ای صــبـــا قــصــه عــشــاق بـــر یــار بــگــوخـبــری از مـن دل داده بــدلـدار بـگـواز رســانــیــدن پـــیــغــام رهــی عــار مــداربـگلستـان چـو در…
| ای صــبـــا قــصــه عــشــاق بـــر یــار بــگــو | خـبــری از مـن دل داده بــدلـدار بـگـو |
| از رســانــیــدن پـــیــغــام رهــی عــار مــدار | بـگلستـان چـو درآیی سخن خار بـگو |
| چون بحضرت رسی امسال بدان راحت جان | آنچـه از رنج رسیدست بـمن پـار بـگو |
| ور بــــقــــانـــون ادب بــــر در او ره یـــابــــی | بـا شفایک دو سخن از من بیمار بـگو |
| خــبــر آدم سـرگـشـتــه بــرضـوان بــرســان | قـصـه بـلـبـل شـوریـده بــگـلـزار بـگـو |
| چـون بـدان خـسـرو شیرین ملاحـت بـرسی | بیتکی چندش ازین مخزن اسرار بـگو |
| غـزلـی کـز مـن گـویـنـده سـمـاعـت بــاشـد | بـاصـولی که درآن طـبـع کند کـار بـگو |
| ور بـــپــرســد کــه بـــرویــم نــگــرانــی دارد | شـعف بـنده بـدان طلعت و دیدار بـگو |
| خــادمـانـی کـه درآن پــرده عــزت بــاشــنـد | در اگـر بــر تـو بــبـنـدنـد ز دیـوار بــگـو |
| ور بــدانــی کــه دوم بــار نـیـابــی فــرصــت | وقت اگر دست دهد جمله بیکبار بگو |
| کای ازو روی نهان کرده چـو اصـحـاب الکهف | او سـگ تـسـت مرانش زدر غـار بـگو |
| سـیف فـرغـانـی بـی روی تـو تـا کـی گـویـد | ای صـبــا قـصـه عـشـاق بـر یـار بـگـو |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
