شـکـر لبـی که مرا جـان دهد بـهر خـندهدلـم ربــود بــدان پــسـتــه شـکـر خـنـدهرخـش بـگـاه نظـر گـلشـنیسـت در نوروزلبش بوقت سخن غنچه ییست در خندهاگـرچـ…
| شـکـر لبـی که مرا جـان دهد بـهر خـنده | دلـم ربــود بــدان پــسـتــه شـکـر خـنـده |
| رخـش بـگـاه نظـر گـلشـنیسـت در نوروز | لبش بوقت سخن غنچه ییست در خنده |
| اگـرچـه غـنچـه (لبـی) ای نگـار دایم بـاد | دهانت چون گل اشکفته سر بـسر خنده |
| بـروز هـجـر تـو بـر گـریـه خـنـده مـی آیـد | مرا کـه بـی تـو بـبـاید گریسـت بـر خـنده |
| بــرای روز وصــال وشــب فـراق تــو بــود | مـرا بـعـهـد تـو گـر گـریـه بـود وگـر خـنـده |
| چـوآفـتـاب رخـت دید نـاگـهـان خـورشـید | هـمـی زنـد بـلـب صـبــح بـر قـمـر خـنـده |
| زما که مرده عشقیم خـنده لایق نیسـت | چـو در عـزای عـزیزان ز نـوحـه گـر خـنـده |
| قـضـا کـنـیـم بــگـریـه اگـر شــود فـاســد | نـمـاز عـشـق تـو مـا را بـدین قـدر خـنـده |
| ز درد فرقت تـو چشمم آنچنان تـر نیست | که بـی تـو بـر لب خـشکم کند گذر خنده |
| تو خنده می زنی وعاشقان همی گریند | زابــر گـریـه عـجــب نـبــود از زهـر خـنـده |
| دهان پـسـتـه مثـالـت پـر از شـکـر گـردد | چـو انـدرآن لـب شـیـرین کـنـد اثـر خـنـده |
| لـبــان تـو نـدهـد جـز بـزر خـشـک دهـان | دهـان تــو نـکـنـد جــز بــلـعـل تــر خـنـده |
| گـه وداع تـو مـی گـفـت سـیف فـرغـانی | مـرو کـه بـی تـو نـیاید ز مـن دگـر خـنـده |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
