ای دل وجـانم شـده سـلطـان عشـقت را سـریراز چـنان سـلـطـان بـود این ممـلـکـت را ناگـزیردر سـرم سـودای تــو چـون آفـتــابــی بــر فـلـکدر دلـم انـدوه تـ…
| ای دل وجـانم شـده سـلطـان عشـقت را سـریر | از چـنان سـلـطـان بـود این ممـلـکـت را ناگـزیر |
| در سـرم سـودای تــو چـون آفـتــابــی بــر فـلـک | در دلـم انـدوه تـو چـون پـادشـاهـی بـر سـریـر |
| چـون تـوانـگـر سـیـر بــاشـد بـر سـر کـویـت گـدا | وز دو کــون آزاد گــردد در کــمــنــد تــو اســیـر |
| بــرســر کــویـت زعــشــق روی تــو در پــای تــو | گر کسی را همچو من افتاده بینی دست گیر |
| کـدیـه انـدر کـوی تــو مـن بــی نـوا را کـی رسـد | زآنکـه افـریدون سـزد چـون تـو تـوانگـر را فـقـیر |
| مـی نهنـدش بـر طـبـق بـا سـیب وبـا نـارنـج اگـر | آبـی پـشـمـین قـبـا را نـیسـت پـیـراهـن حـریر |
| خـلعـت عـشـقت بـمن اولی که مردم چـون پـیاز | ده قـبـا دارنـد ومـن یک پـیـرهـن دارم چـوسـیر |
| تـرک سـیـم وزر کـنـم تـا مـشـتـغـل بـاشـم بـتـو | تـحفه جـان وسر کنم گر عشق نشمارد حقیر |
| مــن نــمــیــرم تـــا ابـــد زیــرا زشـــادی وطـــرب | جـان نـو یـابـد تـنـم هـر گـه مـرا گـویی بـمـیـر |
| مـشــک وعـنـبــر گـو مـعـطـر کـن دمـاغ دیـگـران | زآنکـه بـی زلفـت مشـامم رنجـه میدارد عـبـیر |
| ســایـه هـمــت نـیـفــتــد بــر زمــیـن وآســمــان | هر کـرا طـالع شـود خـورشـید مهرت در ضـمیر |
| در هـوای تـوچـو شـهـدم نـوش جـان پــرور شـود | نیش پـیکان فـعـل زنبـوری که پـر دارد چـو تـیر |
| نـزد آن کـش آتــش عـشــقـســت در کـانـون دل | آب حـیوانـسـت بـی قـیمـت چـو یخ در زمـهریر |
| وصـف مـاه روی تــو هـرگـز نـگـویـد هـمـچــو مـن | انـوری گــر آفــتــاب وگـر فــلـک بــاشــد اثــیـر |
| سیف فرغانی چو سعدی شاید ار گوید بدوست | (فـتـنـه ام بـر زلـف وبـالـای تـو ای بـدر مـنـیـر) |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
