هـر مـرغ کـز آن گـلـبـن نـو بــاخـبــرسـتـیهر نغـمه که سـر کـرد بـسـی بـا اثـر سـتـیشــادیـم ز فـرخــنـدگـی بــخــت کـه مـا رافـرخـنده نگـاری اسـت کـه…
| هـر مـرغ کـز آن گـلـبـن نـو بــاخـبــرسـتـی | هر نغـمه که سـر کـرد بـسـی بـا اثـر سـتـی |
| شــادیـم ز فـرخــنـدگـی بــخــت کـه مـا را | فـرخـنده نگـاری اسـت کـه فـرخ سـیرسـتـی |
| ما خستـه نشینیم و تـو در چشمه نوشی | مـا کـشـتـه زهـریم و تـو تـنـگ شـکـرسـتـی |
| از الفـت ما گـر بـه گریزی عـجـبـی نیسـت | مـا تــیـره نـهـادیـم و تــو روشـن قـمـرسـتـی |
| آخـر جـگـرم در هـوس لـعـل تــو خـون شـد | فــریـاد کــه ســرمـایـه خــون جــگــرســتــی |
| شوری که فکندی به سرم زان لب شیرین | پیداست از این چشمه که در چشم ترستی |
| شـاید اگـر از عـشـق رخـت شـهره شـهرم | زیـرا کـه در آفـاق بــه خـوبــی سـمـرسـتــی |
| نـتــوان نـظــرت کــرد بــه امـنـیـت خــاطــر | کـز چـشـم سـیه فـتـنه صـاحـب نظـرسـتـی |
| تـا دیده ات آن زلـف بـنـاگـوش نـدیده سـت | آسـوده دل از گـریـه شـام و سـحــر ســتــی |
| افـسـوس کـه آن سـرو خـرامـنده فـروغـی | عـمری اسـت گـران مایه ولی در گـذرسـتـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
