چــو چــنــدی بــرآمــد بــریـن روزگــارشـــب و روز آســـایــش آمـــوزگـــارچـنـان بـد کـه در کـوه چـین آن زمـاندد و دام بـــودی فـــزون از گـــمــاند…
| چــو چــنــدی بــرآمــد بــریـن روزگــار | شـــب و روز آســـایــش آمـــوزگـــار |
| چـنـان بـد کـه در کـوه چـین آن زمـان | دد و دام بـــودی فـــزون از گـــمــان |
| ددی بــود مــهـتــر ز اســپــی بــتــن | فروهشته چون مشک گیسو رسن |
| بـه تـن زرد و گـوش و دهانـش سـیاه | نـدیـدی کــس او را مـگــر گـرمـگــاه |
| دو چـنـگـش بــه کـردار چـنـگ هـژبــر | خـروشش همی بـرگذشـتـی ز ابـر |
| هـمـی سـنـگ را درکـشـیدی بـه دم | شـــده روز ازو بــــر بــــزرگـــان دژم |
| ورا شــیـر کــپــی هـمــی خــوانـدنـد | ز رنـجــش هـمــه بــوم در مــانـدنـد |
| یکی دخـتـری داشـت خـاتـون چـوماه | اگـــر مـــاه دارد دو زلـــف ســـیـــاه |
| دو لـب سـرخ و بـینـی چـو تـیغ قـلـم | دو بـی جـاده خـنـدان و نرگـس دژم |
| بــران دخــت لـرزان بــدی مـام وبــاب | اگـر تــافــتــی بــر ســرش آفــتــاب |
| چـنـان بـد کـه روزی پـیاده بـه دشـت | هـمـی گـرد آن مـرغـزاران بـگـشـت |
| جــهــانــدار خــاقــان ز بــهـر شــکــار | بــدشــتــی دگــر بــود زان مـرغــزار |
| هـمـان نـیـز خـاتــون بــه کـاخ انـدورن | هـمـی رای زد بــا یـکـی رهـنـمـون |
| چـوآن شـیـر کـپـی ز کـوهـش بــدیـد | فــرود آمـد او را بــه دم درکــشــیـد |
| بــیـک دم شـد او از جــهـان در نـهـان | سـرآمـد بــران خـوب چـهـره جـهـان |
| چـو خـاقـان شـنید آن سـیه کرد روی | هـمـان مـادرش نـیـر بـر کـنـد مـوی |
| ز دردش هـمـه سـالـه گـریـان بــدنـد | چــو بــر آتــش تــیـز بــریـان بــدنــد |
| هـمـی چــاره جــســتــنـد زان اژدهـا | کـه تـا چـین کـی آید ز چـنگش رها |
| چــو بــهـرام جــنـگ مــقــاتــوره کــرد | وزان مــرد جـــنــگــی بـــرآورد گــرد |
| هــمــی رفــت خــاتــون بــدیـدار اوی | بـهـر کـس همـی گـفـت کـردار اوی |
| چـنـان بــد کـه یـک روز دیـدش سـوار | از ایـران هـمــان نـیـز صــد نــامــدار |
| پــیــاده فــراوان بـــه پــیــش انــدرون | هـمــی رانـد بــهـرام بــا رهـنـمــون |
| بـپـرسید خـاتـون که این مرد کیسـت | کــه بــا بــرز و بــا فــره ایـزدیـســت |
| بــدو گـفــت کـهـتــر کـه دوری ز کـام | کــه بــهــرام یــل رانــدانــی بــنــام |
| بــه ایـران یـکـی چـنـد گـه شـاه بــود | ســـرتـــاج او بــــرتـــر از مـــاه بـــود |
| بــزرگــانــش خــوانــنــد بــهـرام گــرد | کـه از خـسـروان نـام مـردی بــبــرد |
| کــنــون تــا بــیـامــد ز ایـران بــچــیـن | بـه لـرزد هـمـی زیر اسـپـش زمـین |
| خــداونـد خــوانـد هـمــی مــهـتــرش | همـی تـاج شـاهی نهد بـر سـرش |
| بــدو گـفــت خــاتــون کـه بــا فــراوی | ســـز دگـــر بـــنـــازیــم در پـــر اوی |
| یــکــی آرزو زو بـــخـــواهــم درســت | چـو خـاقان نگردد بـدان کارسـسـت |
| بــخــواهـد مــگــر ز اژدهـا کــیـن مـن | بــرو بــشــنـود درد و نــفــریـن مــن |
| بــدو گـفـت کـهـتـر گـر ایـن داسـتـان | بـــخــوانــد بــرو مــهــتــر راســتــان |
| تــو از شـیـر کـپــی نـیـابــی نـشــان | مگر کـشـتـه و گرگ پـایش کـشـان |
