برون زین جهان یک جهانی خوشستکه این خـار و آن گلستـانی خـوشستدریـــن خـــار گـــل نـــی و مـــا انـــدروچـو بـلبـل که در بـوستـانی خـوشستسـوی کـوی جـان…
| برون زین جهان یک جهانی خوشست | که این خـار و آن گلستـانی خـوشست |
| دریـــن خـــار گـــل نـــی و مـــا انـــدرو | چـو بـلبـل که در بـوستـانی خـوشست |
| سـوی کـوی جـانـان و جـانـهـای پــاک | اگـر مـی روی کـاروانـی خــوشــســت |
| تـو در شـهـر تــن مـانـده ای تــنـگ دل | ز دروازه بــیـرون جــهـانـی خـوشـسـت |
| ز خـود بـگذری، بـی خودی دولتـیست | مکان طـی کنی، لامکانی خـوشـسـت |
| هـــــمـــــایــــان ارواح عـــــشـــــاق را | بـرون زین قفـس آشـیانی خـوشـسـت |
| تـو چـون گـوشـت بـر اسـتـخـوانی درو | که این بـقعه را آب و نانی خـوشـسـت |
| ز چـــربـــی دنــیــا بـــشــو دســـت آز | سگست آنکه با استخوانی خوشست |
| اگـر چـه تــو هـسـتـی دریـن خـاکـدان | چـو مـاهی کـه در آبـدانی خـوشـسـت |
| کــــم از کــــژدم کــــور و مـــار کــــری | گـرت عـیش در خـاکـدانی خـوشـسـت |
| مــگــو انـدریـن خــیـمـه بــی ســتــون | کـه در خـرگهی تـرکـمانی خـوشـسـت |
| هـم از نـیـش زنـبــور شــد تــلـخ کــام | گر از شهد کس را دهانی خـوشـسـت |
| بــعـمـری کـه مـرگـسـت انـدر قـفـاش | نـگـویم کـه وقـت فـلـانـی خـوشـسـت |
| تــوان گــفــت اگــر بـــهــر آویــخــتـــن | دل دزد بــر نــردبـــانــی خــوشــســت |
| بــــرو رخـــت در خـــانـــه فـــقـــر نـــه | کـه این خـانـه دارالـامـانی خـوشـسـت |
| کـــه مــرد مــجـــرد بـــود بـــر زمــیــن | چـو عیسی که بـر آسمانی خوشست |
| بـــهــر صـــورتـــی دل مــده زیــنــهــار | مـگـو مـر مـرا دلـسـتـانـی خـوشـسـت |
| بـخوش صورتـان دل سپـردن خـطاست | دل آنجـا گرو کن (که) جانی خوشست |
| الــهـی تــو از شــوق خــود ســیـف را | دلی خوش بـده کش زبـانی خوشست |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
