بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینیبجان که آنچه ز جان خوشترست آن بینیدل شــکــســتــه مــا در نــظــر کــجــا آیــدتـرا کـه در تـن خـود بـنـگـری و جـا…
| بخود نظر کن اگر می خوهی که جان بینی | بجان که آنچه ز جان خوشترست آن بینی |
| دل شــکــســتــه مــا در نــظــر کــجــا آیــد | تـرا کـه در تـن خـود بـنـگـری و جـان بـینی |
| تـرا بـبـاغ چـه حـاجـت بـود کـه هر سـاعـت | ز روی خـویـش در آیینـه گـلـسـتـان بـینـی |
| وگر تـو می خـوهی ای عـاشـق دقیق نظـر | کـزو سـخـن شـنـوی یـا ازو دهـان بــیـنـی |
| پـــس از هــزار تأمــل اگــر ســخــن گــویــد | چـو نیک در نگـری زآن دهان نـشـان بـینی |
| ز مــوی هـم نــکــنـی فــرق آن مــیـانـی را | کــه در مـیـانـه آن مـوی تــا مـیـان بــیـنـی |
| درون پــیـرهـن آبــیـســت مـنـعــقــد تــن او | که چون تـو در نگری روی خود در آن بـینی |
| بــیـا کـه بــا جــگـر تــشــنـه در پــی آن آب | ز دیـده بــر رخ مـن چــون دل روان بــیـنـی |
| چو چشم و ابـروی او بـنگری هراسان بـاش | ز تـرک مـسـت کـه نزدیک او کـمـان بـینی |
| وگــر نــداری آن بــخــت ســیـف فــرغــانـی | که چون دلی بـدهی روی دلستان بـدهی |
| بــنــیـکــوان نــظــری کــن کــه بــوی او آیـد | ز رنـگ حـسـن کـه در روی نـیکـوان بـینـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