| چو خاتون شنید این سخن شاد شد | ز تـــیـــمـــار آن دخـــتـــر آزاد شـــد |
| همی تـاخـت تـا پـیش خـاقان رسـید | یـکـایـک بــگـفـت آنـچ دیـد وشـنـیـد |
| بــدو گـفــت خــاقـان کـه عــاری بــود | بـجـایی کـه چـون مـن سـواری بـود |
| هـمـی شــر کــپــی خــورد دخــتــرم | بــگـویـیـم و نـنـگـی شــود گـوهـرم |
| نـــــدانــــنــــد کـــــان اژدهــــای دژم | هــمــی کــوه آهــن ربــایـد بــه دم |
| اگـــر دخـــتـــر شـــاه نـــامـــی بـــود | هـمـان شـاه را جــان گـرامـی بــود |
| بـدو گفت خـاتـون که من کین خویش | بـخـواهم ز بـهر جـهان بـین خـویش |
| اگــر نــنــگ بـــاشـــد وگــر نــام مــن | بــگــویــم بــرآیــد مــگــر کــام مــن |
| بــــرآمــــد بــــریــــن نــــیــــز روز دراز | نـهانی ز هرکـس همـی داشـت راز |
| چـنان بـد که خـاقـان یکی سـور کـرد | جــهـان را بــران ســور پــر نـور کـرد |
| فــرســتــاد بــهــرام یــل رابــخــوانــد | چـو آمـدش بـرتـخـت زریـن نـشـانـد |
| چــو خــاتــون پــس پــرده آوا شـنـیـد | بــشـد تــیـز و بــهـرام یـل را بــدیـد |
| فــراوانــش بــســتــود وکــرد آفــریـن | کـه آبــاد بــادا بــتــو تــرک و چــیـن |
| یــکــی آرزو خـــواهــم از شـــهــریــار | کــه بـــاشــد بـــران آرزو کــامــگــار |
| بـدو گـفـت بـهـرام فـرمـان تـو راسـت | بـرین آرزو کـام و پـیـمـان تـو راسـت |
| بــدو گـفـت خــاتــون کـز ایـدر نـه دور | یـکـی مـرغـزارســت زیـبــای ســور |
| جـــوانــان چـــیــن انــدران مــرغـــزار | یـکـی جــشــن ســازنـد گـاه بــهـار |
| ازان بــیــشــه پــرتــاب یــک تــیــروار | یـکـی کـوه بــیـنـی سـیـه تـر ز قـار |
| بــران کــوه خــارا یـکــی اژدهـاســت | که این کشـور چـین ازو در بـلاسـت |
| یـکـی شـیـر کـپـیـش خـوانـد هـمـی | دگــر نـیـز نــامــش نــدانــد هـمــی |
| یـکـی دخــتــرم بــد ز خــاقـان چــیـن | کـه خــورشــیـد کـردی بــرو آفـریـن |
| از ایـوان بــشــد نـزد آن جــشــنـگــاه | که خـاقان بـه نخـچـیر بـد بـا سـپـاه |
| بـــــیــــامــــد ز کــــوه اژدهــــای دژم | کــشـــیــد آن بـــهــار مــرا او بـــدم |
| کــنــون هـر بــهــاری بــران مــرغــزار | چــنـان هـم بــیـایـد ز بــهـر شــکـار |
| بــریـن شــهـر مـا را جــوانـی نـمـانـد | هـمــان نـامـور پــهـلــوانـی نـمــانـد |
| شــدنـد از پــی شــیـرکـپــی هـلـاک | بــرانــگــیـخــت از بــوم آبــاد خــاک |
| ســـواران چـــیـــنـــی ومـــردان کـــار | بـسـی تـاخـتـنـد انـدران کـوهـسـار |
| چــو از دور بــیــنــنــد چــنــگــال اوی | بـرو پـشت و گوش و سر و یال اوی |
| بــــغــــرد بــــدرد دل مـــرد جــــنـــگ | مر او را چـه شیر و چه پـیل و نهنگ |
| کــس انـدر نـیـارد شــدن پــیـش اوی | چـوگـیـرد شـمـار کـم و بــیـش اوی |
| بـــدو گــفـــت بـــهــرام فــردا پـــگــاه | بـیـایـم بـبـینـم مـن این جـشـنـگـاه |
| بـــه نـــیـــروی یــزدان کـــه او داد زور | بـــلـــنــد آفـــریــنــنــده مــاه وهــور |
| بـــپـــردازم از اژدهــا جـــشـــنــگـــاه | چــو بــشــگــیـر مــا را نـمـایـنـد راه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
