آمــد کــنــون خــواســتـــار |
| بـدو بـازده تـا بـبـینـم کـه چـیـسـت | مگـرمـان نبـاید بـه اندیشـه زیسـت |
| بـــیــاورد آن حــقــه گــنــجـــور اوی | سـپـرد آنـک بـسـتـد ز دسـتـور اوی |
| بـدو گفت شاه اندرین حقه چیست | نـهـاده بـرین بـنـد بـر مـهر کـیسـت |
| بـدو گـفـت کـان خـون گـرم منسـت | بــریـده ز بــن پـاک شـرم مـنـسـت |
| ســـپــــردی مـــرا دخـــتــــر اردوان | کـه تــا بــازخـواهـی تــن بــی روان |
| نـکـشـتــم کـه فـرزنـد بــد در نـهـان | بـــتــرســیــدم از کــردگــار جــهــان |
| بـجـسـتـم ز فـرمـانـت آزرم خـویـش | بـریدم هم اندر زمـان شـرم خـویش |
| بــدان تــا کــســی بــد نـگـویـد مـرا | بــه دریـای تــهـمــت نـشــویـد مـرا |
| کنون هفت سـاله سـت شـاپـور تـو | کــه دایــم خــرد بـــاد دســتــور تــو |
| چــنـو نـیـسـت فـرزنـد یـک شـاه را | نــمــانــد مــگــر بــر فــلــک مــاه را |
| ورا نــام شـــاپـــور کـــردم ز مـــهــر | کـه از بـخـت تـو شـاد بــادا سـپـهـر |
| هـمـان مـادرش نـیـز بـا او بـه جـای | جــهـانــجــوی فــرزنـد را رهـنـمــای |
| بـدو مـانـد شـاه جـهان درشـگـفـت | ازان کـودک انـدیـشـه هـا بـرگـرفـت |
| ازان پـس چـنین گفـت بـا کدخـدای | کـه ای مـرد روشـن دل و پــاک رای |
| بـسـی رنج بـرداشتـی زین سـخـن | نـمــانـم کــه رنـج تــو گــردد کــهـن |
| کـنون صـد پـسـر گیر همسـال اوی | بــه بــالــا و دوش و بــر و یــال اوی |
| هـمـان جـامـه پـوشـیده بـا او بـهـم | نـبـایـد کـه چـیـزی بـود بـیش و کـم |
| همه کـودکـان را بـه میدان فـرسـت | بـه بـازیدن گوی و چـوگـان فـرسـت |
| چو یک دشت کودک بـود خوب چهر | بــپــیـچـد ز فـرزنـد جـانـم بــه مـهـر |
| بــدان راســتــی دل گـواهـی دهـد | مــرا بـــا پــســر آشــنــایــی دهــد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
