فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٤٧٦: ای سعادت مددی کن که بدان یار رسم

ای ســعـادت مـددی کـن کـه بــدان یـار رســملطـف کـن تـا من دل داده بـدلدار رسـماو زمــن بــنــده بــایــن دیــده خــون بــار رســدمن ازآن دوسـت بـیاقو…

ای ســعـادت مـددی کـن کـه بــدان یـار رســملطـف کـن تـا من دل داده بـدلدار رسـم
او زمــن بــنــده بــایــن دیــده خــون بــار رســدمن ازآن دوسـت بـیاقوت شکربـار رسم
عـنـدلـیـبــم ز چــمـن دور زبــانـم بــسـتــسـتآن زمان در سـخـن آیم که بـگلزار رسم
تا بدان دوست رسم بگذرم از هر چه جزاوستبـزنم بـر سـپـه آنـگـه بـسـپـهدار رسـم
نـخـوهـم مـلـک دو عـالـم چـو بــبــیـنـم رویـشجــنـتــم یـاد نـیـایـد چــو بــدیـدار رسـم
کـس بــدان یـار بــرفـتــن نـتــوانـســت رســیـدبــرســانــیـدن آن یــار بــدان یـار رســم
گرچـه نارفتـه بـدان دوسـت نخـواهی پـیوسـتتـا نگویی که بـدان دوست بـرفتار رسم
دوســت پــیـغـام فـرســتــاد کـه در فـرقـت مـنصبـر کن گرچه بـسالی بـتو یکبـار رسم
گـفـتـمش کـی بـود آن بـار؟ معـین کـن!گـفـت:من گلم وقـت بـهاران بـسـر خـار رسـم
نـعــمـت عــشــق مـرا کــز دگـران کــردم مـنـعگرکنی شکر چو مردان بتو بسیار رسم
تـوچـو بــیـمـاری و، چـون صـحـت راحـت افـزایرنـج زایل کـنم آنـگـه کـه بـبـیمـار رسـم
از در بــاغ خـودم مـیـوه ده ای دوسـت کـه مـننه چـنان دسـت درازم کـه بـدیوار رسـم
از درت گـــرچـــه گـــدایـــان بــــدرم واگـــردنـــدچـه شـود گـر من درویش بـدینار رسـم
مـن بــرنـگـیـن ســخــنـان ازتــو نـیـابــم بــویـیور چـه در گفـتـن طـامات بـعـطـار رسـم
ســیـف فــرغــانـی در کــار تــویـی مــانـع مــنپـایم از دسـت بـهل تـا بـسـر کار رسـم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج