فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٣١

پــسـتـه آن بــت شـکـر لـب شـیـریـن گـفـتـاربـسـخـن بـر من شـوریده شـکـر کـرد نثـاراز سـخـن گـلشـکـری کـرد و بـمن داد بـلطـفگل بـلبـل سـخـن و طـوطـی ش…

پــسـتـه آن بــت شـکـر لـب شـیـریـن گـفـتـاربـسـخـن بـر من شـوریده شـکـر کـرد نثـار
از سـخـن گـلشـکـری کـرد و بـمن داد بـلطـفگل بـلبـل سـخـن و طـوطـی شـکر گفـتـار
مست بودم که مرا کشت و دگر جان بخشیددوسـت بـا غمزه خـون ریز و لب شـکر بـار
در درون مــن شـــوریــده چـــنــان کـــرد اثـــرنظـر نرگس مسـتـش که می اندر هشـیار
در دل خـسـتــه مـن جــام شـراب عـشـقـشآنـچــنـان کـرد سـرایـت کـه دوا در بــیـمـار
گفت در من نگر ای خـواجـه که از خـوبـان منهمچـو سر از تـنم و همچو علم از دستـار
همه بـا دوست نشین تا همه دارندت دوستنیست مردود چو در صحبت گل بـاشد خار
شاعرم گرچـه بـخـورشید و بـمه نسـبـت کردنـقـص قـیـمـت نـکـنـد مـهـر درم بـر دیـنـار
مـبـر آن ظـن کـه چـو مـن بـر در و دیوار وجـوددسـت تــقـدیـر کـنـد بــا قـلـم صـنـع نـگـار
کـارگـاهـیـسـت وجــودم کـه درو بــهـر کـمـالنـقــش بــنـدان جــمـالـنـد مـدام انـدر کـار
گـرچـه در صـورت خـوبـسـت نـکـویـی حـاصـلورچـه بـر روی زمـین انـد نـکـویـان بـسـیـار
نـه بــرویـسـت چـو مـه کـوکـب آتــش چـهـرهنه بـبـویسـت چـو گـل لاله رنگین رخـسـار
هر بـهار از چـمن غـیب روان گـشـتـه بـصـدقبــتــمــاشــای گــل روی مــن آیـنـد ازهـار
گل بـر اطـراف گلسـتـان بـشـکفـت از شـادیکآمـد و تـحـفـه بــدو بــوی مـن آورد بــهـار
گـر بـخـواهم هم ازینـجـا کـه مـنم عـاشـق راروی مــن در ورق گــل بـــنــمــایــد دیــدار
گـفـتـم ای از رخ تـو خـاک چـو گل یافـتـه رنگبــاد بــوی تــو بــیـاورد و ز مــن بــرد قــرار
کــی بـــود آنــک بـــگــلــزار درآیــم در ســیــردر کفی جـام می و درد گری گیسـوی یار
بــتــمـاشــای گــلــســتــان رخــت آمـده ایـمدر اگــر وا نــکــنــی خــار مــنــه بــر دیـوار
گفـت ای زاغ زغـن شـیوه که در وقت سـخـنطـوطـی طـبـع تـو دارد شـکـر انـدر مـنقـار
بــطـلـســمـی بــســر گـنـج وصـالـم نـرسـیکه ازین پوست که داری بدر آیی چون مار
سیف فرغانی گفتـار تـو سـحـرسـت نه شعرمـوم در صـورت گـل عـرض مـکـن در بــازار

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج