بـه زخـم کـهنه شـور از زخـمـهای تـازه مـی افـتـدخــمـارآلـود از خــمـیـازه در خــمـیـازه مـی افـتــدمحـیطی را حـبـابـی چـون تـواند در گره بـسـتـن؟نگنج…
| بـه زخـم کـهنه شـور از زخـمـهای تـازه مـی افـتـد | خــمـارآلـود از خــمـیـازه در خــمـیـازه مـی افـتــد |
| محـیطی را حـبـابـی چـون تـواند در گره بـسـتـن؟ | نگنجـد در نظـر حـسـنی که بـی اندازه می افتـد |
| بـه دلتـنگی قـناعـت کـن که چـون افـتـاد دل نازک | به شکر خنده ای چون غنچه از شیرازه می افتد |
| زخــط و خــال دل بـــرداشــتـــن دشــواریــی دارد | ســیـاهـی بــعــد ایـامـی زداغ تــازه مـی افــتــد |
| زمـا نـتـوان بـه خـودداری نـهـفـتـن مـیـکـشـیهـا را | بـه روی کـار زود این بـخـیه از خـمـیازه می افـتـد |
| نه هر کس مصرعی موزون کند مشهور می گردد | زصـد بـلـبـل یـکـی صـائب بـلـنـد آوازه مـی افـتـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
