جـمـعـی کـه مـرهم جـگـر خـسـتـه مـننداز جـعـد عـنـبـرین همـه عـنـبـر بـه دامـننداز تـیر غـمـزه رخـنه بـه جـانم فـکـنـده انـدخـیلـی کـه از دو زلـف خـدا…
| جـمـعـی کـه مـرهم جـگـر خـسـتـه مـنند | از جـعـد عـنـبـرین همـه عـنـبـر بـه دامـنند |
| از تـیر غـمـزه رخـنه بـه جـانم فـکـنـده انـد | خـیلـی کـه از دو زلـف خـداونـد جـوشـننـد |
| من دشـمنم بـه خـیل نکویان که این گروه | بـا دشـمنان موافق و بـا دوسـت دشـمنند |
| تـعـیـیـن دل مـکـن بـر خـوبــان سـنـگ دل | زیـرا کـه در شــکـســتــن دلـهـا مـعـیـنـنـد |
| گر بـشـکنند شیشـه دل را غریب نیسـت | سـیمین بـران که سـخـت تـر از کوه آهنند |
| آنان که برده ساقی سرمست هوششان | از دســتـــبـــرد فــتـــنــه ایــام ایــمــنــنــد |
| بـی پـرده گـشـت راز من ای ماه خـرگهی | شـد وقـت آن کـه پـرده ز رویت بـرافـکـننـد |
| دل بــسـتــگـان زلـف تـو آسـوده از نـجـات | افــتــادگــان دام تــو فــارغ ز گــلــشــنـنـد |
| بـا آن که هیچ ناله بـه گوشـت نمی رسـد | شهری ز دست عشق تو سرگرم شیونند |
| خـلقـی کنند منع فـروغـی بـه راه عـشـق | کـاسـوده دل ز غـمـزه آن چـشـم رهزنـنـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
