فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٤٥٢: گر او مراست هرچه بخواهم مرا بود

گـر او مـراسـت هرچـه بـخـواهم مرا بـودملکی بـدین صفت چـو منی راکجـا بـودبـا فقر وفاقه هیچ حـسد نیست بـر تـوامگــو هــردو کــون از آن تــو واو مــرا بـ…

گـر او مـراسـت هرچـه بـخـواهم مرا بـودملکی بـدین صفت چـو منی راکجـا بـود
بـا فقر وفاقه هیچ حـسد نیست بـر تـوامگــو هــردو کــون از آن تــو واو مــرا بــود
در ملک آن فقیر که بـاشـد غنی بـعشقمسـکین شمر تـوانگر وسلطان گدا بـود
بــاآب دیـده زآتــش شـوقـش بــگـور شـوتــا خــاک تــیـره را ز روانـت صــفــا بــود
مـشـهـور زهـد را نـه ز بـیـنـایی دلـسـتگـر طـاعـتـی کـنـد نـظـرش بـر جـزا بـود
آن سـرفـراز دامـن جــانـان کـنـد بــچـنـگکش آسـتـین منع چـو دسـت عطـا بـود
رنج تـو هستی تـو شد ار عافیت خوهیبــا هـسـتـی تـو عـافـیـت انـدر بـلـا بـود
بـر دشـمنان بـلشـکـر همت بـزن کـه ماردندان کند سلاح چو بـی دست وپـا بـود
آنگه سـزای قـربـت جـانان شـوی کـه تـوبـی تـو شوی وجـای تـو بـیرون زجا بـود
پـیش از مـمـات هرکـه فـنا کـرد نفـس رابـعـد از حـیـات مـشـربــش آب بـقـا بـود
عشاق روی دوست نباشند همچوسیفنی دانه همچو کاه ونه گل چون گیا بود

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج