نـسـیـم نـوبـهـاران بــر دمـاغـم بــار مـی گـرددگــل بــی خــار در پــیـراهـن مـن خــار مـی گــرددتــن خــاکــی نـگـیـرد پــیـش راه پــاکــدامـانـانکـ…
| نـسـیـم نـوبـهـاران بــر دمـاغـم بــار مـی گـردد | گــل بــی خــار در پــیـراهـن مـن خــار مـی گــردد |
| تــن خــاکــی نـگـیـرد پــیـش راه پــاکــدامـانـان | کــه در بــر روی یـوســف بــاز از دیـوار مــی گــردد |
| نهد احسان ساقی تاج لعل از بـاده اش بر سر | سر هر کس که در میخـانه بـی دسـتـار می گردد |
| چـنـان تـرسـیـده اسـت آیینـه ام از پـرتـو مـنـت | کـه از صـیقـل جـهـان بـر دیـده مـن تـار مـی گـردد |
| زسـخـتـیهای دوران می شـود دشوارها آسـان | مـصـور صـورت شـیـریـن درین کـهـسـار مـی گـردد |
| نــبــاشــد در جــگــر آب مــروت بــحــر را، ورنـه | چـو گوهر جـام ما از قـطـره ای سـرشـار می گردد |
| ندارد بـا زمین گـیران غـفـلـت گـفـتـگـو سـودی | ره خــوابــیــده کــی ز آواز پــا بــیـدار مــی گــردد؟ |
| نـگــردانـنـد از ســنـگ مـلـامـت روخــداجــویـان | که چون سیلاب سنگین شد سبکبرفتار می گردد |
| درشتـیهای ره را عذرخواهی نیست چون منزل | اگــر مـردن نـبــاشــد زنـدگـی دشــوار مـی گــردد |
| در ایـام کـهـنـسـالـی زدنـیا رو بـه عـقـبـی کـن | که می افـتـد بـه هر سـو مایل این دیوار می گردد |
| زبــی آرامـی از نـقـش مـراد افـتـاده ای غـافـل | چــو شــد اســتــاده آب آیـیـنـه گـلـزار مـی گــردد |
| در پـوشـیده سـد ره شـود مـهـمـان غـیـبـی را | گــرانـخــوابــی حــجــاب دولـت بــیـدار مـی گــردد |
| دل روشن زحرف و صوت هیهات است بگشاید | بـر ایـن آییـنـه عـکـس طـوطـیـان زنـگـار مـی گـردد |
| چـرا انـدیـشـم از زخـم زبـان نـاصـحـان صـائب؟ | کـه سـوهان از درشـتـیهای مـن همـوار می گـردد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
