سـکـنـدر سـپـه را بـه بـابـل کـشـیـدز گـرد ســپــه شــد هـوا نـاپــدیـدهـمـی رانـد یـک مـاه خـود بـا سـپـاهنـدیـدنـد زیـشــان کــس آرامـگــاهبـدین گـو…
| سـکـنـدر سـپـه را بـه بـابـل کـشـیـد | ز گـرد ســپــه شــد هـوا نـاپــدیـد |
| هـمـی رانـد یـک مـاه خـود بـا سـپـاه | نـدیـدنـد زیـشــان کــس آرامـگــاه |
| بـدین گـونـه تـا سـوی کـوهی رسـید | ز دیــدار دیــده ســرش نــاپـــدیــد |
| بــه سـر بــر یـکـی ابــر تــاریـک بــود | بـه کیوان تـو گفتی که نزدیک بـود |
| بـــه جــایــی بـــروبـــر نــدیــدنــد راه | فــرومــانــد از راه شــاه و ســپــاه |
| گـذشــتــنـد بــر کــوه خــارا بــه رنـج | وزو خـیره شـد مـرد بـاریک سـنـج |
| ز رفـتـن چـو گشـتـند یکـسـر سـتـوه | یـکــی ژرف دریـا بــد آن روی کــوه |
| پــدیـد آمـد و شــاد شـد زان ســپــاه | کــه دریـا و هـامــون بــدیـدنــد راه |
| ســـوی ژرف دریــا هــمـــی رانــدنــد | جـهـان آفـرین را هـمـی خـوانـدنـد |
| دد و دام بــد هـر سـوی بــی شـمـار | سـپـه را نبـد خـوردنی جـز شـکـار |
| پـــدیــد آمــد از دور مــردی ســتــرگ | پــر از مـوی بــا گـوشـهـای بــزرگ |
| تـنـش زیر مـوی انـدرون هـمـچـو نـیل | دو گوشش بـه کردار دو گوش پیل |
| چـو دیـدنـد گـردنـکـشـان زان نـشـان | بــبــردنـد پـیـش سـکـنـدر کـشـان |
| ســکـنـدر نـگـه کــرد زو خــیـره مـانـد | بـروبـر هـمـی نـام یـزدان بـخـوانـد |
| چـه مردی بـدو گفت نام تـو چـیسـت | ز دریا چـه یابـی و کام تـو چیست |
| بــدو گـفــت شــاهـا مـرا بــاب و مـام | همـان گـوش بـسـتـر نـهادنـد نـام |
| بـپـرسـید کـان چـیسـت بـه مـیان آب | کـزان ســوی مـی بــرزنـد آفـتــاب |
| ازان پـس چـنین گفـت کـای شـهریار | هـمـیشـه بـدی در جـهـان نـامـدار |
| یکی شارستانست این چون بهشت | که گویی نه از خاک دارد سرشت |
| نــبــیــنــی بـــدوانــدر ایــوان و خــان | مگر پـوشش از ماهی و استخوان |
| بـــر ایــوانــهــا چـــهــر افــراســـیــاب | نــگــاریــده روشــن تــر از آفــتــاب |
| همـان چـهر کـیخـسـرو جـنـگ جـوی | بــزرگـی و مـردی و فـرهـنـگ اوی |
| بــران اسـتـخـوان بــر نـگـاریـده پــاک | نبینی بـه شهر اندرون گرد و خاک |
| ز مــاهـی بــود مــردمــان را خــورش | نــدارنــد چــیـزی جــزیـن پــرورش |
| چــو فــرمــان دهـد نـامــبــردار شــاه | روم من بـران شارستان بی سپاه |
| ســکــنـدر بــدان گـوش ور گـفــت رو | بــیـاور کـسـی تـا چـه بـیـنـیـم نـو |
| بـشـد گـوش بـسـتـر هـم انـدر زمـان | ازان شـارسـتـان بــرد مـردم دمـان |
| گــذشــتــنــد بــر آب هــفــتــاد مــرد | خــرد یـافــتــه مـردم ســالــخــورد |
| هـمـه جـامـه هـاشـان ز خـز و حـریـر | ازو چــنـد بــرنــا بــد و چــنـد پــیـر |
| ازو هــرک پــیـری بــد و نــام داشــت | پــر از در زریـن یـکـی جـام داشـت |
| کسی کو جوان بـود تاجی بـه دست | بـر قـیصـر آمد سـرافـگـنده پـسـت |
| بــرفـتــنـد و بــردنـد پــیـشــش نـمـاز | بـــگــفــتــنــد بـــا او زمــانــی دراز |
| بـبـود آن شـب و گـاه بــانـگ خـروس | ز درگـاه بــرخــاســت آوای کــوس |
| وزان جــایـگـه سـوی بــابــل کـشـیـد | زمین گـشـت از لـشـکـرش ناپـدید |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
